Για την ακύρωση της ομιλίας του Βελόπουλου στον Υμηττό

Την Πέμπτη 28/3 στις 18:00, στο παλαιό δημαρχείο Υμηττού είχε προγραμματιστεί προεκλογική εκδήλωση του κόμματος της “Ελληνικής Λύσης” με ομιλητή τον αρχηγό της Κυριάκο Βελόπουλο. Σημείωνεται ότι μέσα σε διάστημα 4 μηνών η αίθουσα αυτή έχει παραχωρηθεί, με ευθύνη του δημάρχου Δάφνης-Υμηττού Μ. Σταυριανουδάκη, 3 φορές για εκδήλωσεις εθνικιστικών και ακροδεξιών μορφωμάτων. Και στις 3 περιπτώσεις βρήκαν τον αγωνιζόμενο κόσμο απέναντί τους ακυρώνοντας και σαμποτάροντας αυτές τις εκδηλώσεις.

Η “Ελληνική Λύση” είναι ένα ακροδεξιό κόμμα με ανοιχτά εθνικιστικές, ρατσιστικές και ομοφοβικές θέσεις που δηλώνει πίστη στις ειδικές δυνάμεις και την αστυνομία. Ο Βελόπουλος είναι μια καρικατούρα πολιτικού, πρώην στέλεχος/βουλευτής του ΛΑΟΣ, τηλεπωλητής στα πρότυπα του Γεωργιάδη και γενικά άλλος ένας λαοπλάνος καραγκιόζης που λόγω του πανηγυριού που λέγεται εκλογές και του θάρρους που πήρε όλος ο πατριωτικός οχετός με το Μακεδονικό βγήκε παγανιά να μαζέψει ψήφους και να διαδώσει τις ξενοφοβικές και σκοταδιστικές ιδέες του.

Μαθαίνοντας για την μάζωξη τους, η δική μας απάντηση, αναρχικών & αντιφασιστών/αντιφασιστριών από εγχειρήματα των νότιων & ανατολικών καθώς και άλλων συντροφισσών/συντρόφων ήταν άμεση, αποφασίζοντας να προβούμε σε κατάληψη του δημαρχείου και της αίθουσας κάποιες ώρες πριν ώστε να αποτρέψουμε την διεξαγωγή της εκδήλωσης. Οι Βελόπουλοι έχοντας πάρει το μάθημα τους σε Αγία Παρασκευή και Νίκαια όπου οι εκεί αντιφασίστες/στριες απέτρεψαν τις ομιλίες τους, είχαν πιάσει την αίθουσα από το πρωί ενώ είχαν καλέσει και την αστυνομία για προστασία. Έτσι στις 3 η ώρα, βρήκαμε κλεισμένα μέσα στην αίθουσα λίγα στελέχη και μερικούς μπράβους ενώ με την εμφανισή μας διμοιρίες ΜΑΤ κατεύθασαν ώστε να τους προστατεύσουν.

Παρά την εξέλιξη αυτή (οι φασίστες κλειδωμένοι μέσα με διμοιρία μπλε να τους φυλάει και την πράσινη να καραδοκεί) εμείναμε στην απόφασή μας να ακυρώσουμε την εκδήλωση τους σε δημοτικό χώρο και δημόσια να πραγματοποιηθεί μόνο η αντιφασιστική/αντιεθνικιστική συγκέντρωση από τον κόσμο του αγώνα. Έτσι προβήκαμε σε κατάληψη του κεντρικού χώρου του δημαρχείου (όπου το μάθημα του παιδικού σταθμού εκεί συνεχίστηκε απρόσκοπτα), βάλαμε μικροφωνική, ανοίξαμε πανό, μοιράσαμε κείμενα στους περαστικούς και τους εργαζόμενους του δήμου και πετάξαμε τρικάκια.

Οι μπάτσοι είχαν εντολές να προστατέψουν την εκδήλωση και να βάλουν τον κόσμο από την πλαινή πόρτα της αίθουσας όπως και έγινε τηρώντας την ομόφωνη απόφαση του δήμου να δωθεί ο χώρος. Η παρουσία μας στον χώρο της εκδήλωσης έγινε πιο πιεστική ενώ αριθμητικά είχαμε φτάσει τα 90-100 άτομα δηλώνοντας ότι δεν θα φύγουμε αν δεν φύγουν οι φασίστες, αναγκάζοντας τον δήμαρχο να πάρει πίσω την άδεια διεξαγωγής της εκδήλωσης. Παρόλαυτα ο Βελόπουλος, τα αρχιστελέχη, οι μπράβοι, 20 γραφικά χουντογερόντια και μερικοί ΜΑΤατζήδες(!) κάτσαν για 15 λεπτά σε μια αίθουσα χωρίς φως και μικροφωνική για να βγάλουν τα απαραίτητα βίντεο, φωτογραφίες και να φωνάξουν “τι είμαστε; ΕΛΛΗΝΕΣ!” ενώ η διμοιρία έξω από τον χώρο προκαλούσε συνεχώς τους/τις αντιφασίστες/αντιφασίστριες. Τελικά το σόου έληξε βεβιασμένα στις 18 παρά 5 πριν την επίσημη έναρξη του, με τους παρευρισκομένους να φυγαδεύονται από την πίσω πλευρά του δημαρχείου με την συνοδεία των μπάτσων και αντιφασιστικών συνθημάτων και γιουχαρισμάτων.

Στην συνέχεια και αφού διασφαλίσαμε ότι η αίθουσα κλειδώθηκε και η εκδήλωση ακυρώθηκε επιστρέψαμε στο κατειλημμένο δημαρχείο και αποφασίσαμε να κινηθούμε σε μορφή διαδήλωσης στη γειτονιά του Υμηττού κάνοντας σαφές πως στις γειτονιές μας δεν θα δώσουμε σπιθαμή δημόσιου χώρου και λόγου σε φασίστες, εθνικιστές, ρατσιστές.

Οι γειτονιές μας είναι και θα παραμείνουν αντιφασιστικές

Ούτε στον Υμηττό ούτε και πουθενά – τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ/ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ/ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ

από τα νότια και ανατολικά

Υ.Γ. Εδώ και χρόνια, ζούμε, κατοικούμε και αγωνιζόμαστε σ’αυτές τις περιοχές και όλοι και όλες γνωρίζουν τα πρόσωπά μας. Απλώς δεν είμαστε τηλεμαϊντανοί σαν το Βελόπουλο ούτε κομματικές προσωπικότητες που ζητάν ψήφους για να βγαίνουμε φωτό. Έχουμε κρατήσει και εμείς ενθύμια από τους μπράβους του Βελόπουλου που θα φροντίσουμε να αξιοποιήσουμε για την δική μας αυτοάμυνα και όχι για την δική τους προβολή. Θα παραμείνουμε άσημοι, παρόλα αυτά προσηλωμένοι/ες στο στόχο μας.

