ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ

Πανό αλληλεγγύης στους μετανάστες σε Μόρια και Π.Ράλλη – Κάλεσμα στη δίκη Τετάρτη 23/5

[Αναδημοσίευση από το site http://ssaekk.espivblogs.net]

Ανάρτηση πανό στην πόλη από τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων/Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ)

αλληλεγγύη στους διωκόμενους μετανάστες
κανένας μόνος του απέναντι στη δικαστική τρομοκρατία
αλληλεγγύη στις έγκλειστες-ους μετανάστριες-ες
αγώνας μέχρι το κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης

Καλούμε σε
* ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 21/5 ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ (ΣΤΑ ΣΚΑΛΆΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΌ)
* ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ 8 ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23/5 ΣΤΙΣ 09:00 ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΟΥΚΑΡΕΩΣ
* ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΝ ΠΕΜΤΗ 24/5 ΣΤΙΣ 20:00 ΣΤΟ ΓΚΙΝΗ

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΡΙΩΝ
ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ, ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΗ, ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΔΙΚΑΙΗ.

Κυριακή 27/5 στο Υπόστεγο | Προβολή της Ταινίας “Δουλεύοντας με το Πάσο μας”

ΚΥΡΙΑΚΗ 27/5 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ
με αφορμή την έκδοση του μαθητικού εντύπου “εκτός ύλης

απο τις 19:00 αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο
στις 20:30 η προβολή

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟ ΜΑΣ – RADIO ALICE (Guido Chiesa, 2004) 1976 και η Ιταλία βράζει. Διαδηλώσεις, απεργίες, συγκρούσεις με την αστυνομία, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα παντού. H Ιταλική Αυτονομία μέσα από την καθημερινότητα δύο παιδιών από την Μπολόνια που εμπλέκονται ενεργά στο κίνημα

To μαθητικό έντυπο Εκτός Ύλης στη Φιλολάου 99, στην Πικροδάφνη, στο Υπόστεγο

Προβολή στον Κήπο του Υποστέγου | I AM NOT YOUR NEGRO | Κυριακή 13/5

ΚΥΡΙΑΚΗ 13/5
ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ – I AM NOT YOUR NEGRO (Raoul Peck)

‘Ενα ντοκιμαντέρ για τη φυλετική καταπίεση, τον ρατσισμό, το φόβο και το μίσος προς κάθετι “ξένο”. Γiα την ανάπτυξη των δυτικών κοινωνιών και του καπιταλισμού.

“Η ιστορία του νέγρου στην Αμερική είναι η ιστορία της ίδιας της Αμερικής. Και δεν είναι μια όμορφη ιστορία.”

Στις 19:00 Καφενείο – Στις 20:30 η προβολή

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο | 25ης Μαρτίου 38 (7′ από το μετρό)
ypostego.wordpress.com | ypostego@espiv.net

Δράσεις για τους Διωκόμενους Μετανάστες της Πέτρου Ράλλη και της Μόριας

 

Στις 31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, γνωστή ως Πέτρου Ράλλη, 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους δεσμοφύλακες μέσα στα κελιά τους. Η αφορμή για την επίθεση ήταν πως οι μετανάστες ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι. Η απάντηση στο απλό αυτό αίτημα ήταν να τους ξυλοφορτώσουν άγρια, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και οι οχτώ στο νοσοκομείο με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια. Στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, στήθηκε αμέσως δικογραφία εναντίον τους. Μια αντανακλαστική κίνηση στην οποία πάντα καταφεύγουν οι βασανιστές όταν θέλουν να δικαιολογήσουν τη βία τους.

Οι λόγοι για τους οποίους οι έγκλειστοι μετανάστες διαμαρτύρονταν δεν είναι απλώς πως βρίσκονται στα κελιά της Πέτρου Ράλλη χωρίς να έχουν τελέσει κανένα ποινικό αδίκημα (πέραν της έλλειψης εγγράφων) αλλά το ότι βρίσκονται φυλακισμένοι για πολλούς μήνες μέσα σε ένα τελείως αόριστο πλαίσιο κράτησης.

