ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 8 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ

To κείμενο που μοιράζεται Εδώ σε pdf

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 8 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ

Άλλη μια στημένη δίκη…

Στις 31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, τη γνωστή Πέτρου Ράλλη, 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους μπάτσους μέσα στα κελιά τους. Η αφορμή για την επίθεση ήταν ότι οι μετανάστες ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι σε διοικητική κράτηση. Η απάντηση των μπάτσων στο απλό αυτό αίτημα ήταν να τους ξυλοφορτώσουν άγρια, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και οι οχτώ στο νοσοκομείο βαριά χτυπημένοι (ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα χέρια). Στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, οι μπάτσοι αμέσως έστησαν δικογραφία εναντίον τους. Μια αντανακλαστική σχεδόν κίνηση στην οποία πάντα καταφεύγουν οι βασανιστές όταν θέλουν να δικαιολογήσουν τη βία τους.

Το συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας, με Δικαστές τους Γεωργία Γκίκα ως πρόεδρο, Στέργιο Ράπτη και Σπυρίδωνα Σταύρου, έκανε αποδεκτή την πρόταση του Αντιεισαγγελέα Δημήτρη Λιανόπουλου και αποφάσισε να στείλει τους 8 μετανάστες στο κακουργιοδικείο με τις κατηγορίες της στάσης κρατουμένου (κακούργημα), επικίνδυνης σωματικής βλάβης και οπλοφορίας. Σε δύο από τους μετανάστες φορτώνουν επιπλέον μία κατηγορία για οπλοκατοχή. Η πρόταση του αντιεισαγγελέα Λιανόπουλου βασίζεται εξ ολοκλήρου στους ψευδομάρτυρες αστυνομικούς, τους οποίους εμφανώς προσπαθεί να καλύψει.

Η στημένη δικογραφία περιέχει: ότι οι μετανάστες επιτέθηκαν στους αστυνομικούς με “αυτοσχέδια ξυραφάκια και τηλεκάρτες” και ότι υπήρξε «κλιμάκωση της έντασης» «για σαράντα λεπτά». Υποτίθεται μάλιστα ότι μέσα σε αυτόν τον χρόνο οι κρατούμενοι προσπάθησαν να αποδράσουν χτυπώντας συντονισμένα την κεντρική πόρτα της πτέρυγας για να τη σπάσουν και ότι δήθεν, στην προσπάθεια τους να «τραπούν σε φυγή» γλίστρησαν και χτύπησαν μόνοι τους.

Οι μετανάστες από την πλευρά τους υποστηρίζουν ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους. Η στημένη δικογραφία ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση και η πάγια τακτική του δικαστικού συστήματος για τη συγκάλυψη τη βίας που άσκησαν και ασκούν σε τόσες άλλες περιπτώσεις οι μπάτσοι. Χάρη σε έναν άρτια οργανωμένο σχεδιασμό, που φροντίζει να αποκρύπτει αυτά και άλλα τόσα περιστατικά, οι μπάτσοι απολαμβάνουν την ασυλία που τους εξασφαλίζει η πολιτική ηγεσία. Έχουν έτσι το ελεύθερο να διαχειρίζονται τον πληθυσμό των κρατουμένων όπως αυτοί θέλουν, δηλαδή ασκώντας καθημερινά βία.

Στη συνέχεια, για να ολοκληρωθεί η παραδειγματική τιμωρία των έγκλειστων μεταναστών που τόλμησαν να απαιτήσουν το ελάχιστο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης με τους μπάτσους τους διασκόρπισαν σε όλη την επικράτεια (Φυλακές νέων Βόλου, Νιγρίτας Σερρών, Δομοκού, Μαλανδρίνου, Ναυπλίου, Χανίων) απομονώνοντάς τους και στερώντας τους τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας με δικηγόρο. Αυτήν τη στιγμή βρίσκονται σε άθλια κατάσταση, καθώς δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη εξαιτίας της πολύμηνης διοικητικής τους κράτησης που έχει προηγηθεί.
Επιπλέον, αφού πέρασαν έξι μήνες από τη φυλάκισή τους στις ποινικές φυλακές, έγινε στα μέσα του Δεκέμβρη το συμβούλιο για να εξεταστεί το αίτημα αποφυλάκισης τους, στο οποίο αποφασίστηκε η παράταση της κράτησής τους για 6 ακόμη μήνες. Η ημερομηνία έναρξης της δίκης δεν έχει οριστεί ακόμα, αλλά αναμένεται μέσα στους επόμενους μήνες.

… μέσα σε έναν ωκεανό καταστολής.