Ανάρτηση πανό για τη γυναικοκτονία στο Ελληνικό

Την Πέμπτη 21/03 μία γυναίκα δολοφονείται έξω από το σπίτι της στο Ελληνικό από το σύζυγό της. Ο άντρας της, την πυροβολεί κι εκείνη τραυματισμένη προσπαθεί να διαφύγει μπαίνοντας σε ένα ταξί. Ο ταξιτζής της λέει να βγεί έξω «για να μη του λερώσει το ταξί». Βρισκόμενη έξω από το ταξί, δέχεται τη χαριστική βολή.

Τα ΜΜΕ, χωρίς να χάσουν την ευκαιρία, έστησαν ένα πανηγύρι πάνω στο γεγονός μετατρέποντας το σε ένα ακόμα κουτσομπολιό τύπου “πρωινάδικου” οπού η είδηση της γυναικοκτονίας έγινε ακόμα μια ευκαιρία να χτυπήσουν νούμερα τηλεθέασης, με τον ταξιτζή να βγαίνει στα κανάλια κάνοντας δηλώσεις ατάραχος και τους νοικοκυραίους να παρακολουθούν απαθείς πίσω απο τους δέκτες τους σαν να είναι μια ακόμα μέρα όπως οι άλλες. Προσπαθώντας ακόμα μία φορά να δικαιολογηθεί μία δολοφονία γυναίκας από την πατριαρχία, οι δημοσιογράφοι ανέδειξαν το “κοινωνικά αποδεκτό” προφίλ του δράστη. Οικογενειάρχης, πρώην αξιωματικός της αεροπορίας και ευυπόληπτος πολίτης. Από την άλλη και χωρίς να μας προκαλεί καμία εντύπωση, αποδείχτηκε το ότι ο ταξιτζής με την κανιβαλιστική συμπεριφορά είναι ακροδεξιός φασίστας, όπως διαπιστώθηκε αργότερα από το προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η δολοφονημένη μετανάστρια από τη Βουλγαρία δούλευε στό σπίτι του θύτη-συζύγου της ως οικιακή εργάτρια πρίν παντρευτούν. Ένα σενάριο πολύ σύνηθες και γνωστό πια σε αυτόν τον χώρο εργασίας που είναι κυρίως αδήλωτος, δεν έχει ωράριο, έχει χαμηλό μισθό, ελάχιστα ρεπό και αφήνει λιγοστό προσωπικό χρόνο και χώρο, ενώ τα ίδια τα καθήκοντα είναι εξαιρετικά κουραστικά. Πολλές φορές γυναίκες οικιακές εργάτριες κάτω από τέτοιες συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης αναγκάζονται να παντρευτούν το αφεντικό τους για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να παραμείνουν στη χώρα. Οι λαμπρές σελίδες της Ελλάδας της ανάπτυξης της δεκαετίας του 90-00 είναι γεμάτες από ιστορίες γυναικών από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ που είχαν υποστεί εργασιακή εκμετάλλευση, εξαναγκασμούς, ενδοοικογενειακή βία, βιασμούς και δολοφονίες.

Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά περιστατικά όπου μία γυναίκα εκτελείται από άντρα στο κοντινό της περιβάλλον. Η Ελένη Τοπαλούδη δολοφονήθηκε με άγριο τρόπο από τους βιαστές της γιατί αρνήθηκε να υποκύψει στις προσταγές τους. Η νεαρή στην Κέρκυρα δολοφονήθηκε από τον ίδιο της τον πατέρα επειδή είχε σχέση με έναν αλλοδαπό, ενώ το σώμα της παρέμεινε θαμμένο στον κήπο του πατρικού της σαν να μην συνέβει τίποτα. Τώρα η γυναίκα αυτή, δολοφονείται εν ψυχρώ από το σύζυγο – αφεντικό της, ενώ η απάθεια της κοινωνίας θυμίζει το επίσης πρόσφατο περιστατικό του ξυλοδαρμού και δολοφονίας του Ζακ τον περασμένο Σεπτέμβρη.

Από τη μία η ελληνική κοινωνία είναι μια πατριαρχική κοινωνία όπου τα περιστατικά έμφυλης βίας, βιασμών και δολοφονιών προκύπτουν, δικαιολογούνται και αποσιωπούνται ενώ οι θεσμοί της, τυπικοί (Δικαστήρια, Αστυνομία) και άτυποι (ΜΜΕ), νομιμοποιούν και ξεπλένουν αυτόν που χτυπάει ή ακόμα και σκοτώνει όποια αντιστέκεται και υπερασπίζεται τα αυτονόητα. Από την άλλη έχει ανάγει τον ατομικισμό, την απάθεια, την αδιαφορία, και την ιδιοκτησία, σε βασικές αξίες της, οδηγώντας πολύ συχνά στην κανονικοποίηση κανιβαλιστικών κοινωνικών συμπεριφορών.

ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΠΑΘΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΣΥΖΥΓΟΥΣ, ΠΑΤΕΡΕΣ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ.

 

Αναρχική συλλογικότητα parekura

Παρέμβαση στο Δημοτικό Συμβούλιο Ελληνικού-Αργυρούπολης

Την Τετάρτη 21/11, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης ως μια ακόμα απάντηση στην πρόσκληση από μεριάς του δημάρχου της εθνικιστικής, παραστρατιωτικής ομάδας «ΟΔΕΥΩ» στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Στην παρέμβαση συμμετείχαμε περίπου 40 σύντροφοι-ισσες από τα Νότια και τα Ανατολικά, όπου πετάξαμε τρικάκια και διαβάσαμε κείμενο εντός και εκτός της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου. Η παράταξη του δημάρχου, μαζί με τον ίδιο τον δήμαρχο Γιάννη Κωνσταντάτο είχε αποχωρήσει από την αίθουσα λίγο πριν εμφανιστούμε, προφανώς επειδή προσπαθούν να υποβαθμίσουν το γεγονός και να το αφήσουν να ξεχαστεί μην έχοντας τίποτα να πουν ως δικαιολογία για αυτή τους τη συνεργασία. Παραταύτα είχαν φωνάξει εκ των προτέρων τους μπάτσους για προστασία. Παράλληλα πραγματοποιούνταν συγκέντρωση από δυνάμεις τις εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς έξω από το χώρο του ΔΣ. Αφού ολοκληρώθηκε η παρέμβαση, αποχωρήσαμε με τη μορφή διαδήλωσης με πανό, τρικάκια και συνθήματα, συντονισμένα προς το μετρό Αργυρούπολης. Παραθέτουμε το κείμενο τις παρέμβασης, καθώς και ορισμένες φωτογραφίες.

