Ανάρτηση πανό για τον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα – Αργυρούπολη

Πανό που αναρτήθηκε στη Λ. Βουλιαγμένης στο ύψος της Αργυρούπολης

ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ στον ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΒΕΤΟ

ΠΟΡΕΙΑ 14/5 – ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – 19:00

Προπαγανδίστικές δράσεις ενόψει της πορείας στις 20/4

Ενόψει της πορείας 20/4 στο Μοναστηράκι ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό, ενάντια στον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων που καλούμε από κοινού με αναρχικές συλλογικότητες, στέκια, καταλήψεις, συντρόφισσες, συντρόφους πραγματοποίησαμε παρεμβάσεις προπαγάνδισης και αντιπληρόφορησης στις γειτονιές μας.

Το Σάββατο 13/4 πραγματοποιήσαμε δημόσια καλεσμένη μικροφωνική στον σταθμό μετρό Ελληνικό. Παρά τη βροχή, για 1 1/2 ώρα διαβάζαμε και μοιράζαμε το κείμενο που καλεί στην πορεία, αναρτήσαμε πανό, κολλήσαμε αφίσες και πετάξαμε τρικάκια. Η μικροφωνική πλαισιώθηκε από 20+ συντρόφισσες/συντρόφους.

Την Κυριακή 14/4 πραγματοποιήσαμε προβολή στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο της αντιπολεμικής ταινίας Μανταρίνια (Tangerines) ενώ πριν ενημερώσαμε τον κόσμο που είχε έρθει για το σκεπτικό της κίνησης μας.

Τις επόμενες μέρες αφισοκόλλησαμε δρόμους σε Ελληνικό, Τερψιθέα και Αργυρούπολη και μοιράσαμε κείμενα ενώ αναρτήσαμε και κάποια πανό.

Κανένα έθνος δεν μας ενώνει, κανένα όνομα δεν μας χωρίζει

ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ – ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ – 12ΜΜ

αναρχική συλλογικότητα parekura – http://parekura.espivblogs.net

Ανάρτηση πανό για τη γυναικοκτονία στο Ελληνικό

Την Πέμπτη 21/03 μία γυναίκα δολοφονείται έξω από το σπίτι της στο Ελληνικό από το σύζυγό της. Ο άντρας της, την πυροβολεί κι εκείνη τραυματισμένη προσπαθεί να διαφύγει μπαίνοντας σε ένα ταξί. Ο ταξιτζής της λέει να βγεί έξω «για να μη του λερώσει το ταξί». Βρισκόμενη έξω από το ταξί, δέχεται τη χαριστική βολή.

Τα ΜΜΕ, χωρίς να χάσουν την ευκαιρία, έστησαν ένα πανηγύρι πάνω στο γεγονός μετατρέποντας το σε ένα ακόμα κουτσομπολιό τύπου “πρωινάδικου” οπού η είδηση της γυναικοκτονίας έγινε ακόμα μια ευκαιρία να χτυπήσουν νούμερα τηλεθέασης, με τον ταξιτζή να βγαίνει στα κανάλια κάνοντας δηλώσεις ατάραχος και τους νοικοκυραίους να παρακολουθούν απαθείς πίσω απο τους δέκτες τους σαν να είναι μια ακόμα μέρα όπως οι άλλες. Προσπαθώντας ακόμα μία φορά να δικαιολογηθεί μία δολοφονία γυναίκας από την πατριαρχία, οι δημοσιογράφοι ανέδειξαν το “κοινωνικά αποδεκτό” προφίλ του δράστη. Οικογενειάρχης, πρώην αξιωματικός της αεροπορίας και ευυπόληπτος πολίτης. Από την άλλη και χωρίς να μας προκαλεί καμία εντύπωση, αποδείχτηκε το ότι ο ταξιτζής με την κανιβαλιστική συμπεριφορά είναι ακροδεξιός φασίστας, όπως διαπιστώθηκε αργότερα από το προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η δολοφονημένη μετανάστρια από τη Βουλγαρία δούλευε στό σπίτι του θύτη-συζύγου της ως οικιακή εργάτρια πρίν παντρευτούν. Ένα σενάριο πολύ σύνηθες και γνωστό πια σε αυτόν τον χώρο εργασίας που είναι κυρίως αδήλωτος, δεν έχει ωράριο, έχει χαμηλό μισθό, ελάχιστα ρεπό και αφήνει λιγοστό προσωπικό χρόνο και χώρο, ενώ τα ίδια τα καθήκοντα είναι εξαιρετικά κουραστικά. Πολλές φορές γυναίκες οικιακές εργάτριες κάτω από τέτοιες συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης αναγκάζονται να παντρευτούν το αφεντικό τους για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να παραμείνουν στη χώρα. Οι λαμπρές σελίδες της Ελλάδας της ανάπτυξης της δεκαετίας του 90-00 είναι γεμάτες από ιστορίες γυναικών από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ που είχαν υποστεί εργασιακή εκμετάλλευση, εξαναγκασμούς, ενδοοικογενειακή βία, βιασμούς και δολοφονίες.

Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά περιστατικά όπου μία γυναίκα εκτελείται από άντρα στο κοντινό της περιβάλλον. Η Ελένη Τοπαλούδη δολοφονήθηκε με άγριο τρόπο από τους βιαστές της γιατί αρνήθηκε να υποκύψει στις προσταγές τους. Η νεαρή στην Κέρκυρα δολοφονήθηκε από τον ίδιο της τον πατέρα επειδή είχε σχέση με έναν αλλοδαπό, ενώ το σώμα της παρέμεινε θαμμένο στον κήπο του πατρικού της σαν να μην συνέβει τίποτα. Τώρα η γυναίκα αυτή, δολοφονείται εν ψυχρώ από το σύζυγο – αφεντικό της, ενώ η απάθεια της κοινωνίας θυμίζει το επίσης πρόσφατο περιστατικό του ξυλοδαρμού και δολοφονίας του Ζακ τον περασμένο Σεπτέμβρη.

Από τη μία η ελληνική κοινωνία είναι μια πατριαρχική κοινωνία όπου τα περιστατικά έμφυλης βίας, βιασμών και δολοφονιών προκύπτουν, δικαιολογούνται και αποσιωπούνται ενώ οι θεσμοί της, τυπικοί (Δικαστήρια, Αστυνομία) και άτυποι (ΜΜΕ), νομιμοποιούν και ξεπλένουν αυτόν που χτυπάει ή ακόμα και σκοτώνει όποια αντιστέκεται και υπερασπίζεται τα αυτονόητα. Από την άλλη έχει ανάγει τον ατομικισμό, την απάθεια, την αδιαφορία, και την ιδιοκτησία, σε βασικές αξίες της, οδηγώντας πολύ συχνά στην κανονικοποίηση κανιβαλιστικών κοινωνικών συμπεριφορών.

ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΠΑΘΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΣΥΖΥΓΟΥΣ, ΠΑΤΕΡΕΣ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ.

 

Αναρχική συλλογικότητα parekura

Ανάρτηση αντιεθνικιστικού πανό

Χτες, Κυριακή 20/1, ημέρα του εθνικιστικού συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα κρεμάσαμε πανό ως μια ελάχιστη ένδειξη αντιεθνικιστικής παρουσίας και λόγου στις γειτονιές μας.

Εχθροί μας δεν είναι οι γειτονικοί λαοί αλλά το κράτος, το κεφάλαιο, οι φασίστες και η πατριαρχίαΕνάντια στην εθνική ενότητα – αγώνες ταξικοί, αδιαμεσολάβητοι, αντιεραρχικοί

Κρέμασμα πανό για Ελένη Τ. και Petrit Z.

Στις 25/11 δολοφονείται σε χωριό της Κέρκυρας, ο Αλβανός εργάτης γης Petrit Zilfe από τον Έλληνα φασίστα (τοπικό στέλεχος της χρυσής αυγής) Δημήτρη Κουρή. Η δολοφονία συνέβη λίγες ώρες μετά από λεκτικό διαπληκτισμό που είχαν μεταξύ τους σε καφενείο του χωριού σχετικά με το ζήτημα του ονόματος της Μακεδονίας. Πρόκειται για μια ακόμη ρατσιστική δολοφονία. Μια από τις λίγες που έρχεται στο φως της δημοσιότητας μιας και τα γεγονότα ήταν τόσο ξεκάθαρα εν αντιθέσει με αυτές που αφορούν μετανάστες/στριες χωρίς χαρτιά, τους/τις αόρατους/ες αυτής της κοινωνίας.