Η διαχείριση των μεταναστριών-ων γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών. Από τη μία άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και αορατότητα, κράτηση που κανείς δεν ξέρει το τέλος της, καθημερινοί βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για ασήμαντη αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Και από την άλλη η καταστολή με το φιλανθρωπικό προσωπείο των ΜΚΟ, τον πατερναλισμό, τις αόριστες και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, που έχουν σαν στόχο να γίνουν οι μετανάστριες/ες πλήρως εξαρτημένες/οι από τις ΜΚΟ, να χάσουν κάθε δυνατότητα αυτονομίας, να γίνουν τελικά παθητικές/οι δέκτες της “βοήθειας” που τους προσφέρουν, αποσυμπιέζοντας έτσι οποιαδήποτε ένταση μπορεί να δημιουργηθεί, αποτρέποντας οποιαδήποτε πιο δυναμική διεκδίκηση. Τέλος, βασικό πυλώνα της διαχείρισης των μεταναστών/ριων αποτελεί και η έννοια της διοικητικής κράτησης, δηλαδή ένα παντελώς αόριστο πλαίσιο κράτησης, στο οποίο ο έγκλειστος δεν ξέρει καν για πόσο καιρό θα κρατείται. Έτσι, ξυπνάει κάθε πρωί με την ελπίδα ότι θα ελευθερωθεί, και κοιμάται κάθε βράδυ με το βάρος άλλης μιας μέρας στο κλουβί.

Και όταν, απέναντι στη μεταχείριση αυτή, οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/ριες τολμούν να προβούν στην ελάχιστη διαμαρτυρία, ζητώντας για παράδειγμα ενημέρωση για τον λόγο και τον χρόνο της κράτησης τους, η απάντηση του κράτους είναι αμείλικτη, αλλά οργανωμένη και προμελετημένη. Αυτό αποδεικνύεται τόσο από την στημένη δικογραφία κατά των 8 της Π. Ράλλη, όσο και από τη σχεδόν ταυτόχρονη σύλληψη των 35 στο camp της Μόριας με κατηγορίες για το ίδιο ακριβώς κακούργημα, τη «Στάση Κρατουμένου», την ίδια καταστολή με άγριο ξυλοδαρμό και τυχαίες συλλήψεις, την ίδια εν τέλει κεντρική πολιτική απόφαση.

Σε αυτές τις δύο περιπτώσεις υπάρχει καταγεγραμμένο οπτικό υλικό. Βίντεο, που καταδεικνύουν τον τρόπο «διαχείρισης» των μεταναστών/ριών, με τη χρήση βίας. Οι ανθρωποφύλακες έχουν το θράσος να υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο και η εισαγγελική αρχή να υιοθετεί αυτά τα ψέματα. Το γεγονός αυτό δεν μας εκπλήσσει, απλά επιβεβαιώνει ότι οι κάμερες, όπως και όλα τα μέσα παρακολούθησης, εξυπηρετούν μονάχα τους σκοπούς αυτών που τα χειρίζονται, της εξουσίας και των παραστεκάμενων της. Η κατάσταση για εμάς είναι δεδομένη και ξέρουμε ότι η χρήση βίας αποτελεί τη μόνιμη απάντηση των μπάτσων στα αιτήματα των μεταναστών. Μας το επιβεβαιώνουν οι ίδιοι/ες οι έγκλειστοι/ες σε κάθε επαφή που έχουμε μαζί τους, αλλά και το βλέπουμε κι εμείς κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεων μας στη Πέτρου Ράλλη.

Η χρονική συγκυρία της έξαρσης αυτής της καταστολής δεν είναι τυχαία. Πρόσφατα ο Μουζάλας επανέλαβε το επόμενο βήμα μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για επαναπροώθηση. Προανήγγειλε τη δημιουργία νέων και την επέκταση των ήδη υπαρχόντων κλειστών κέντρων κράτησης μεταναστών/ριών στα νησιά, κάτι που από μόνο του αποτελεί ομολογία για αύξηση της καταστολής. Ως επακόλουθο, ο αριθμός των κρατουμένων μεταναστών/ριών που βρίσκονται εγκλωβισμένοι/ες θα αυξάνεται, και για τη συντριπτική πλειοψηφία τους, ο μοναδικός ορίζοντας μετά από την πολύμηνη κράτησή τους θα είναι η απέλαση. Τα camp και επίσημα πλέον στρατιωτικοποιούνται και λειτουργούν με κανόνες «φυλακής», πάντα με τη συνεργασία αστυνομίας, στρατού, δικαστικών αρχών και ΜΚΟ. Έτσι επιτυγχάνεται η καλύτερη διαχείριση του μεταναστευτικού πληθυσμού, με τον αυστηρότατο έλεγχο όσων είναι έγκλειστοι, αλλά και την πειθάρχηση όσων είναι “ελεύθεροι” (αν και εγκλωβισμένοι στην ελληνική επικράτεια) υπό την απειλή του εγκλεισμού.

Η Πέτρου Ράλλη, ως Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής αποτελεί κομβικό σημείο στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής, που επιβάλλει την αορατοποίηση των μεταναστών/ριών. Για τον σχεδιασμό του Μουζάλα, η Π. Ράλλη και οι συνθήκες εγκλεισμού που επικρατούν εκεί μπορούν να αποτελέσουν το πρότυπο για τη διαχείριση των μεταναστών.
Παρά το ανθρωπιστικό προσωπείο και τις όποιες φιλανθρωπικού τύπου λύσεις που προσπαθεί να προβάλει προς την κοινωνία, το κράτος, είτε στη δεξιά είτε στην αριστερή του εκδοχή, δεν ξεχνά το νομικό του οπλοστάσιο. Μαζί με τα γκλομπ των μπάτσων, μπορεί να το χρησιμοποιεί όποτε είναι αναγκαίο, δείχνοντας το πιο σκληρό του πρόσωπο στα κορμιά των πλέον κατατρεγμένων αυτού του κόσμου.