Μερικά συνθήματα που φωνάχτηκαν:

Έφεδροι-ναζί-δημοτική αρχή, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί
Ούτε στην Αργυρούπολη ούτε και πουθενά, τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά
Δήμαρχος φασίστας – υπάλληλος του Λάτση, για προστασία του ήρθανε κ οι μπάτσοι
Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα, οι προλετάριοι δεν έχουμε πατρίδα

 

Αντιφασίστριες-ες
Αναρχικοί-ες
από τα νότια και ανατολικά

Παρατίθεται το κείμενο που διαβάστηκε:
Ήρθαμε εδώ σήμερα, στο δημοτικό συμβούλιο για να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα στον δήμαρχο,
την δημοτική του παράταξη και όσους ακόμα τους υποστηρίζουν τις κινήσεις τους.

Δεν έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο που παίζουν οι εθνικές γιορτές και συγκεκριμένα οι παρελάσεις στην
εξάπλωση του εθνικισμού στην κοινωνία όμως αυτό ξεπέρασε κάθε όριο. Στην μαθητική παρέλαση της
28ης Οκτωβρίου αντικρύσαμε έφεδρους στρατιωτικούς με πλήρη εξάρτυση να παρελαύνουν μαζί με τις
μαθήτριες και τους μαθητές. Η εικόνα από μόνη της ήταν προκλητική και σίγουρα προκάλεσε σύγχυση σε
πολλούς μαθητές και μαθήτριες. Παραλλαγές, πράσινοι μπερεδες και φούμο σε μια παρέλαση που
υποτίθεται γίνεται για να θυμoύνται οι κάτοικοι τον αγώνα ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό.

Ποιοι είναι όμως αυτοί; Τύποι με ανοιχτά εθνικιστικές και ρατσιστικές ιδέες, εθελοντές σφαγείς αμάχων
στην Βοσνία, χουντικά αποβράσματα, Χρυσαυγίτες. Σαν κάθε σωστή φασιστική παραστρατιωτική ομάδα
κάνει γυμνάσια με όπλα στον Υμηττό και κηρύττει ότι ο πόλεμος πλησιάζει και πρέπει όλοι να είμαστε
έτοιμοι. Συμμετέχουν σε κατάληψη στον Βοτανικό μόνο για Έλληνες και ξερνάνε σκοταδιστικό μίσος για
τους μετανάστες. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Έχουν φανερές σχέσεις με τον Ελληνικό Στρατό. Αποτελούν το
παρακλάδι του για τις βρωμικες δουλειές. Και βέβαια παρουσιάζονται ως καλά παιδιά στις ομάδες των
δήμων που συμμετέχουν σπέρνοντας το μίσος και την μισαλλοδοξία.

Αυτους τους τύπους επέλεξαν να φέρουν ο Κωνσταντάτος, ο Κρητικός και η παρέα τους που διοικεί αυτόν
τον δήμο. Οι οποίοι φυσικά, αντί να ζητήσουν συγνώμη, έτρεξαν να υποστηρίξουν την επιλογή τους
εξαπολύοντας χρυσαυγίτικου τύπου δηλώσεις περί εθνομηδενιστών.

Για εμάς είναι αδιάφορα τα κίνητρα αυτής της πρόσκλησης. Είναι ξεκάθαρο άλλωστε πως το successtory
του πασοκοθρεμμένου δήμαρχου περιλαμβάνει τα πάντα χωρίς αναστολές. Την δουλική σχέση προς το
μεγάλο κεφάλαιο και συγκεκριμένα τον Λάτση για το ξεπούλημα του αεροδρομίου και τη μετατροπή της
περιοχής σε κλειστή ζώνη μόνο για πλούσιους. Την εκμίσθωση Χρυσαυγιτών μπράβων στις υποτιθέμενες
συνελεύσεις γειτονιάς. Την προσπάθεια για δημιουργία ρατσιστικής επιτροπής κατοίκων που θα στρέψει
την τοπική κοινωνία ενάντια στους πρόσφυγες. Όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει ο δήμαρχος στην
προσπάθεια να εδραιωθεί στη θέση εξουσίας και να ανελιχθεί προς τα πάνω. Και τώρα σε μια εποχή
εθνικιστικής υστερίας βρήκε πάτημα να συνάψει νέες σχέσεις και να τροφοδοτήσει τα πιο σκοτεινά
ένστικτα της ελληνικής κοινωνίας ενώ παράλληλα απορροφάει τις ψήφους από την άκρα δεξιά. Είναι ένας
πολιτικάντης και είναι επικίνδυνος.

Κάνει πλάτες σε εθνικιστές και φασίστες. Κάνει πλάτες σε ρατσιστές που κυνηγάνε μετανάστες. Κάνει
πλάτες σε σώματα εφέδρων που ονειρεύονται ησυχία, τάξη, ασφάλεια και στρατιωτικές δικτατορίες
Και από τη μεριά τους του κάνουν πλάτη στα πολιτικά του σχέδια. Και θα τον υποστηρίξουν όταν και αν
χρειαστεί.

Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε τέτοια περιστατικά να γίνουν κανονικότητα στην περιοχή μας. Δεν
πρόκειται να αφήσουμε σπιθαμή δημόσιου χώρου και λόγου σε όλα αυτά τα φασιστικά αποβράσματα. Από
τις παρελάσεις και τις εθνικιστικές δημόσιες εκδηλώσεις μέχρι κάθε φασιστικό σύνθημα θα είμαστε εκεί.
Όποια προβιά και αν φορέσει ο εθνικισμός, είτε είναι τελειωμένοι καραβανάδες, είτε είναι τάγματα
εφόδου, είτε είναι Χρυσαυγίτες δημοτικοί σύμβουλοι, είτε είναι μπράβοι, είτε κοστουμάτοι δημοτικοί
σύμβουλοι και πολιτικοί θα μας βρίσκουν μπροστά τους.
Ούτε να το σκεφτείτε ξανά λοιπόν, γιατί
ο κόσμος του αγώνα, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης θα βρεθεί μπροστά σας.
Οι γειτονιές μας είναι και θα παραμεινουν ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ

Παρεμβάσεις σε σταθμούς του Ηλεκτρικού και του Μετρό (31/3/18)

Το Σάββατο 31 Μάρτη στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων για τις ελεύθερες μετακινήσεις ενάντια στα συστήματα ελέγχου και αποκλεισμού στα Μ.Μ.Μ. , πραγματοποιήθηκαν συντονισμένες παρεμβάσεις με μοιράσματα κειμένων σε σταθμούς του Ηλεκτρικού.

Πιο συγκεκριμένα μαζικά μοιράσματα έγιναν στους σταθμούς:
Μαρούσι, Πειραιάς, Καλλιθέα, Ομόνοια, Άνω Πατήσια, Κάτω Πατήσια και τέλος -με σημείο σύγκλισης όλων των παρεμβάσεων- στο σταθμό Ηλεκτρικού και Μετρό “Αττική”.

Στόχος της παρέμβασης στο σταθμό “Αττική” ήταν η αντιπληροφόρηση όσον αφορά το ζήτημα της “αναδιάρθρωσης” των Μ.Μ.Μ. . Επίσης πραγματοποιήθηκε αποκλεισμός όλων των μπαρών (σε όλα τα επίπεδα του σταθμού) με σκοπό την ελεύθερη διέλευση των επιβατών για περίπου μιάμιση ώρα.