Στις 28/11 στη Ρόδο δολοφονείται η φοιτήτρια Ελένη Τοπαλούδη από δύο άνδρες, αφού η ίδια αντιστάθηκε στην προσπάθεια να τη βιάσουν. Τη βίασαν και εν συνεχεία τη δολοφόνησαν. Ο βιασμός φαίνεται να “συγκλονίζει” την ελληνική κοινωνία και τα ΜΜΕ κυρίως για το γεγονός ότι ο βιασμός κατέληξε σε δολοφονία. Τα περιστατικά βιασμών, αν και αποτελούν καθημερινότητα παραμένουν στην αφάνεια ή υποβαθμίζονται από τις τοπικές κοινωνίες και τα ΜΜΕ μέχρι να συμβεί κάτι τόσο τρανταχτό. Χαρακτηριστικό είναι ότι η κοπέλα είχε ξαναβιαστεί ένα χρόνο πριν αλλά η αστυνομία και η τοπική κοινωνία είχε σιωπήσει και συγκαλύψει το γεγονός.

Τα 2 αυτά γεγονότα, στις 2 άκρες του ελλαδικού χώρου δείχνουν ότι ο ρατσισμός, η πατριαρχία, ο εθνικισμός είναι μια πραγματικότητα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Λίγους μήνες πριν ήταν η δολοφονία του Ζακ από αφεντικά και αστυνομία, η συγκάλυψη και η δικαιολόγηση αυτής από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και ο κανιβαλισμός των ΜΜΕ.Εδώ και πολλούς μήνες είναι το γενικότερο κλίμα έξαρσης του εθνικισμού με αφορμή το Μακεδονικό, τον Κατσίφα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις που δίνει λόγο και δημόσιο χώρο σε κάθε λογής φασίστες να ξεράσουν το σκοταδιστικό μίσος τους.

Σε αυτήν την δυστοπία ολοκληρωτισμού που ανατέλλει έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα όλο και αυξανόμενα περιστατικά σεξιστικών συμπεριφορών και έμφυλης βίας που είτε εμφανίζονται είτε αποκρύπτονται, την καθημερινή όλο και πιο επιθετική στάση των τοπικών κοινωνιών απέναντι στους μετανάστες, την κρατική διαχείριση εγκλεισμού και αποκλεισμού των μεταναστών σε hotspots και κέντρα κράτησης, τις εργοδοτικές δολοφονίες που βαφτίζονται ατυχήματα και τις μαφιόζικες τακτικές απέναντι σε εργαζόμενους/ες που διεκδικούν.

Όλα αυτά και πολλά παραπάνω μας φέρνουν αντιμέτωπες/ους με μια άβολη αλήθεια.

Τη διαδικασία εκφασισμού της κοινωνίας.Από τα όχι των γυναικών στις ορέξεις των αντρών μέχρι την αποδόμηση των σεξιστικών αντιλήψεων, τους συλλογικούς μας αγώνες ενάντια στην πατριαρχία.Από τις μετανάστριες/ες που σηκώνουν ανάστημα στους ντόπιους ρατσιστές, μέχρι τις προσπάθειες για κοινούς αγώνες ντόπιων μεταναστών. Από τους αντιφασίστες μαθητές που στάθηκαν εμπόδιο σε κάθε λογής εθνίκι στις πρόσφατες καταλήψεις και από κει στους αδιαμεσολάβητους από τα κάτω εργατικούς αγώνες βλέπουμε τις πτυχές ενός αγώνα ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

Να μη συνηθίσουμε τις έμφυλες καταπιέσεις, τον εθνικιστικό λόγο, τη ρατσιστική βία, την εργοδοτική τρομοκρατία. Να μη συνηθίσουμε τον θάνατο.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ , ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ , ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ

να μη ξεχάσουμε την Ελένη – να μη ξεχάσουμε τον Petrit

[τα πανό κρεμάστηκαν σε Ελληνικό και Αργυρούπολη]

Αναρχική Συλλογικότητα Parekura

parekura.espivblogs.net

Κρέμασμα πανό σχετικά με την συνεργασία δημάρχου-εθνικιστικής ομάδας

Σε συνέχεια των δράσεων ανάδειξης των γεγονότων που συνέβησαν στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου κρεμάσαμε πανό στην Ιασωνίδου ενώ μοιράσαμε και το κείμενο με υπογραφή “αντιφασίστες/στριες αναρχικοί/ες από τα νότια και ανατολικά”
Ο Κωνσταντάτος κάνει πλάτες στους φασίστες
ΕΦΕΔΡΟΙ-ΝΑΖΙ-ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