Ας γίνει άλλη μια νίκη των καταπιεσμένων!

Το βασικό απρόβλεπτο εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια είναι οι αντιδράσεις κυρίως από τους ίδιους τους μετανάστες-κρατούμενους, που θα θελήσουν να αντισταθούν στην αναίτια κράτηση τους. Είναι προφανές ότι οι εξεγέρσεις και οι αντιστάσεις έπονται των παραπάνω. Με την απόδοση κακουργηματικών κατηγοριών στους 8 και τους 35, το κράτος αφενός θέλει να αποδείξει την απολυτή προσήλωση στο σκοπό του, κλείνοντας το μάτι στους φασίστες, και αφετέρου δεν διστάζει να τιμωρήσει προς παραδειγματισμό, με συλλήψεις στον σωρό.
Από την πλευρά μας, εκφράζουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και τις μετανάστριες, δημιουργώντας από κοινού κοινότητες αγώνα και προσπαθώντας να γκρεμίσουμε κάθε τοίχο, ορατό ή αόρατο, που βρίσκεται ανάμεσα μας. Θα συνεχίσουμε να δημοσιεύουμε φωνές από το εσωτερικό των κέντρων κράτησης, να πιέζουμε με κινήσεις αλληλεγγύης και να αντιστεκόμαστε σε οποιαδήποτε καταστολή των μεταναστών/ριών.
Γιατί απέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη, είναι απλά δίκαιη.
Όσο μετανάστες και μετανάστριες στοιβάζονται σε κελιά και σε κέντρα κράτησης, εμείς θα προσπαθούμε να εφευρίσκουμε τρόπους να στεκόμαστε δίπλα τους.
Όσο άνθρωποι διαχωρίζονται με βάση τα έγγραφα που βρίσκονται στην τσέπη τους ή τη χώρα προέλευσής τους, εμείς θα φωνάζουμε ότι τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα της γης και θα κάνουμε ο,τι νομίζουμε για να τις εξαλείψουμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 8 ΤΗΣ Π. ΡΑΛΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ 35 ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ

συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης

mail: ssaek@espiv.net/
http://ssaekk.espivblogs.net/

[ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ] – 9 Χρόνια από την εξέγερση του Δεκέμβρη| Κυριακή 3/12, 19:00

 


Στα πλαίσια των προβολών ενάντια στη λήθη πραγματοποιούμε προβολή την Κυριακή 3/12 στις 19:00
στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο του ντοκιμαντέρ Η Δυνατότητα για έφοδο στον ουρανό.

Θα ακολουθήσει αυτοδιαχειριζόμενο μπαρ.
Την ίδια μέρα θα γίνει και το άνοιγμα της Ανοιχτής Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Υποστέγου.


Το κείμενο της αφίσας

Ήταν 6 Δεκέμβρη 2008 όταν ο μπάτσος Κορκονέας σκότωσε εν ψυχρώ τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Τότε χιλιάδες μαθητές με όπλο τους την οργή έδωσαν τις απαντήσεις τους. Κλείσαν τα σχολεία τους, διαδήλωσαν και επιτέθηκαν με ο,τι μέσα διέθεταν. Αρνήθηκαν για λίγες μέρες τους ρόλους που τους επέβελλαν και βρεθήκαν στα οδοφράγματα, ο ένας πλάι στην άλλη απέναντι στην κρατική καταστολή.

Οι μαθητές αλλά και μια ολόκληρη κοινωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με τους θεσμούς και τις αξίες που μέχρι εκείνη τη στιγμή την “αντιπροσώπευαν”. Ο ρόλος της αστυνομίας, η προπαγάνδα των ΜΜΕ, η επίπλαστη κοινωνική ειρήνη, η καριέρα και ο καταναλωτισμός, το “παντοδύναμο” κράτος, η εγγύηση σταθερότητας του καπιταλισμού: Για λίγες μέρες όλα αμφισβητήθηκαν.

Οι από τα κάτω αυτού του κόσμου γίναν ορατοί ως εξεγερμένοι. Συγκρουόμενοι με τις δυνάμεις καταστολής και επιτιθέμενοι στην καπιταλιστική πραγματικότητα επέστρεψαν ένα κομμάτι της βίας που δέχονται καθημερινά, οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου. Τα οδοφράγματα στους δρόμους της μητρόπολης, τα κατειλλημένα δημόσια κτίρια και οι δεκάδες δομές αγώνα που ξεπήδησαν ήταν εικόνα από το μέλλον.

9 χρόνια μετά..το πνεύμα της εξέγερσης ζει μέσα στα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, τις κοινότητες αγώνα, σε όλες τις κινηματικές μας απαντήσεις. Στους αγώνες και τις εξεγέρσεις προς την κοινωνική απελευθέρωση.