Στην Πέτρου Ράλλη, όπως και σε όλα τα κέντρα κράτησης, ο έγκλειστος δεν ξέρει και δεν ενημερώνεται για πόσο καιρό θα κρατείται. Έτσι, ξυπνάει κάθε πρωί με την ελπίδα ότι θα ελευθερωθεί, και κοιμάται κάθε βράδυ με το βάρος άλλης μιας μέρας στο κλουβί, κάτι που μόνο ως βασανιστήριο μπορεί να νοηθεί. Όταν απέναντι στη μεταχείριση αυτή, οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/ριες τολμούν να προβούν στην ελάχιστη διαμαρτυρία η απάντηση του κράτους είναι βίαιη, οργανωμένη και προμελετημένη.

Μέσα στην στημένη δικογραφία εναντίον τους περιέχεται πως υπήρξε «κλιμάκωση της έντασης», πως οι κρατούμενοι «προσπάθησαν να αποδράσουν χτυπώντας συντονισμένα την κεντρική πόρτα της πτέρυγας για να τη σπάσουν» και ότι δήθεν, στην προσπάθεια τους να τραπούν σε φυγή «γλίστρησαν και χτύπησαν μόνοι τους». Αυτό που έγινε στην πραγματικότητα είναι ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους ενώ οι μετανάστες χτυπούσαν την πόρτα της πτέρυγας ζητώντας να δούνε τον διευθυντή και να ενημερωθούν για τον χρόνο της κράτησης τους.

Αν και στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει βίντεο, που καταδεικνύει τον τρόπο «διαχείρισης» των μεταναστών με τη χρήση βίας, οι ανθρωποφύλακες έχουν το θράσος να υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο και η εισαγγελική αρχή να υιοθετεί αυτά τα ψέματα. Το γεγονός αυτό δεν μας εκπλήσσει, απλά επιβεβαιώνει ότι οι κάμερες, όπως και όλα τα μέσα παρακολούθησης, εξυπηρετούν μονάχα τους σκοπούς αυτών που τα χειρίζονται, της εξουσίας και των παρατρεχάμενών της.

Το ίδιο καλοκαίρι, οι ίδιες σκηνές βίας επαναλαμβάνονται στο κέντρο κράτησης της Μόρια στη Λέσβο. Μετά από μια σειρά από κινητοποιήσεις που λήγουν με την εξέγερση στις 18 Ιουλίου 2017 από τους/τις έγλειστους/ες μετανάστες/στριες, οι ανθρωποφύλακες ορμούν, ξυλοφορτώνουν και συλλαμβάνουν 35 μετανάστες στο σωρό. Η  δικογραφία τους στήθηκε χρησιμοποιώντας επίσης το  κακούργημα της στάσης κρατουμένου και  τους απειλεί με πολυετή ποινική κράτηση. Τα κοινά σημεία των δύο υποθέσεων δεν εμπίπτουν μόνο στην ποινική δίωξη που ασκείται με την σχεδόν ταυτόχρονη σύλληψη τους. Tόσο οι 8 όσο και οι 35,  βρίσκονταν διοικητικά κρατούμενοι, σε άθλιες συνθήκες χωρίς δυνατότητα ενημέρωσης για τη διάρκεια του εγκλεισμού τους, και έγιναν οι δέκτες της βίαιης κατασταλτικής πρακτικής του κράτους με την ίδια κεντρική πολιτική απόφαση.

Παρά το όποιο φιλανθρωπικό προσωπείο προσπαθεί το κράτος, είτε με αριστερή είτε με δεξιά διαχείριση, να προβάλει προς την κοινωνία, η διαχείριση των μεταναστριών-ων γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών. Άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και εξαφάνιση από τη σφαίρα του ορατού, κράτηση που κανείς δεν ξέρει το τέλος της, καθημερινοί βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για ασήμαντη αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Η Πέτρου Ράλλη, ως Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής αποτελεί κομβικό σημείο στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής και οι συνθήκες εγκλεισμού που επικρατούν εκεί μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν πρότυπο για τη «διαχείριση» όλων των μεταναστών. Το βασικό απρόβλεπτο εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια είναι οι αντιδράσεις κυρίως από τους ίδιους τους κρατούμενους, που θα θελήσουν να αντισταθούν στην αναίτια κράτηση τους.