Πανό για την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου στην Ομόνοια

Ο Ζακ Κωστόπουλος (Zackie Oh) δολοφονήθηκε άγρια την Παρασκευή 21/9 έξω από χρυσοχοείο στην περιοχή της Ομόνοιας από τον μαγαζάτορα και περαστικούς με την ανοχή/συνέργεια της αστυνομίας. Εν συνεχεία τα ΜΜΕ κάνοντας το καθήκον τους ανέλαβαν να παραπληροφορήσουν/χειραγωγήσουν και αμαυρώσουν το θύμα που ήταν μέλος της lgbtq+ κοινότητας, οροθετικός και χρήστης ουσιών.
Σαν πρώτη απάντηση αναρτήσαμε στη πλατεία Σουρμένων το παρακάτω πανό

ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΛΗΣΤΕΙΑ 
ΝΟΙΚΥΡΑΙΟΙ – ΜΠΑΤΣΟΙ – ΜΜΕ ΚΑΝΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

Πανό αλληλεγγύης στους μετανάστες σε Μόρια και Π.Ράλλη – Κάλεσμα στη δίκη Τετάρτη 23/5

[Αναδημοσίευση από το site http://ssaekk.espivblogs.net]

Ανάρτηση πανό στην πόλη από τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων/Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης (ΣΣΑΕΚΚ)

αλληλεγγύη στους διωκόμενους μετανάστες
κανένας μόνος του απέναντι στη δικαστική τρομοκρατία
αλληλεγγύη στις έγκλειστες-ους μετανάστριες-ες
αγώνας μέχρι το κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης

Καλούμε σε
* ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 21/5 ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ (ΣΤΑ ΣΚΑΛΆΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΌ)
* ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ 8 ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23/5 ΣΤΙΣ 09:00 ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΟΥΚΑΡΕΩΣ
* ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΝ ΠΕΜΤΗ 24/5 ΣΤΙΣ 20:00 ΣΤΟ ΓΚΙΝΗ

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΡΙΩΝ
ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ, ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΗ, ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΔΙΚΑΙΗ.

Δράσεις για τους Διωκόμενους Μετανάστες της Πέτρου Ράλλη και της Μόριας

 

Στις 31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, γνωστή ως Πέτρου Ράλλη, 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους δεσμοφύλακες μέσα στα κελιά τους. Η αφορμή για την επίθεση ήταν πως οι μετανάστες ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι. Η απάντηση στο απλό αυτό αίτημα ήταν να τους ξυλοφορτώσουν άγρια, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και οι οχτώ στο νοσοκομείο με ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια. Στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, στήθηκε αμέσως δικογραφία εναντίον τους. Μια αντανακλαστική κίνηση στην οποία πάντα καταφεύγουν οι βασανιστές όταν θέλουν να δικαιολογήσουν τη βία τους.

Οι λόγοι για τους οποίους οι έγκλειστοι μετανάστες διαμαρτύρονταν δεν είναι απλώς πως βρίσκονται στα κελιά της Πέτρου Ράλλη χωρίς να έχουν τελέσει κανένα ποινικό αδίκημα (πέραν της έλλειψης εγγράφων) αλλά το ότι βρίσκονται φυλακισμένοι για πολλούς μήνες μέσα σε ένα τελείως αόριστο πλαίσιο κράτησης.

Στην Πέτρου Ράλλη, όπως και σε όλα τα κέντρα κράτησης, ο έγκλειστος δεν ξέρει και δεν ενημερώνεται για πόσο καιρό θα κρατείται. Έτσι, ξυπνάει κάθε πρωί με την ελπίδα ότι θα ελευθερωθεί, και κοιμάται κάθε βράδυ με το βάρος άλλης μιας μέρας στο κλουβί, κάτι που μόνο ως βασανιστήριο μπορεί να νοηθεί. Όταν απέναντι στη μεταχείριση αυτή, οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/ριες τολμούν να προβούν στην ελάχιστη διαμαρτυρία η απάντηση του κράτους είναι βίαιη, οργανωμένη και προμελετημένη.