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ [Τα Κορίτσια της Βροχής] – Κυρ. 12/11 19:00

νοσταλγοί του δόγματος τάξη και ασφάλεια και φασισταριά όλων των ειδών ουρλιάζουν σε κάθε ευκαιρία “ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται” και “δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο”.

διάφοροι ανιστόρητοι ξεφτίλες επισημαίνουν ότι φτιάχτηκαν δρόμοι, δεν υπήρχε χρέος και ότι κοιμόντουσαν με τις πόρτες ανοιχτές.

καταρτισμένοι ακαδημαϊκοί προσθέτουν την απαραίτητη δόση δήθεν αντικειμενικότητας ξαναγράφοντας την σύγχρονη ιστορία και ξεπλένουν δικτατορίες χαρακτηρίζοντας τες “μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία”.

Απέναντι σε όλους αυτούς, εμείς δεν ξεχνάμε, την περιστολή κάθε έννοιας ελευθερίας, τους βασανισμούς, τις εξορίες, τους νεκρούς.

Δεν λησμονούμε την εξέγερση, τις αντιστάσεις μικρές ή μεγάλες.

Κρατάμε το μίσος για τους χαφιέδες, τους δυνάστες, τους μπάτσους, το κράτος και το κεφάλαιο.

Η παραχάραξη και η λήθη είναι τα όπλα της εξουσίας.

Η συλλογική μνήμη είναι εφόδιο για τους αγώνες του μέλλοντος.


Στα πλαίσια των ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ ξεκινάμε με το ντοκιμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου, Κορίτσια στη Βροχή του 2012. Το ντοκιμαντέρ αποτελείται από βιωματικές αφηγήσεις γυναικών που έζησαν διώξεις και βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

Μετά το ντοκιμαντέρ θα ακολουθήσει κουβέντα και μπαρ. Στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο

Κάλεσμα από την αναρχική συλλογικότητα parekura στην αντιφασιστική πορεία στην Δάφνη | Τρ. 7/11, 6μμ, πλ. Καλογήρων – Μετρό Δάφνης

 

ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΘΑ ΚΟΒΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΖΑ

O 11χρονος Αμίρ από το Αφγανιστάν κληρώθηκε σημαιοφόρος του 6ου Δημοτικού σχολείου Δάφνης για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Ο Διευθυντής του σχολείου σε μια απροκάλυπτα ρατσιστική κίνηση απαγόρευσε στον Αμίρ να είναι ο σημαιοφόρος και έδωσε την σημαία σε άλλο παιδί. Παράλληλα, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων στήριξε την επιλογή του διευθυντή με ανακοίνωση του. Πάνω σε αυτό το ήδη διαμορφωμένο εθνικιστικό και ξενοφοβικό κλίμα πάτησε η φασιστική επίθεση που πραγματοποιήθηκε με πέτρες και μπουκάλια στο σπίτι του Αμίρ τα ξημερώματα της Παρασκευής 3/11.

Η επίθεση των ασπόνδυλων στο σπίτι της οικογένειας του Αφγανού μετανάστη με σκοπό την τρομοκράτηση και την επιβολή κυριαρχίας δεν μπορεί να ειδωθεί ξέχωρα από τον θεσμό των παρελάσεων, την ετήσια ιστορία με την σημαία και ποιος θα την κρατήσει και την καθημερινή φασιστοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Εδώ, η πράξη του διευθυντή και η στήριξη του από τους γονείς δεν συνοδεύτηκαν από αγκυλωτούς σταυρούς και μαιάνδρους αλλά παρόλαυτα έκαναν μια χαρά τη δουλειά τους. Στιγμάτισαν και περιθωριοποίησαν ένα μικρό προσφυγόπουλο και την οικογένεια του, προστάτεψαν το εθνικοχριστιανικό λάβαρο από τα χέρια ενός μουσουλμάνου και έκλεισαν το μάτι στους καθαρόαιμους φασίστες ώστε να ολοκληρώσουν τη δουλειά.

Η περίπτωση της Δάφνης δεν είναι μοναδική. Θυμόμαστε τους αντίστοιχους γονείς σε Πέραμα, σε Ωραιόκαστρο και αλλού που αρνούνταν να δεχτούν προσφυγόπουλα στα σχολεία. Θυμόμαστε τον ρατσιστικό όχλο σε μια σειρά από περιπτώσεις όπου σε αγαστή συνεργασία με τους Χρυσαυγίτες (Μενίδι, Χίος, Άγιος Παντελεήμονας) επέβαλλαν την τάξη και την ασφάλεια. Παράλληλα, οι μιλιταριστικές/εθνικιστικές παρελάσεις υπάρχουν μόνο για να να τονώνουν το πατριωτικό αίσθημα των πληβείων και να σπέρνουν διαχωρισμούς. Δεν θα αφήσουμε στις γειτονιές μας που έχουν ιστορία προσφυγική να κυριαρχήσει ο φόβος και η μισαλλοδοξία. Μετανάστες/στριες και ντόπιοι/ες ας στείλουμε τους φασίστες και τους ρατσιστές μαζί με τις παρελάσεις τους και τα εθνικά τους σύμβολα στον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας.