Στις παρεμβάσεις συμμετείχαν πάνω από 100 σύντροφοι και συντρόφισσες από Συνελεύσεις Γειτονιών,Στέκια,Καταλήψεις και Αναρχικές ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά.

*Καθ’όλη τη διάρκεια του αποκλεισμού υπήρχε στο σημείο αστυνομική παρουσία.

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΚΑΝΕΝΑΣ-ΚΑΜΜΙΑ ΜΟΝΟΣ-ΜΟΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΣΤΑ ΜΜΜ

Ενημέρωση για τις παρεμβάσεις σε 3 σταθμούς Μετρό στις 24.02.18 – Για την παρέμβαση στον σταθμό “Άγιο Δημήτριο”

 

To Σάββατο 24/2 πραγματοποιήσαμε παρέμβαση-αποκλεισμό των εκδοτικών και ακυρωτικών μηχανημάτων στο σταθμό Μετρό του Αγίου Δημητρίου στο πλαίσιο παράλληλων-ταυτόχρονων δράσεων στους σταθμούς Αιγάλεω και Δουκίσσης Πλακεντίας. 

Η δράση αποτέλεσε συνέχεια της καμπάνιας ενάντια στην αναδιάρθρωση των ΜΜΜ και συγκεκριμένα των δράσεων που πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο 27/1 σε 3 άλλους σταθμούς (Δάφνη, Άγιος Αντώνιος, Συγγρού-Φιξ) από Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις και Αναρχικές Ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά.

Η παρέμβαση διήρκησε 1 30 ώρα, μπλοκαρίστηκαν τα συστήματα επικύρωσης εισιτηρίων & καρτών, καλύφθηκαν τα εκδοτικά μηχανήματα και το ταμείο του σταθμού ενώ αναρτήθηκαν πανό, κολλήθηκαν αυτοκόλλητα, πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα.

Η παρέμβαση πραγματοποιήθηκε από ομάδες του Συντονισμού Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα νότιας-ανατολικής Αθήνας (Πρωτοβουλία αναρχικών αντιεξουσιαστών από τους πρόποδες του Υμηττού, Αναρχική συλλογικότητα parekura, Δικτύωση αναρχικών Ηλιούπολης Απόπυρα, Ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνη) σχήματα και στέκια σχολών (Aυτόνομο σχήμα ΦΜΣ, Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Πολυτεχνείου) και πλαισιώθηκε από συντρόφισσες και συντρόφους από ομαδοποιήσεις των ανατολικών και των νοτίων.

Για περισσότερες φωτογραφίες εδώ
Ακολουθεί το κοινό κείμενο που μοιράστηκε σε όλους τους σταθμούς:

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

 

Η αναδιάρθρωση στα μέσα μαζικής μεταφοράς ξεκίνησε στα τέλη του 2016 και βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Το νέο “έργο πνοής” περιλαμβάνει συστήματα τηλεματικής, ελεγχόμενες πύλες εισόδου-εξόδου, προσωποποιημένες κάρτες επιβίβασης, ηλεκτρονικά εισιτήρια, επιπλέον κάμερες παρακολούθησης, νέο διευρυμένο σώμα ελεγκτών και πρόσφατα, την απόφαση για φύλαξη των σταθμών και επιβολή των νέων μέτρων από την αστυνομία σε αντικατάσταση των δήθεν κοστοβόρων εταιρειών σεκιούριτι. Όλο αυτό συνθέτει για τα εκατομμύρια των χρηστών των Μ.Μ.Μ. μια πνιγηρή συνθήκη απαγορεύσεων, παρακολούθησης και ελέγχου, επέκτασης της εμπορευματοποίησης κάθε πτυχής της καθημερινότητας, διεύρυνσης των αποκλεισμών και των διαχωρισμών, περισσότερης καταστολής -τέτοια που κάνει τις διακηρύξεις του ΟΑΣΑ για “βιώσιμες και ελκυστικές μετακινήσεις” να ηχούν σαν κακόγουστο αστείο.

Η βιωσιμότητα και ο εκσυγχρονισμός στα Μ.Μ.Μ. είναι μέρος των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες και στον ελλαδικό χώρο και έχουν ενταθεί στο περιβάλλον της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κρίσης. Το κράτος αποσύρεται σταδιακά από την όποια προνοιακή κάλυψη και οι δημόσιες συγκοινωνίες ενσωματώνονται πλήρως στο πεδίο των υπηρεσιών των εμπορευμάτων και της επιχειρηματικότητας. Το σύνολο των Μ.Μ.Μ. έχουν ενταχθεί στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και επίκειται ο οικονομικός έλεγχός τους που, στην περίπτωση εύρεσης “ελλειμμάτων”, θα εμφανίσει ως αναγκαίες τις μειώσεις μισθών, τις απολύσεις εργαζομένων και την αύξηση του κομίστρου, ενώ την ίδια στιγμή βρίσκονται 125 εκατ. ευρώ για να δημιουργηθεί το νέο σύστημα ηλεκτρονικών καρτών-εισιτηρίων, καμερών και συρόμενων μπαρών. Απώτερος στόχος είναι να προσελκυστεί το ενδιαφέρον του ιδιωτικού κεφαλαίου, χωρίς ταυτόχρονα να επιβαρυνθεί με το κόστος της “αναδιάρθρωσης”. Επιδιώκεται σταδιακά η κανονικοποίηση της συνθήκης να πληρώνουμε και μάλιστα αδρά ακόμα και για την επιτήρηση και πειθάρχησή μας. Μια μπίζνα με διπλό όφελος για το κράτος και τα αφεντικά.
Οι μπάρες είναι φράχτες. Νέες οριοθετήσεις εντός του δημόσιου χώρου, νέα χάραξη ζωνών όπου κάποιος/α μπορεί να έχει πρόσβαση ή όχι. Ταυτόχρονα, ένα μεγάλο πλήθος καμερών εποπτεύει ασταμάτητα το επιβατικό κοινό. Όλες οι κινήσεις καταγράφονται, οι συμπεριφορές κατηγοριοποιούνται σε αποδεκτές και μη και σε περίπτωση απόκλισης από τη νοσηρή ομοιομορφία καλούμαστε άμεσα από τα μεγάφωνα προς συμμόρφωση. Ο κοινωνικός έλεγχος εντείνεται με στόχο να αρχίσουμε εμείς οι ίδιες και οι ίδιοι να αυτοεπιτηρούμαστε.