Μέσα στην στημένη δικογραφία εναντίον τους περιέχεται πως υπήρξε «κλιμάκωση της έντασης», πως οι κρατούμενοι «προσπάθησαν να αποδράσουν χτυπώντας συντονισμένα την κεντρική πόρτα της πτέρυγας για να τη σπάσουν» και ότι δήθεν, στην προσπάθεια τους να τραπούν σε φυγή «γλίστρησαν και χτύπησαν μόνοι τους». Αυτό που έγινε στην πραγματικότητα είναι ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους ενώ οι μετανάστες χτυπούσαν την πόρτα της πτέρυγας ζητώντας να δούνε τον διευθυντή και να ενημερωθούν για τον χρόνο της κράτησης τους.

Αν και στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει βίντεο, που καταδεικνύει τον τρόπο «διαχείρισης» των μεταναστών με τη χρήση βίας, οι ανθρωποφύλακες έχουν το θράσος να υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο και η εισαγγελική αρχή να υιοθετεί αυτά τα ψέματα. Το γεγονός αυτό δεν μας εκπλήσσει, απλά επιβεβαιώνει ότι οι κάμερες, όπως και όλα τα μέσα παρακολούθησης, εξυπηρετούν μονάχα τους σκοπούς αυτών που τα χειρίζονται, της εξουσίας και των παρατρεχάμενών της.

Το ίδιο καλοκαίρι, οι ίδιες σκηνές βίας επαναλαμβάνονται στο κέντρο κράτησης της Μόρια στη Λέσβο. Μετά από μια σειρά από κινητοποιήσεις που λήγουν με την εξέγερση στις 18 Ιουλίου 2017 από τους/τις έγλειστους/ες μετανάστες/στριες, οι ανθρωποφύλακες ορμούν, ξυλοφορτώνουν και συλλαμβάνουν 35 μετανάστες στο σωρό. Η  δικογραφία τους στήθηκε χρησιμοποιώντας επίσης το  κακούργημα της στάσης κρατουμένου και  τους απειλεί με πολυετή ποινική κράτηση. Τα κοινά σημεία των δύο υποθέσεων δεν εμπίπτουν μόνο στην ποινική δίωξη που ασκείται με την σχεδόν ταυτόχρονη σύλληψη τους. Tόσο οι 8 όσο και οι 35,  βρίσκονταν διοικητικά κρατούμενοι, σε άθλιες συνθήκες χωρίς δυνατότητα ενημέρωσης για τη διάρκεια του εγκλεισμού τους, και έγιναν οι δέκτες της βίαιης κατασταλτικής πρακτικής του κράτους με την ίδια κεντρική πολιτική απόφαση.

Παρά το όποιο φιλανθρωπικό προσωπείο προσπαθεί το κράτος, είτε με αριστερή είτε με δεξιά διαχείριση, να προβάλει προς την κοινωνία, η διαχείριση των μεταναστριών-ων γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών. Άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και εξαφάνιση από τη σφαίρα του ορατού, κράτηση που κανείς δεν ξέρει το τέλος της, καθημερινοί βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για ασήμαντη αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Η Πέτρου Ράλλη, ως Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής αποτελεί κομβικό σημείο στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής και οι συνθήκες εγκλεισμού που επικρατούν εκεί μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν πρότυπο για τη «διαχείριση» όλων των μεταναστών. Το βασικό απρόβλεπτο εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια είναι οι αντιδράσεις κυρίως από τους ίδιους τους κρατούμενους, που θα θελήσουν να αντισταθούν στην αναίτια κράτηση τους.

Είναι κρίσιμο η έκβαση αυτού του αγώνα να βάλει γερά θεμέλια στις σχέσεις των μέσα με τους έξω. Ένα δυνατό κίνημα αλληλεγγύης μπορεί να αφήσει παρακαταθήκη που δε θα σβηστεί τόσο εύκολα και θα αποτελέσει έναυσμα για αιχμηρότερους αγώνες.

 Γιατί απέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη, είναι απλά δίκαιη. 

Όσο μετανάστες και μετανάστριες στοιβάζονται σε κελιά και σε κέντρα κράτησης, εμείς θα προσπαθούμε να εφευρίσκουμε τρόπους να στεκόμαστε δίπλα τους.

Όσο άνθρωποι διαχωρίζονται με βάση τα έγγραφα που βρίσκονται στην τσέπη τους ή τη χώρα προέλευσής τους, εμείς θα φωνάζουμε ότι τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα της γης και θα κάνουμε ο,τι νομίζουμε για να τις εξαλείψουμε.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 8  ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ Π. ΡΑΛΛΗ

ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 35 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