ΞΕΦΤΙΛΕΣ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ
ΠΛ. ΚΑΛΟΓΗΡΩΝ, ΔΑΦΝΗ
7/11/2017 – 18:00

 

“…σκούζουν και σφάζονται για ένα καλύτερο χθες

μα οι σημαίες τους ανεμίζουν βρωμερές και ηττημένες”

Οι γειτονιές της νότιας Αθήνας, όπως και τόσες γειτονιές αυτής της πόλης, κουβαλάνε ένα μεγάλο ιστορικό βάρος.

Ήταν η Δάφνη (το Κατσιπόδι κατά την τότε ονομασία του) που στις 9 Αυγούστου 1944 οι ναζί, συνεπικουρούμενοι από τους έλληνες γερμανοτσολιάδες συνεργάτες τους, το περικύκλωσαν μαζί με το Δουργούτι (που και αυτό στους “εξελληνισμένους” καιρούς μας έχει πάρει την “ευγενή” ονομασία Νέος Κόσμος). Στο μπλόκο του Δουργουτίου-Κατσιποδίου, οι έλληνες κουκουλοφόροι ρουφιάνοι υποδείκνυαν τους αντιφασίστες αγωνιστές, οδηγώντας 112 απ’ αυτούς στην εκτέλεση.

Ήταν ο Υμηττός, στο μικρό σπίτι της οδού Αγραίων που στις 28 Απρίλη 1944, τρεις μαχητές της ΕΠΟΝ κράτησαν επί επτά ώρες τις ορδές των γερμανοτσολιάδων, αρνούμενοι να παραδοθούν και πέφτοντας μέχρι ενός.

73 χρόνια μετά, εκεί ακριβώς στο όριο Δάφνης και Υμηττού, στο 6ο δημοτικό που βρίσκεται στη γωνία Γυμναστηρίου και Καλύμνου, έφτασε ο εντεκάχρονος Αμίρ, διωγμένος από τη χώρα του εξαιτίας του πολέμου και της φτώχειας που σπέρνουν οι κυρίαρχοι του πλανήτη.

Βρέθηκε σ’ ένα σχολείο όπου τα παιδιά εξακολουθούν να παρατάσσονται και να βαδίζουν συντεταγμένα, για να τιμήσουν τις έννοιες του έθνους και ενός πολέμου 70 χρόνια πριν, ενός πολέμου ωστόσο που το διακύβευμά του για τους λαούς ήταν να ανακόψουν τη λαίλαπα του ναζισμού.

Ο εντεκάχρονος Αμίρ κρίθηκε από παιδαγωγούς, “γονείς και κηδεμόνες”, τον φασίζοντα συνοικιακό περίγυρο, ως “ανάξιος” να σηκώσει ένα γαλανόλευκο πανί. Το ίδιο πανί που ανεμίζει πάνω από φυλακές, στρατόπεδα, camp “φιλοξενίας” προσφύγων. Το πανί που μπήκε μπροστά για να οδηγήσει σε αλληλοσφαγές με γειτονικούς λαούς. Κι ο Αμίρ κράτησε μια ταμπέλα που ανέφερε το σχολείο του.

Όμως ούτε αυτό ήταν αρκετό. Σε ένα βρυκολάκιασμα της Ιστορίας, οι καταδότες του ’44 έβαλαν πάλι τις κουκούλες τους. Όχι για να υποδείξουν κάποιον αντιφασίστα αγωνιστή αλλά ένα σπιτάκι που μια προσφυγική οικογένεια ήρθε να στεγάσει τον κατατρεγμό της. Σκατόψυχοι φασίστες έκριναν ως ένδοξη πράξη το να πετάξουν κοτρόνια μέσα από τα παράθυρα ενός σπιτιού όπου κοιμόταν μια μητέρα και δυο μικρά παιδιά. Και σίγουρα δεν ήταν μόνοι τους. Είχαν μαζί τους τον “κύριο διευθυντή” του 6ου δημοτικού. Είχαν μαζί τους τους δάσκαλους που δεν αντέδρασαν. Είχαν μαζί τους “γονείς και κηδεμόνες”. Είχαν μαζί τους το ξενοφοβικό φασισταριό της γειτονιάς.

Το ξανάπαμε. Αυτές οι γειτονιές έχουν Ιστορία. Κι όχι μονάχα μια ιστορία μακρινή και σίγουρα ηρωική. Αλλά και μια ιστορία πρόσφατη, μικρών καθημερινών πράξεων. Στις νότιες συνοικίες της Αθήνας τα τελευταία χρόνια δώσαμε καθημερινές, μικρές και μεγάλες μάχες για να μην αφήσουμε χώρο να σταθεί η φασιστική πανούκλα της Χρυσής Αυγής και λοιπών φασιστικών εξαμβλωμάτων. Και σε μεγάλο βαθμό τα καταφέραμε. Η Χρυσή Αυγή στα Νότια μπορεί απλώς να περιφέρει πλέον κάποιους γραφικούς τύπους. Η φασίζουσα σαπίλα ωστόσο υποβόσκει. Η Χρυσή Αυγή, έχοντας λουφάξει και αποψιλωθεί από στελεχιακό δυναμικό τα τελευταία χρόνια, φαίνεται σαν να επιχειρεί να ανασυγκροτήσει τον επιχειρησιακό της βραχίονα. Είμαστε εδώ για να τον κόψουμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ

αντιφασίστες-αντιφασίστριες από τα νότια

 

Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης Υποστέγου στην Κατάληψη Δερβενίων 56 | Σάβ. 4/11 – 21:00

ΠΟΡΕΙΑ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 12:00, ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ, DNA, ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ…

Σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η κυριαρχία προσπαθεί ν’ αναπληρώσει τη χαμένη της νομιμοποίηση εντατικοποιώντας το καθεστώς εξαίρεσης. Ανακυκλώνοντας το ιδεολόγημα του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», το κράτος έχει εξαπολύσει κυνηγητό με στόχο την καταστολή των αντιστάσεων, την απο­μόνωση του ανταγωνιστικού κινή­ματος και την τρομοκ­ράτηση της κοινωνίας. Εργαλεία του, η «αντι»τρομοκρατική νομοθεσία, που εφαρμόζεται σε όλο και ευρύτερες κοινωνικές ομάδες, η χρήση του DNA, η οποία στο όνομα της «αδιάσειστης» επιστημονικής «αυθεντίας» αναδεικνύεται ως το νέο υπερ-όπλο των αστυν­ομικών-δικαστικών αρχών, και η ποινικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων -στη λογική « να προ­σέχεις με ποιους συν­αναστρέφεσαι, αλλιώς μπορεί να βρεθείς κι εσύ μπλεγμένη/ος». Την ίδια στιγμή, η αριστερή διαχείριση, παρά τις δακρύβρεχτες επικλήσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα, συντηρεί και αναπαράγει το παραπάνω θεσμικό πλαίσιο (τρομονόμος, DNA).

Όσο για τις συνέπειες: προσαγωγές– απαγωγές και εισβολές σε σπίτια, αλλεπάλληλες δικογρ­αφίες και εξοντωτικές ποινές σε βάρος αγωνιστών ολόκληρα χωριά, όπως στις Σκουριές, να αντιμετωπίζονται σαν εγκληματικές οργανώσεις, αγωνιστές/τριες να φυλακίζονται με βάση το αίολο στοιχείο του DNA (περιπτώσεις Τάσου Θεοφίλου και Μπάμπη Τσιλιανίδη), και συγγενείς κρατουμένων να βαφτ­ίζονται μέλη ενόπλων οργανώσεων (περιπτώσεις Εύης Στατήρη και Αθηνάς Τσάκαλου, κ.α.).

Στις περιπτώσεις αυτές έρχονται να προστεθούν η Ηριαννα και ο Περικλής, οι οποίοι με βάση τις προσωπικές και τις κοινωνικές τους σχέσεις καταδικάστηκαν σαν μέλη της ε.ο. ΣΠΦ σε 13 χρόνια φυλακή. Δείγματα DNA που η αστυνομία δεν επιτρέπει να επανεξεταστούν γιατί τελείωσαν (sic). Ανύπαρκτοι μάρτυρες που εξαφανίστηκαν. Αποτυπώματα σε κινητά αντικείμενα και άλλα «αδιάσειστα» στοιχεία ήταν ικανά να τους στείλουν στη φυλακή χωρίς αναστολή. Την Δευτέρα 16/10 δικάζεται η δεύτερη αίτηση αποφυλάκισής τους.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟ­ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣ­ΤΑΛΤΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕ­ΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ DNA

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΆΒΗΣΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝ­ΝΑ Β.Λ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ­ΚΛΗ Μ.

Πορεία 14 Οκτωβρίου 12:00 Μοναστηράκι

αναρχικοί/ες σύντροφοι/ες στέκια, συλλογικότητες

 

Προβολή ντοκιμαντέρ «13th» | Κυριακή 24/9, 20:30 | Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο

Την Κυριακή 24/9 στις 20:30 – Προβολή του Ντοκιμαντέρ 13th: από την δουλεία στο έγκλημα με μία τροπολογία (Ava DuVernay) στον κήπο του στεκιού. Από την αναρχική συλλογικότητα parekura.

H αστική δικαιοσύνη είναι τυφλή. Μα, πάνω από όλα είναι ταξική, σχεδιασμένη ώστε να θωρακίζει τα συμφέροντα των κυρίαρχων.
Η αστική δικαιοσύνη συμπυκνώνει βασικά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού όπως οι ακραίες ταξικές ανισότητες, ο θεσμικός φυλετικός ρατσισμός, η συνεχής προσπάθεια να φιμωθούν οι ανατρεπτικές φωνές.
Στις ΗΠΑ η Εγκληματοποίηση ολόκληρων πληθυσμών και μειονοτήτων, ο σχεδιασμός του νομικού οπλοστασίου από τα ίδια τα αφεντικά, η κερδοφορία όλοκληρων κλάδων από τη λειτουργία των φυλακών και η τζάμπα εργασία των φυλακισμένων για πολυεθνικές αποτελούν την πιο εξελιγμένη μορφή αυτού που ονομάζουμε βιομηχανία εγκλεισμού.
Και συναντάται σε όλο τον κόσμο…

Παρέμβαση Αλληλεγγύης στους 8 Διωκόμενους Μετανάστες | 21/7, 19:00 | Διεύθυνση Αλλοδαπών Πέτρου Ράλλη

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ 8:
Οι κάμερες αποδεικνύουν τη στημένη δικογραφία

 

Στις 31 Μαΐου, οκτώ κρατούμενοι μετανάστες στην Π.Ράλλη δέχονται επίθεση από τους μπάτσους και μεταφέρονται στο νοσοκομείο βαριά χτυπημένοι (σπασμένα χέρια και ανοιγμένα κεφάλια), γιατί ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι.