Είναι κρίσιμο η έκβαση αυτού του αγώνα να βάλει γερά θεμέλια στις σχέσεις των μέσα με τους έξω. Ένα δυνατό κίνημα αλληλεγγύης μπορεί να αφήσει παρακαταθήκη που δε θα σβηστεί τόσο εύκολα και θα αποτελέσει έναυσμα για αιχμηρότερους αγώνες.

 Γιατί απέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη, είναι απλά δίκαιη. 

Όσο μετανάστες και μετανάστριες στοιβάζονται σε κελιά και σε κέντρα κράτησης, εμείς θα προσπαθούμε να εφευρίσκουμε τρόπους να στεκόμαστε δίπλα τους.

Όσο άνθρωποι διαχωρίζονται με βάση τα έγγραφα που βρίσκονται στην τσέπη τους ή τη χώρα προέλευσής τους, εμείς θα φωνάζουμε ότι τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα της γης και θα κάνουμε ο,τι νομίζουμε για να τις εξαλείψουμε.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 8  ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ Π. ΡΑΛΛΗ

ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 35 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

[ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ] Προβολή Ντοκιμαντέρ: Πως το Καταλάβαμε | Κυριακή 4/2 19:00

Στα πλαίσια των προβολών ενάντια στη λήθη την Κυριακή 4/2 στις 19:00 πραγματοποιούμε προβολή-συζήτηση για τις καταλήψεις στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο.

Θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ “πως το καταλάβαμε”. Μια συλλογική δουλειά από τους καταληψίες της villa amalias (1990-2012)
Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μία καταγραφή του καταληψιακού φαινομένου στον ελλαδικό χώρο από τη δεκαετία του 80 ως τα πρόσφατα χρόνια συνοδευόμενο από αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο.

Θα ακολουθήσει κουβέντα και μπαρ

Αναρχική Συλλογικότητα parekura
parekura.espivblogs.net

[ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ] – 9 Χρόνια από την εξέγερση του Δεκέμβρη| Κυριακή 3/12, 19:00

 


Στα πλαίσια των προβολών ενάντια στη λήθη πραγματοποιούμε προβολή την Κυριακή 3/12 στις 19:00
στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο του ντοκιμαντέρ Η Δυνατότητα για έφοδο στον ουρανό.

Θα ακολουθήσει αυτοδιαχειριζόμενο μπαρ.
Την ίδια μέρα θα γίνει και το άνοιγμα της Ανοιχτής Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Υποστέγου.


Το κείμενο της αφίσας

Ήταν 6 Δεκέμβρη 2008 όταν ο μπάτσος Κορκονέας σκότωσε εν ψυχρώ τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Τότε χιλιάδες μαθητές με όπλο τους την οργή έδωσαν τις απαντήσεις τους. Κλείσαν τα σχολεία τους, διαδήλωσαν και επιτέθηκαν με ο,τι μέσα διέθεταν. Αρνήθηκαν για λίγες μέρες τους ρόλους που τους επέβελλαν και βρεθήκαν στα οδοφράγματα, ο ένας πλάι στην άλλη απέναντι στην κρατική καταστολή.

Οι μαθητές αλλά και μια ολόκληρη κοινωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με τους θεσμούς και τις αξίες που μέχρι εκείνη τη στιγμή την “αντιπροσώπευαν”. Ο ρόλος της αστυνομίας, η προπαγάνδα των ΜΜΕ, η επίπλαστη κοινωνική ειρήνη, η καριέρα και ο καταναλωτισμός, το “παντοδύναμο” κράτος, η εγγύηση σταθερότητας του καπιταλισμού: Για λίγες μέρες όλα αμφισβητήθηκαν.