Ο έλεγχος και η επιτήρηση επιτυγχάνονται επιπλέον με την καταγραφή των προσωπικών δεδομένων (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, ΑΜΚΑ κ.α.) στις ηλεκτρονικές κάρτες μετακινήσεων. Οι διαδρομές που κάποιος/α κάνει καταγράφονται και χτίζουν το προφίλ του χρήστη των μέσων, κάτι που μπορεί ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιηθεί ερήμην του (και αυτή δεν είναι η μόνη καταγραφή -η όποια χρηματική συναλλαγή μας ήδη καταγράφεται με την ολοένα και μεγαλύτερη χρήση χρεωστικών-πιστωτικών καρτών). Όλο και περισσότερα προσωπικά δεδομένα και επιλογές συνεισφέρουν σε μια τράπεζα πληροφοριών για καθέναν/μία από μας, οξύνοντας το αίσθημα διαρκούς παρακολούθησης.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν έχουν θέση εκείνοι και εκείνες που δεν μπορούν ή αρνούνται να πληρώσουν εισιτήριο. Οι λεγόμενοι τσαμπατζήδες μπήκαν άμεσα στο στόχαστρο των μίντια και της καταστολής και η ανάγκη πάταξης της “εισιτηριοδιαφυγής” ανάχθηκε σε κύρια αιτία για τα “ελλείμματα”. Κανένας λόγος φυσικά για το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου που χρησιμοποιεί τα Μ.Μ.Μ. προέρχεται από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, εργαζόμενες/οι με κατώτατους μισθούς, άνεργοι και άνεργες, μαθητές και μαθήτριες, μετανάστες/στριες. Η αυστηροποίηση του ελέγχου μέσω του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και των μπαρών εισόδου-εξόδου αποτελεί ένα κατεξοχήν μέτρο ταξικού και κοινωνικού αποκλεισμού. Μαζί του χάνεται και η δυνατότητα χειρονομιών αλληλεγγύης, όπως το χάρισμα του εισιτηρίου σε κάποιον/α άλλη, κίνηση που άμεσα ποινικοποιήθηκε με πρόστιμο. Με τις νέες τεχνολογίες στα Μ.Μ.Μ. η πρόσβαση στις μετακινήσεις εξατομικεύεται, γίνεται πρόβλημα που χρειάζεται κάποιος να λύσει από μόνος του. Για εκείνους/ες που θα αμφισβητήσουν έμπρακτα την απαγόρευση, ήδη βρίσκεται επί τω έργω ξεχωριστό σώμα κεφαλοκυνηγών-ελεγκτών κομίστρου που πλέον με τη μόνιμη παρουσία της αστυνομίας στους σταθμούς, στο γενικότερο πλαίσιο στρατιωτικοποίησης της ζωής στη μητρόπολη, θα διασφαλίζουν ότι η πρόσβαση στα Μ.Μ.Μ. είναι πληρωμένη και οι αντιστάσεις θα καταστέλλονται. Στόχος δεν είναι μόνο η σύλληψη αλλά και η διαπόμπευση των “παραβατών”, η δημιουργία αισθήματος ντροπής για τη μη ανταπόκριση στην “πρότυπη” συμπεριφορά που επιβάλλεται και για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων. Αυτή η διαδικασία στιγματισμού ενισχύεται με τη χρήση των νέων μηχανημάτων που, σε περίπτωση λάθους ή μη επικύρωσης εισιτηρίου, ενεργοποιούν μια εκκωφαντική σειρήνα ή σε άλλες περιπτώσεις υποδεικνύουν, σε αυστηρό τόνο, με ανθρώπινη φωνή το σφάλμα ή την παράβαση. Ας γίνει από όλους και όλες συνείδηση πως οι ελεγκτές δεν κάνουν απλά τη δουλειά τους. Δεν είναι πωλητές/τριες, οικοδόμοι, κούριερ, υπάλληλοι γραφείου, σερβιτόροι/ες… Είναι κάποιοι/ες που βγάζουν μεροκάματο από τη φτώχεια των άλλων, είναι η αστυνομία των μετακινήσεων. Ως τέτοιους οφείλουμε να τους αντιμετωπίζουμε. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Θανάση Καναούτη τον Αύγουστο του 2013 στο Περιστέρι, για ένα εισιτήριο που δεν χτύπησε.

Για όσες και όσους δεν πληρώνουν υπάρχουν τα πρόστιμα και η οικονομική καταστολή. Με ειδικές τροπολογίες σε νόμους θεσπίζονται πρόστιμα για όλους/ες όσοι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν ή αρνούνται να συναινέσουν στις προσταγές. Πρόστιμα για την “εισιτηριοδιαφυγή”, για την άρνηση πληρωμής διοδίων, για τη “ρευματοκλοπή”, για την καθυστέρηση πληρωμής φόρων, πρόστιμα των 6.000 ευρώ για τους ανυπόταχτους και ολικούς αρνητές στράτευσης, καθώς και εξοντωτικές δικαστικές εγγυήσεις σε αγωνιζόμενους και αγωνιζόμενες. Στο πλάι της καταστολής με όρους βίας έρχονται και πιο “εξευγενισμένοι” τρόποι, πιο εξατομικευμένοι που θέτουν σε οικονομική ομηρία χιλιάδες κόσμου, υπό την απειλή δεσμεύσεων και κατασχέσεων λογαριασμών και σπιτιών, ακόμα και φυλάκισης. Το μήνυμα είναι σαφές: η όποια άρνηση, ανυπακοή, αντίσταση των “από κάτω” θα καταστέλλεται και με οικονομικούς όρους.

Το “νέο πρόσωπο” των Μ.Μ.Μ. παραδίδει μαθήματα συναίνεσης και σιωπής, υπό τον φόβο της διαρκούς επιτήρησης, των εξευτελισμών, των προστίμων. Αυτός είναι ο “εκσυγχρονισμός” στα Μ.Μ.Μ. Και είναι τουλάχιστον αφελές να τσιμπάμε με το τυράκι των γυαλιστερών διαδρόμων στους σταθμούς του μετρό και του ηλεκτρικού (από κακοπληρωμένες υπενοικιασμένες καθαρίστριες), της τηλεματικής στις στάσεις επιβίβασης λεωφορείων και τρόλεϊ, που δημιουργήθηκε κατά κύριο λόγο για τον έλεγχο του ωραρίου των οδηγών, των νέων ηλεκτρονικών τεχνολογιών που σφίγγουν περισσότερο τον κλοιό των απαγορεύσεων και των αποκλεισμών.