Για την συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, οι μπάτσοι αμέσως έστησαν δικογραφία εναντίον τους:τους οδήγησαν στον ανακριτή (με συνοδεία μπάτσων με τατουάζ μαιάνδρους) κατηγορούμενους για το κακούργημα της στάσης κρατουμένου και όσο για τους τραυματισμούς,  δήλωσαν ότι οι μετανάστες «γλίστρησαν».

Με μοναδικές αποδείξεις τις μαρτυρίες των μπάτσων,οι μετανάστες κρίθηκαν προφυλακιστέοι και τους διασκόρπισαν σε φυλακές σε όλη την Ελλάδα, χωρίς το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας να έχει προσκομιστεί,αν και είχε ζητηθεί από την πρώτη στιγμή.

Πλέον, το βίντεο από τις κάμερες άνοιξε και αποκαλύπτεται ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους.Ο,τιδήποτε έχουν καταθέσει οι μπάτσοι στις μαρτυρίες τους είναι απολύτως ψευδές και, επομένως, η στημένη δικογραφία ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση για τη συγκάλυψη τη βίας που άσκησαν στου μετανάστες.

Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει την ασυλία που χαίρουν οι μπάτσοι στην Π.Ράλλη. Έχουν το ελεύθερο, από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, να διαχειρίζονται τον πληθυσμό των κρατουμένων ασκώντας καθημερινά βία,η οποία στοχεύει στο να καταστείλει εκ των προτέρων κάθε διαμαρτυρία και αμφισβήτηση του καθεστώτος.

Τα βασανιστήρια κάθε είδους είναι δομικό κομμάτι αυτή της διαχείρισης και οι τραυματισμοί που προκαλούνται από αυτά συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες,όπου οι βασανισθέντες παρουσιάζονται ως επιτιθέμενοι.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, οι μπάτσοι εκτέθηκαν καθώς το βίντεο είναι πλέον μέρος της δικογραφίας και το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι η παύση της ποινικής δίωξης των οκτώ μεταναστών, για την οποία πρέπει να αποφασίσει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών.

( Για την μαύρη τρύπα που λέγεται Π. Ράλλη) παραπέμπουμε σε κείμενο με      βίντεο από κρατούμενο   http://ssaekk.espivblogs.net/

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 8 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ

 

Συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης

http://ssaekk.espivblogs.net/

 

Παρέμβαση-Μοίρασμα για την Ηριάννα

Την Τετάρτη 12/7 πραγματοποιήθηκε μοίρασμα κειμένων για την υπόθεση της Ηριάννας σε σταθμούς του μετρό της κόκκινης γραμμής (Ελληνικό, Άγιος Δημήτριος, Δάφνη) με τη συμμετοχή συντρόφων από τα νότια και ανατολικά.

το κείμενο που μοιράστηκε σε pdf

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ
ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

 

Η Ηριάννα Β.Λ από τη 1η Ιουνίου 2017 έχει καταδικαστεί σε 13 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή βάσει των επιβαρυντικών διατάξεων του Τρομονόμου 187Α και από τότε βρίσκεται κρατούμενη στις φυλακές της Θήβας. Με αφορμή ένα αμφιλεγόμενο, μικρής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA, κατασκευάζεται από την Αντιτρομοκρατική ένα αυθαίρετο σενάριο καταδίκης, που ουσιαστικά ποινικοποιεί τη σχέση της Ηριάννας με έναν αμετάκλητα αθώο (Κωνσταντίνος Π.), ο οποίος παλαιότερα είχε επίσης κατηγορηθεί για τη δήθεν συμμετοχή του στην επαναστατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων Της Φωτιάς λόγω φιλικών σχέσεων με κάποια από τα μέλη της οργάνωσης. Μαζί με την Ηριάννα την ίδια μέρα καταδικάστηκε με 13 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή και ο Περικλής Μ. με τα ίδια αμφίβολα στοιχεία δηλαδή ένα και μοναδικό μείγμα DNA.