Οι από τα κάτω αυτού του κόσμου γίναν ορατοί ως εξεγερμένοι. Συγκρουόμενοι με τις δυνάμεις καταστολής και επιτιθέμενοι στην καπιταλιστική πραγματικότητα επέστρεψαν ένα κομμάτι της βίας που δέχονται καθημερινά, οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου. Τα οδοφράγματα στους δρόμους της μητρόπολης, τα κατειλλημένα δημόσια κτίρια και οι δεκάδες δομές αγώνα που ξεπήδησαν ήταν εικόνα από το μέλλον.

9 χρόνια μετά..το πνεύμα της εξέγερσης ζει μέσα στα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, τις κοινότητες αγώνα, σε όλες τις κινηματικές μας απαντήσεις. Στους αγώνες και τις εξεγέρσεις προς την κοινωνική απελευθέρωση.

Κάλεσμα από την αναρχική συλλογικότητα parekura στην αντιφασιστική πορεία στην Δάφνη | Τρ. 7/11, 6μμ, πλ. Καλογήρων – Μετρό Δάφνης

 

ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΘΑ ΚΟΒΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΖΑ

O 11χρονος Αμίρ από το Αφγανιστάν κληρώθηκε σημαιοφόρος του 6ου Δημοτικού σχολείου Δάφνης για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Ο Διευθυντής του σχολείου σε μια απροκάλυπτα ρατσιστική κίνηση απαγόρευσε στον Αμίρ να είναι ο σημαιοφόρος και έδωσε την σημαία σε άλλο παιδί. Παράλληλα, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων στήριξε την επιλογή του διευθυντή με ανακοίνωση του. Πάνω σε αυτό το ήδη διαμορφωμένο εθνικιστικό και ξενοφοβικό κλίμα πάτησε η φασιστική επίθεση που πραγματοποιήθηκε με πέτρες και μπουκάλια στο σπίτι του Αμίρ τα ξημερώματα της Παρασκευής 3/11.

Η επίθεση των ασπόνδυλων στο σπίτι της οικογένειας του Αφγανού μετανάστη με σκοπό την τρομοκράτηση και την επιβολή κυριαρχίας δεν μπορεί να ειδωθεί ξέχωρα από τον θεσμό των παρελάσεων, την ετήσια ιστορία με την σημαία και ποιος θα την κρατήσει και την καθημερινή φασιστοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Εδώ, η πράξη του διευθυντή και η στήριξη του από τους γονείς δεν συνοδεύτηκαν από αγκυλωτούς σταυρούς και μαιάνδρους αλλά παρόλαυτα έκαναν μια χαρά τη δουλειά τους. Στιγμάτισαν και περιθωριοποίησαν ένα μικρό προσφυγόπουλο και την οικογένεια του, προστάτεψαν το εθνικοχριστιανικό λάβαρο από τα χέρια ενός μουσουλμάνου και έκλεισαν το μάτι στους καθαρόαιμους φασίστες ώστε να ολοκληρώσουν τη δουλειά.

Η περίπτωση της Δάφνης δεν είναι μοναδική. Θυμόμαστε τους αντίστοιχους γονείς σε Πέραμα, σε Ωραιόκαστρο και αλλού που αρνούνταν να δεχτούν προσφυγόπουλα στα σχολεία. Θυμόμαστε τον ρατσιστικό όχλο σε μια σειρά από περιπτώσεις όπου σε αγαστή συνεργασία με τους Χρυσαυγίτες (Μενίδι, Χίος, Άγιος Παντελεήμονας) επέβαλλαν την τάξη και την ασφάλεια. Παράλληλα, οι μιλιταριστικές/εθνικιστικές παρελάσεις υπάρχουν μόνο για να να τονώνουν το πατριωτικό αίσθημα των πληβείων και να σπέρνουν διαχωρισμούς. Δεν θα αφήσουμε στις γειτονιές μας που έχουν ιστορία προσφυγική να κυριαρχήσει ο φόβος και η μισαλλοδοξία. Μετανάστες/στριες και ντόπιοι/ες ας στείλουμε τους φασίστες και τους ρατσιστές μαζί με τις παρελάσεις τους και τα εθνικά τους σύμβολα στον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας.