Οι συγκοινωνίες είτε σε αυτή είτε στην προηγούμενη εκδοχή τους είναι σχεδιασμένες για να εξυπηρετούν τις ανάγκες και τα συμφέροντα κράτους και αφεντικών. Για να μας μεταφέρουν από και προς τους χώρους εργασίας, τις σχολές και τα σχολεία, τις κρατικές υπηρεσίες. Και πιο πέρα για να μεταφέρουν ανθρώπους σε μεγάλα κέντρα κατανάλωσης, θεάματος, δια-σκέδασης… Δεν συναινούμε στην κατάθεση ενός μεγάλου μέρους του πενιχρού μισθού μας για τις μετακινήσεις μας, δεν αφήνουμε απέξω όποιον/α δεν έχει να πληρώσει. Δεν ακυρώνουμε εισιτήριο όχι μόνο γιατί αρνούμαστε να δεχτούμε την εισπρακτική λογική του κράτους, την εμπορευματοποίηση στις μεταφορές με την αύξηση της τιμής του εισιτηρίου, τις απολύσεις εργαζομένων και τις μειώσεις δρομολογίων. Αλλά κυρίως, γιατί επιλέγουμε εδώ και τώρα να αρνούμαστε έμμεσους φόρους-χαράτσια που στην τελική έχουμε πληρώσει και ξαναπληρώσει μέσω του καθημερινού ξεζουμίσματός μας, της εργασίας, του ενοικίου κ.τ.λ. Είναι καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε την ικανοποίηση των αναγκών μας, όποιες και αν είναι αυτές, τις ίδιες μας τις σχέσεις μακριά από τη διαμεσολάβηση του χρήματος και του κέρδους. Σε αυτό το πλαίσιο, το πρόταγμα της ελεύθερης πρόσβασης στα Μ.Μ.Μ., χωρίς κανενός είδους αντίτιμο, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς διαιρέσεις ανάμεσά μας είναι κάτι περισσότερο από επίκαιρο.

Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται ένα πλήθος πολύμορφων δράσεων για την ελεύθερη μετακίνηση στα Μ.Μ.Μ., από το πέρασμα των επικυρωμένων εισιτηρίων στον/στην επόμενο/η, τις αρνήσεις επικύρωσης, τη συλλογική αντίσταση στους τραμπουκισμούς των ελεγκτών, τις παρεμβάσεις με κείμενα στους/στις εργαζόμενους/ες και στους/στις επιβάτες/τριες των Μ.Μ.Μ., τις συγκεντρώσεις και τις πορείες ως το σαμποτάζ σε ακυρωτικά μηχανήματα, μπάρες και υποδομές ελέγχου.

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, απέναντι στην επίταση της  εμπορευματοποίησης, του ελέγχου και της επιτήρησης  κάθε πτυχής της ζωής μας, ενάντια στην κυρίαρχη λογική που μας θέλει μόνες και φοβισμένους,  η απάντησή μας δεν μπορεί να είναι άλλη πέρα από την αυτοοργανωμένη συλλογική αντίσταση. Χτίζουμε κοινότητες αγώνα μαζί με εργαζόμενους/ες στα Μ.Μ.Μ ενάντια στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση. Επιλέγουμε την κοινωνική ανυπακοή απέναντι στις μπάρες εισόδου-εξόδου, στο ηλεκτρονικό εισιτήριο και σε κάθε σύστημα ελέγχου και αποκλεισμών. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες και υπερασπιζόμαστε όσους και όσες αρνούνται να πληρώσουν το κόμιστρο κρατώντας ανοιχτές τις μπάρες. Δεν αφήνουμε κανέναν και καμία μόνη της απέναντι στους ελεγκτές, τους σεκιουριτάδες και την αστυνομία. Σαμποτάρουμε τα μηχανήματα ελέγχου, καταγραφής και αποκλεισμών των μετακινήσεών μας.

Αντιθεσμικά, αντιιεραρχικά, αδιαμεσολάβητα και χωρίς διαχωρισμούς ανάμεσά μας (με βάση το φύλο, τη φυλή, τα έθνη, τα σύνορα, τη θρησκεία, την ηλικία, την αρτιμέλεια κ.α.), με την ενίσχυση σχέσεων αλληλεγγύης και τη σύνδεση των αγώνων, να πάρουμε θέση ενάντια στην υποτίμηση, τον έλεγχο, την εμπορευματοποίηση, τους αποκλεισμούς.


ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ, ΣΤΙΣ ΜΠΑΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

 

Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις και Αναρχικές Ομάδες
από την Αθήνα και τον Πειραιά

Ανταπόκριση από την παρέμβαση στο σταθμό μετρό Δάφνης

Το Σάββατο 27 Ιανουαρίου, πραγματοποιήθηκε συντονισμένη παρέμβαση σε τρεις διαφορετικούς σταθμούς ΜΕΤΡΟ σε γειτονιές της Αθήνας (Συγγρού-ΦΙΞ, Δάφνη και Άγιος Αντώνιος) για τις ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ενάντια στις μπάρες και το ηλεκτρονικό εισιτήριο, τα συστήματα ελέγχου και αποκλεισμών από τις Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις, Αναρχικές Ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά.

Η παρέμβαση στον σταθμό της Δάφνης διήρκησε από τις 12.00 ως και τις 13.30 μ.μ. με τη συμμετοχή  περίπου 60 συντρόφων/συντροφισσών, συναγωνιστρών/συναγωνιστριών από αναρχικές ομάδες από τη νότια και ανατολική Αθήνα, φοιτητικά στέκια από ΕΚΠΑ και ΕΜΠ  καθώς και συλλογικότητες και συνελεύσεις από τις βόρειες συνοικίες της Αθήνας. Καθόλη την διάρκεια της παρέμβασης μοιράζονταν ανακοινώσεις των συλλογικών σχημάτων που συμμετείχαν, αναρτήθηκαν πανό εντός και πέριξ του σταθμού, πετάχτηκαν τρικάκια στον σταθμό και στην ευρύτερη περιοχή, μπλοκαρίστηκαν τα ηλεκτρονικά εκδοτήρια εισιτηρίων και τα επικυρωτικά μηχανήματα του σταθμού ενώ μετά από απαίτησή μας σταμάτησε και η λειτουργία του γκισέ έκδοσης εισιτηρίων.Παράλληλα, διαβάζονταν οι ανακοινώσεις από τη φορητή μικροφωνική των οργανωτών της δράσης ενώ άνοιγαν κουβέντες και πηγαδάκια με τον διερχόμενο κόσμο.

Αφίσα φοιτητικών σχημάτων και στεκιών
 http://epp.espivblogs.net/files/2017/03/mmm_afisa_web.jpg
Κείμενο της Πρωτοβουλίας αναρχικών-αντιεξουσιαστών από τους πρόποδες του Υμηττού
http://paapty.squat.gr/files/2017/07/1.jpg
http://paapty.squat.gr/files/2017/07/2-2.jpg
Κείμενο της αναρχικής-αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας “Σε τροχιά σύγκρουσης”
http://setroxiasygrousis.espivblogs.net/files/2015/11/MMM-page-001.jpg
http://setroxiasygrousis.espivblogs.net/files/2015/11/MMM-page-002.jpg

Η παρέμβασή μας συνεχίστηκε και στις αφετηρίες των λεωφορείων που βρίσκονται ακριβώς απέναντι από τον σταθμό δίνοντάς μας μια επιπλέον ευκαιρία για ενημέρωση και συζήτηση για τον αγώνα υπεράσπισης των ελεύθερων μετακινήσεων με επιβάτες και εργαζόμενους στα ΜΜΜ.