Στο σύνηθες αυτό θέατρο του δικαστικού παραλόγου έρχεται να προστεθεί ένα ακόμη καλά σκηνοθετημένο έργο όπου το κράτος επιδιώκει να τιμωρήσει παραδειγματικά όχι μόνο αυτούς που αντιστέκονται και πολεμούν το σύστημά τους αλλά και αυτούς που συνδέονται μαζί τους με δεσμούς οικογενειακούς ή κοινωνικούς. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κράτος, προσπαθώντας να τρομοκρατήσει και να εκδικηθεί τους αγωνιστές, χτυπάει τον περιγυρό τους, τους συντρόφους, τους συγγενείς και τους φίλους τους. Τα παραδείγματα πολλά. Μπορούμε να θυμηθούμε την σύλληψη και φυλάκιση της μητέρας των μέλων της Σ.Π.Φ , Χ. Τσάκαλου και Γ. Τσάκαλου, όπως και της συζύγου του τελευταίου Ε. Στατήρη. Μπορούμε να θυμηθούμε την απαγωγή του 6χρονου παιδιού των αναρχικών Π. Ρούπα και Ν.Μαζιώτη, μελών της ένοπλης οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας, μετά τη σύλληψη της Π. Ρούπα. Όλα αυτά και άλλα πολλά συνθέτουν το ψηφιδωτό μίας πάγιας τακτικής του κράτους, αυτή του εκφοβισμού και της εκδικητικότητας ενάντια σε όσους ορθώνουν το ανάστημά τους και επιλέγουν να αντισταθούν.

Η υπόθεση της Ηριάννας δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Ο κανόνας της αστικής δικαιοσύνης προς όσους αγωνίζονται και αντιστέκονται. Προς όσους ακόμα τολμούν να συνάπτουν σχέσεις με αναρχικούς και επιλέγουν να είναι κοντά τους. Η καταδίκη της Ηριάννας είναι η κραυγαλέα περίπτωση αυτού του κανόνα αλλά δεν ήρθε από το πουθενά. Αποτελεί κομμάτι της συνολικής κατασταλτικής στρατηγικής του κράτους απέναντι στους αγωνιστές. Το κράτος εκδικέιται και χτυπά όσους τολμούν να σηκώσουν κεφάλι, “χαρίζει” χρόνια φυλάκισης, ποινικοποιέι τις κοινωνικές και συντροφικές σχέσεις, επιβάλλει εξοντωτικές ποινές σε αγωνιστές, μέλη επαναστατικών οργανώσεων και όσους τολμούν να υπερασπιστούν την πολιτική τους ταυτότητα και θέση στον αγώνα ενάντια σε κεφάλαιο και κράτος. Τα παραδείγματα και εδώ είναι πολλά -Τάσος Θεοφίλου: 5 χρόνια φυλακή για την πολιτική του ταυτότητα, Μάριος Σεϊσίδης: 36 χρόνια εκδικητική κάθειρξη κ.a.-. Η υπόθεση της Ηριάννας είναι καθαρά πολιτική και εμπεριέχεται στο σύνολο των προσπαθειών του κράτους, εξόντωσης των αγωνιστών και των οικείων τους, όπως και τρομοκράτησης προς αποτροπή οποιασδήποτε επαναστάτικής διαδικασίας, καθώς αποτελεί και ένα ξεκάθαρο μήνυμα πως όποιος αγωνίζεται και αντιστέκεται, όποιος πολεμάει το καπιταλιστικό σύστημα θα έχει την ίδια κατάληξη.

Η αστική δικαιοσύνη με την σκληρότητα που λειτουργεί παράλληλα με ένα συνεχώς αναβαθμιζόμενο οπλοστάσιο δημιουργεί επιμελώς, ένα καθεστώς τρομοκρατίας, που με περίσσια προσπάθεια θέλει να χτίσει μία κανονικότητα, μία κοινωνική αποδοχή πως όποιος τολμά να τα βάλει με τους κυρίαρχους θα αντιμετωπίζεται με μία συγκεκριμένη τακτική εξόντωσης. Εμείς αποτελώντας κομμάτι των κινηματικών ομάδων που προτάσσουν την ενότητα και την αλληλεγγύη, που αντιστέκονται στο κυρίαρχο ιδεολόγημα, που δημιουργούν εστίες ελευθερίας και μάχονται για τις διεκδικήσεις τους προτάσουμε τις δικές μας σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης. Η επιδίωξη τους να μας ισοπεδώσουν δεν πρόκειται να ευόδωθεί. Απέναντι στους υποτιθέμενους θεσμούς δικαίου στεκόμαστε δίπλα στην Ηριάννα και σε κάθε Ηριάννα.

Εμείς επιλέγουμε με ποιους θα ζήσουμε
Άμεση απελευθέρωση της Ηριάννας Β. Λ. και του Περικλή Μ.
Ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο να οργανώσουμε την δική μας αντεπίθεση

Καλέσματα: Παρασκευή 19:00 πλ Συντάγματος
Δευτέρα 9:00 Εφετείο

 


 

 

Ελεύθερες Μετακινήσεις για όλες και όλους

Αφίσα του Συντονισμού Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα νότιας-ανατολικής Αθήνας που κολλάμε αυτή την περίοδο στις γειτονιές μας

Ενάντια σε μπάρες, ελεγκτές, νέα ηλεκτρονικά εισιτήρια/φακέλωμα και κάμερες σε μετρό και λεωφορεία.
Μπλοκάρουμε κάθε μεθόδευση αποκλεισμού μας από τις βασικές μας ανάγκες.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΤΣΟΥΣ
Αλληλεγγύη μεταξύ των επιβατών.
Κανένας και καμία μόνος/η απέναντι σε εξευτελισμούς και πρόστιμα.

css.php