ΞΕΦΤΙΛΕΣ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ
ΠΛ. ΚΑΛΟΓΗΡΩΝ, ΔΑΦΝΗ
7/11/2017 – 18:00

 

“…σκούζουν και σφάζονται για ένα καλύτερο χθες

μα οι σημαίες τους ανεμίζουν βρωμερές και ηττημένες”

Οι γειτονιές της νότιας Αθήνας, όπως και τόσες γειτονιές αυτής της πόλης, κουβαλάνε ένα μεγάλο ιστορικό βάρος.

Ήταν η Δάφνη (το Κατσιπόδι κατά την τότε ονομασία του) που στις 9 Αυγούστου 1944 οι ναζί, συνεπικουρούμενοι από τους έλληνες γερμανοτσολιάδες συνεργάτες τους, το περικύκλωσαν μαζί με το Δουργούτι (που και αυτό στους “εξελληνισμένους” καιρούς μας έχει πάρει την “ευγενή” ονομασία Νέος Κόσμος). Στο μπλόκο του Δουργουτίου-Κατσιποδίου, οι έλληνες κουκουλοφόροι ρουφιάνοι υποδείκνυαν τους αντιφασίστες αγωνιστές, οδηγώντας 112 απ’ αυτούς στην εκτέλεση.

Ήταν ο Υμηττός, στο μικρό σπίτι της οδού Αγραίων που στις 28 Απρίλη 1944, τρεις μαχητές της ΕΠΟΝ κράτησαν επί επτά ώρες τις ορδές των γερμανοτσολιάδων, αρνούμενοι να παραδοθούν και πέφτοντας μέχρι ενός.

73 χρόνια μετά, εκεί ακριβώς στο όριο Δάφνης και Υμηττού, στο 6ο δημοτικό που βρίσκεται στη γωνία Γυμναστηρίου και Καλύμνου, έφτασε ο εντεκάχρονος Αμίρ, διωγμένος από τη χώρα του εξαιτίας του πολέμου και της φτώχειας που σπέρνουν οι κυρίαρχοι του πλανήτη.

Βρέθηκε σ’ ένα σχολείο όπου τα παιδιά εξακολουθούν να παρατάσσονται και να βαδίζουν συντεταγμένα, για να τιμήσουν τις έννοιες του έθνους και ενός πολέμου 70 χρόνια πριν, ενός πολέμου ωστόσο που το διακύβευμά του για τους λαούς ήταν να ανακόψουν τη λαίλαπα του ναζισμού.

Ο εντεκάχρονος Αμίρ κρίθηκε από παιδαγωγούς, “γονείς και κηδεμόνες”, τον φασίζοντα συνοικιακό περίγυρο, ως “ανάξιος” να σηκώσει ένα γαλανόλευκο πανί. Το ίδιο πανί που ανεμίζει πάνω από φυλακές, στρατόπεδα, camp “φιλοξενίας” προσφύγων. Το πανί που μπήκε μπροστά για να οδηγήσει σε αλληλοσφαγές με γειτονικούς λαούς. Κι ο Αμίρ κράτησε μια ταμπέλα που ανέφερε το σχολείο του.

Όμως ούτε αυτό ήταν αρκετό. Σε ένα βρυκολάκιασμα της Ιστορίας, οι καταδότες του ’44 έβαλαν πάλι τις κουκούλες τους. Όχι για να υποδείξουν κάποιον αντιφασίστα αγωνιστή αλλά ένα σπιτάκι που μια προσφυγική οικογένεια ήρθε να στεγάσει τον κατατρεγμό της. Σκατόψυχοι φασίστες έκριναν ως ένδοξη πράξη το να πετάξουν κοτρόνια μέσα από τα παράθυρα ενός σπιτιού όπου κοιμόταν μια μητέρα και δυο μικρά παιδιά. Και σίγουρα δεν ήταν μόνοι τους. Είχαν μαζί τους τον “κύριο διευθυντή” του 6ου δημοτικού. Είχαν μαζί τους τους δάσκαλους που δεν αντέδρασαν. Είχαν μαζί τους “γονείς και κηδεμόνες”. Είχαν μαζί τους το ξενοφοβικό φασισταριό της γειτονιάς.