 

 

[23.06.17]Aνταπόκριση από την Ανοικτή παρέμβαση έξω από την Πέτρου Ράλλη

αναδημοσίευση από ssaekk.espiblogs.net

Tην Παρασκευή 23/6 πραγματοποιήθηκε καλεσμένη συγκέντρωση από τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στην Διεύθυνση Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη. Περίπου 200 άτομα για πάνω από μιάμιση ώρα φωνάξαμε συνθήματα αλληλεγγύης στους/στις μετανάστες/στριες και ενάντια στην μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους, πετάξαμε τρικάκια και μοιράσαμε κείμενα στους διερχόμενους οδηγούς.

Στην παρουσίακαι τις φωνές μας ανταποκρίθηκαν οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/στριες φωνάζοντας συνθήματα και πετώντας αντικείμενα από τα παράθυρα τους. Η λέξη ελευθερία αντήχησε σε πολλές γλώσσες μέσα από τα κελιά και απαντήθηκε με συνθήματα αλληλεγγύης και μια προσπάθεια επικοινωνίας. Στην συνέχεια κινηθήκαμε συντεταγμένα με μορφή διαδήλωσης πάνω στην Πέτρου Ράλλη όπου και διαλυθήκαμε. Οι φωνές των έγκλειστων μεταναστών/στριών χωρίς χαρτιά θα ακουστούν. Στους αγώνες τους θα είμαστε δίπλα.

Να διευρύνουμε τις κινήσεις αλληλεγγύης, το χτίσιμο ισότιμων και αδιαμεσολάβητων σχέσεων, τη διασύνδεση των αγώνων των από τα κάτω. Να προκαλέσουμε ρωγμές στην κανονικότητα της παραίτησης, του φόβου, των διαχωρισμών Να δημιουργήσουμε εστίες αγώνα , μέχρι το γκρέμισμα όλων των κέντρων κράτησης και όλων των φυλακών, κόντρα στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

 

Για έναν κόσμο χωρίς εξουσίες και εκμετάλλευση, σύνορα και φράχτες, καταπιεστές και καταπιεσμένους

 

 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 26 ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ [αφίσα Συντονισμού Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα νότιας-ανατολικής Αθήνας]

 

 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 26 ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ που μετήχθησαν εκδικητικά από το κέντρο κράτησης Ελληνικού στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη.

Από τον Σεπτέμβρη του 2016 ο διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Ελληνικό  Δημήτρης Τέγος έχει απαγορεύσει τα επισκεπτήρια που πραγματοποιούσαν οι αλληλέγγυοι/ες στις έγκλειστες μετανάστριες. Έκτοτε, έχουν πραγματοποιηθεί μια σειρά παρεμβάσεων για την άρση αυτής της απαγόρευσης, με πιο πρόσφατη την δυναμική διαδήλωση στο κέντρο κράτησης το Σάββατο 14/1/17, όπου εκατοντάδες αλληλέγγυων ένωσαν τις φωνές τους με τις φωνές των έγκλειστων μεταναστριών.

Το κράτος, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (με κύριους πρωταγωνιστές τον υπουργό μεταναστευτικής πολιτικής Γιάννη Μουζάλα και τον υπουργό Προ.Πο. Νίκο Τόσκα) και οι ανθρωποφύλακες ως αντίποινα στις πιέσεις του αλληλέγγυου κόσμου και στις αντιδράσεις των μεταναστριών, προχώρησαν το απόγευμα της Κυριακής 15/1 στην απαγωγή και μεταφορά τους στο κολαστήριο – κρατητήρια της διεύθυνσης αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη (όπου εδρεύει και ο Αστ. Διευθυντής Κωνσταντίνος Λουζιώτης, ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για την απαγόρευση των επισκεπτηρίων). Η μεταγωγή αυτή συνοδεύτηκε με τις ανάλογες απειλές από τους μπάτσους όπως “ελευθερία δε φωνάζατε; πηγαίντε τώρα σε μια κανονική φυλακή”.

Οι αγώνες των έγκλειστων μεταναστριών και η δυναμική των σχέσεων που χτίζονταν με τους αλληλέγγους βρίσκονται στο στόχαστρο κράτους και μπάτσων,με στόχο να μείνουν αόρατες τόσο οι μετανάστριες, όσο και οι άθλιες συνθήκες κράτησής τους. Ξεκαθαρίζουμε οτι θα συνεχίσουμε να παλεύουμε μαζί με τα ταξικά μας αδέρφια για ελευθερία και αξιοπρέπεια μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακης.

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

Συντονισμός Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα Νότιας-Ανατολικής Αθήνας
Πρωτοβουλία αναρχικών-αντιεξουσιαστών από τους πρόποδες του Υμηττού
Απόπυρα – αναρχική συλλογικότητα στην Ηλιούπολη
Αναρχική συλλογικότητα Parekura
Ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνη
http://sakana.espivblogs.net

Ανταπόκριση από την πορεία στο Κέντρο Κράτησης Ελληνικού

Το Σάββατο 14/1 πραγματοποιήθηκε πορεία στο Ελληνικό προς τα κέντρα κράτησης με αίτημα την άρση της απαγόρευσης των επισκεπτηρίων στις κρατούμενες, που πραγματοποιούσε τα τελευταία χρόνια η συλλογικότητα Αλληλέγγυες-οι κρατουμένων στα Νότια . Η πορεία καλούνταν σχεδόν ένα μήνα με υπογραφή “αλληλέγγυοι-αλληλέγγυες. Ξεχωριστά/ενισχυτικά καλέσματα είχαν βγει και από αρκετές συλλογικότητες, συνελεύσεις και σωματεία βάσης. Πάνω από 500 άτομα πορευτήκαμε από την κεντρική πλατεία του Ελληνικού ως την πύλη του Α.Τ./Κέντρου κράτησης μεταναστριών με δυνατό παλμό. Η πορεία είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος από όσες έχουμε δει στην περιοχή όσα χρόνια τρέχει ο αγώνας γύρω από το κέντρο κράτησης Ελληνικού (χοντρικά από το 2011) και αυτό δεν αποτελεί ένα τυχαίο γεγονός. Η διαδήλωση προς το κέντρο κράτησης ελληνικού με αιχμή την άρση της απαγόρευσης των επισκεπτηρίων, αποτελεί μία από τις κορυφώσεις μιας σειράς δράσεων που περιλαμβάνουν συνεχή επισκεπτήρια, παρεμβάσεις έξω από τα κρατητήρια, πορείες ενάντια στα κέντρα κράτησης, διάφορες δράσης αλληλεγγύης αλλά και πίεσης και μια συνεχή προσπάθεια να ακουστούν οι φωνές των μεταναστριών και να βγουν από την αορατότητα. Ειδικά για τα επισκεπτήρια πρέπει να τονιστεί η σημασία τους όσον αφορά την δημιουργία σχέσεων, την ψυχολογική-υλική υποστήριξη, την ενίσχυση διεκδικήσεων για καλύτερες συνθήκες κράτησης, την δημοσιοποίηση του λόγου τους, την πραγματοποίηση παράλληλων αγώνων μέσα και έξω από τα κελιά κ.α. Eμείς συμμετείχαμε στην περιφρούρηση του κεντρικού μπλοκ με υπογραφή “αλληλέγγυοι-αλληλέγγυες” που έγραφε “ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΩΝ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗΣ”.