Το ξανάπαμε. Αυτές οι γειτονιές έχουν Ιστορία. Κι όχι μονάχα μια ιστορία μακρινή και σίγουρα ηρωική. Αλλά και μια ιστορία πρόσφατη, μικρών καθημερινών πράξεων. Στις νότιες συνοικίες της Αθήνας τα τελευταία χρόνια δώσαμε καθημερινές, μικρές και μεγάλες μάχες για να μην αφήσουμε χώρο να σταθεί η φασιστική πανούκλα της Χρυσής Αυγής και λοιπών φασιστικών εξαμβλωμάτων. Και σε μεγάλο βαθμό τα καταφέραμε. Η Χρυσή Αυγή στα Νότια μπορεί απλώς να περιφέρει πλέον κάποιους γραφικούς τύπους. Η φασίζουσα σαπίλα ωστόσο υποβόσκει. Η Χρυσή Αυγή, έχοντας λουφάξει και αποψιλωθεί από στελεχιακό δυναμικό τα τελευταία χρόνια, φαίνεται σαν να επιχειρεί να ανασυγκροτήσει τον επιχειρησιακό της βραχίονα. Είμαστε εδώ για να τον κόψουμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ

αντιφασίστες-αντιφασίστριες από τα νότια

 

ΠΟΡΕΙΑ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 12:00, ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ, DNA, ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ…

Σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η κυριαρχία προσπαθεί ν’ αναπληρώσει τη χαμένη της νομιμοποίηση εντατικοποιώντας το καθεστώς εξαίρεσης. Ανακυκλώνοντας το ιδεολόγημα του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», το κράτος έχει εξαπολύσει κυνηγητό με στόχο την καταστολή των αντιστάσεων, την απο­μόνωση του ανταγωνιστικού κινή­ματος και την τρομοκ­ράτηση της κοινωνίας. Εργαλεία του, η «αντι»τρομοκρατική νομοθεσία, που εφαρμόζεται σε όλο και ευρύτερες κοινωνικές ομάδες, η χρήση του DNA, η οποία στο όνομα της «αδιάσειστης» επιστημονικής «αυθεντίας» αναδεικνύεται ως το νέο υπερ-όπλο των αστυν­ομικών-δικαστικών αρχών, και η ποινικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων -στη λογική « να προ­σέχεις με ποιους συν­αναστρέφεσαι, αλλιώς μπορεί να βρεθείς κι εσύ μπλεγμένη/ος». Την ίδια στιγμή, η αριστερή διαχείριση, παρά τις δακρύβρεχτες επικλήσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα, συντηρεί και αναπαράγει το παραπάνω θεσμικό πλαίσιο (τρομονόμος, DNA).

Όσο για τις συνέπειες: προσαγωγές– απαγωγές και εισβολές σε σπίτια, αλλεπάλληλες δικογρ­αφίες και εξοντωτικές ποινές σε βάρος αγωνιστών ολόκληρα χωριά, όπως στις Σκουριές, να αντιμετωπίζονται σαν εγκληματικές οργανώσεις, αγωνιστές/τριες να φυλακίζονται με βάση το αίολο στοιχείο του DNA (περιπτώσεις Τάσου Θεοφίλου και Μπάμπη Τσιλιανίδη), και συγγενείς κρατουμένων να βαφτ­ίζονται μέλη ενόπλων οργανώσεων (περιπτώσεις Εύης Στατήρη και Αθηνάς Τσάκαλου, κ.α.).

Στις περιπτώσεις αυτές έρχονται να προστεθούν η Ηριαννα και ο Περικλής, οι οποίοι με βάση τις προσωπικές και τις κοινωνικές τους σχέσεις καταδικάστηκαν σαν μέλη της ε.ο. ΣΠΦ σε 13 χρόνια φυλακή. Δείγματα DNA που η αστυνομία δεν επιτρέπει να επανεξεταστούν γιατί τελείωσαν (sic). Ανύπαρκτοι μάρτυρες που εξαφανίστηκαν. Αποτυπώματα σε κινητά αντικείμενα και άλλα «αδιάσειστα» στοιχεία ήταν ικανά να τους στείλουν στη φυλακή χωρίς αναστολή. Την Δευτέρα 16/10 δικάζεται η δεύτερη αίτηση αποφυλάκισής τους.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟ­ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣ­ΤΑΛΤΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕ­ΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ DNA

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΆΒΗΣΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝ­ΝΑ Β.Λ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ­ΚΛΗ Μ.

Πορεία 14 Οκτωβρίου 12:00 Μοναστηράκι

αναρχικοί/ες σύντροφοι/ες στέκια, συλλογικότητες

 

Παρέμβαση Αλληλεγγύης στους 8 Διωκόμενους Μετανάστες | 21/7, 19:00 | Διεύθυνση Αλλοδαπών Πέτρου Ράλλη

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ 8:
Οι κάμερες αποδεικνύουν τη στημένη δικογραφία

 

Στις 31 Μαΐου, οκτώ κρατούμενοι μετανάστες στην Π.Ράλλη δέχονται επίθεση από τους μπάτσους και μεταφέρονται στο νοσοκομείο βαριά χτυπημένοι (σπασμένα χέρια και ανοιγμένα κεφάλια), γιατί ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι.

Για την συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, οι μπάτσοι αμέσως έστησαν δικογραφία εναντίον τους:τους οδήγησαν στον ανακριτή (με συνοδεία μπάτσων με τατουάζ μαιάνδρους) κατηγορούμενους για το κακούργημα της στάσης κρατουμένου και όσο για τους τραυματισμούς,  δήλωσαν ότι οι μετανάστες «γλίστρησαν».

Με μοναδικές αποδείξεις τις μαρτυρίες των μπάτσων,οι μετανάστες κρίθηκαν προφυλακιστέοι και τους διασκόρπισαν σε φυλακές σε όλη την Ελλάδα, χωρίς το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας να έχει προσκομιστεί,αν και είχε ζητηθεί από την πρώτη στιγμή.

Πλέον, το βίντεο από τις κάμερες άνοιξε και αποκαλύπτεται ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους.Ο,τιδήποτε έχουν καταθέσει οι μπάτσοι στις μαρτυρίες τους είναι απολύτως ψευδές και, επομένως, η στημένη δικογραφία ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση για τη συγκάλυψη τη βίας που άσκησαν στου μετανάστες.

Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει την ασυλία που χαίρουν οι μπάτσοι στην Π.Ράλλη. Έχουν το ελεύθερο, από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, να διαχειρίζονται τον πληθυσμό των κρατουμένων ασκώντας καθημερινά βία,η οποία στοχεύει στο να καταστείλει εκ των προτέρων κάθε διαμαρτυρία και αμφισβήτηση του καθεστώτος.

Τα βασανιστήρια κάθε είδους είναι δομικό κομμάτι αυτή της διαχείρισης και οι τραυματισμοί που προκαλούνται από αυτά συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες,όπου οι βασανισθέντες παρουσιάζονται ως επιτιθέμενοι.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, οι μπάτσοι εκτέθηκαν καθώς το βίντεο είναι πλέον μέρος της δικογραφίας και το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι η παύση της ποινικής δίωξης των οκτώ μεταναστών, για την οποία πρέπει να αποφασίσει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών.

( Για την μαύρη τρύπα που λέγεται Π. Ράλλη) παραπέμπουμε σε κείμενο με      βίντεο από κρατούμενο   http://ssaekk.espivblogs.net/

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 8 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ

 

Συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης

http://ssaekk.espivblogs.net/