Όταν η διαδήλωση έφτασε συγκροτημένα έξω από Α.Τ. ζήτησε να συναντηθεί με τον διοικητή των κέντρων κράτησης Τέγο. Εκεί του κατέστη σαφές σε έντονο τόνο ότι πρέπει να επιτρέψει ξανά τα επισκεπτήρια τα οποία απαγορεύτηκαν με δικιά του απόφαση (χωρίς βέβαια να ξεχνάμε τις ανώθεν εντολές και τους κεντρικούς κρατικούς σχεδιασμούς). Ο Τέγος λοιπόν απροετοίμαστος και σε εμφανή σύγχυση, βλέποντας μια ογκώδη πορεία με άγνωστες για αυτόν διαθέσεις μπροστά από το τμήμα, προσπάθησε να κάνει διάλογο και να μεταθέσει το “αίτημα” σε μια γραφειοκρατική διαδικασία ενώ όταν πιέστηκε από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες και μετά από διάφορα τηλεφωνήματα πρότεινε να γίνει επισκεπτήριο εκείνη τη μέρα , και μετά απο συνέχιση των πιέσεων πρότεινε να γίνει και την δευτέρα 16/1. Ακολουθώντας την απόφαση που είχαμε συνδιαμορφώσει από πριν δεν δεχτήκαμε και απαιτήσαμε να επιτρέψει και πάλι τα επισκεπτήρια στην προηγούμενη μορφή τους. Ύστερα και ενώ εμφανώς χρονοτριβούσε , μετέφερε την ευθύνη στους ανώτερους του ενώ παράλληλα οι αστυνομικές δυνάμεις αυξάνονταν.

Στη συνέχεια κινηθήκαμε στην πάνω μεριά του Α.Τ./κρατητηρίου ώστε να έχουμε οπτική επαφή και επικοινωνία μέσω ντουντούκας με τις κρατούμενες. Τα ΜΑΤ εμφανώς εκνευρισμένα από την δυναμική  παρουσία μας έκλεισαν τον δρόμο αρχικά , αλλά σταδιακά υποχώρησαν και κάτω από την πίεση μας οπισθοχώρησαν. Πραγματοποιήθηκε επισκεπτήριο εξ αποστάσεως (όπως έχει γίνει και αρκετές φορές από τότε που απαγορεύτηκαν τα επισκεπτήρια) με μετανάστες/στριες που συμμετείχαν στην πορεία να επικοινωνούν μέσω της ντουντούκας σε διάφορες γλώσσες με τις έγκλειστες, τις φωνές των από μέσα να δονούν την ατμόσφαιρα όπως και τα συνθήματα αλληλεγγύης και εναντίωσης στα κέντρα κράτησης και τους μπάτσους. Στο ανέβασμα της πορείας προς την Λ.Βουλιαγμένης οι πράσινη διμοιρία των μπάτσων χωρίς κανέναν προφανή λόγο ακολούθησε από πολύ κοντινή απόσταση την πορεία δημιουργώντας ένταση. Στη συνέχεια, και αφού γράφτηκαν συνθήματα στο μετρό Ελληνικού η πορεία επέστρεψε στην Πλ. Σουρμένων.

Η μάχη αυτή δεν τελειώνει σε μια πορεία όσο μαζική και αν είναι. Ο πόλεμος του κράτους στους μετανάστες και τις μετανάστριες είναι διαρκής και εντεινόμενος και αντίστοιχη πρέπει να είναι και η δική μας στάση. Όπως είδαμε την επόμενη κιόλας μέρα το κράτος απάντησε στην συντονισμένη πίεση μας, εκδικητικά και εκφοβιστικά. Μετέφερε και τις 26 μετανάστριες στην Π. Ράλλη υπό τη μορφή απαγωγής. Αν και βεβιασμένη, η κίνηση αυτή δείχνει ότι η στρατηγική του κράτους είναι να απομονώσει και να φοβίσει τις μετανάστριες γιατί γνωρίζει ότι κινήσεις σαν την χτεσινή χτίζουν σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ των μέσα και των έξω που μπορεί να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες για αυτό καταστάσεις.

Συνεχίζουμε να στεκόμαστε δίπλα στις μετανάστριες, δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στα κέντρα κράτησης μεταναστών/τριών, ακυρώνουμε στην πράξη τις μεταναστευτικές πολιτικές υποτίμησης και εξόντωσης των μεταναστων
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 26 ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Aνακοίνωση για την απαγωγή των μεταναστριών του κέντρου κράτησης Ελληνικού

Μετά την μαζική πορεία που έγινε το Σάββατο 14/1 προς το κέντρο κράτησης μεταναστριών ελληνικού και διεκδίκησε με δυναμικό τρόπο την άρση της απαγόρευσης των επισκεπτηρίων των αλληλέγγυων, στις κρατούμενες μετανάστριες, το κράτος έδωσε την εκδικητική του απάντηση. Την επόμενη οι μετανάστριες απήχθησαν από τα κελιά τους και μεταφέρθηκαν σε άγνωστη προς αυτές τοποθεσία, που τελικά αποδείχθηκε ότι είναι η Διεύθυνσης Αλλοδαπών στην Π. Ράλλη. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση το γραφείο τύπου του αναπληρωτή υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. δικαιολόγησε την απαγωγή των μεταναστριών ως μέτρο προστασίας τους από τους αλληλέγγυους! Να σημειωθεί ότι μέχρι στιγμής οι μετανάστριες κρατούνται όλες μαζί σε ένα κελί με σπασμένο παράθυρο χωρίς να τους δοθούν κουβέρτες για την προστασία τους από το κρύο. Η βεβιασμένη αυτή κίνηση του κράτους αφενός φανερώνει τον φόβο και την αδυναμία διαχείρισης από την αυξανόμενη πίεση των αλληλέγγυων με αποκορύφωμα την πορεία του Σαββάτου και αφετέρου την προσπάθεια αποκοπής κάθε επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης των μέσα και των έξω. Το κράτος δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο απαντώντας εκδικητικά σε κάθε πιθανή εμφάνιση αντίστασης ,εξεγερτικότητας και αγώνα των αοράτων αυτής της κοινωνίας. Εμείς από την μεριά μας ήμασταν-είμαστε-και θα είμαστε δίπλα στις έγκλειστες μετανάστριες.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 24 ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΡΑΤΗΣΗΣ-ΦΥΛΑΚΗΣ