Προπαγανδίστικές δράσεις ενόψει της πορείας στις 20/4

Ενόψει της πορείας 20/4 στο Μοναστηράκι ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό, ενάντια στον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων που καλούμε από κοινού με αναρχικές συλλογικότητες, στέκια, καταλήψεις, συντρόφισσες, συντρόφους πραγματοποίησαμε παρεμβάσεις προπαγάνδισης και αντιπληρόφορησης στις γειτονιές μας.

Το Σάββατο 13/4 πραγματοποιήσαμε δημόσια καλεσμένη μικροφωνική στον σταθμό μετρό Ελληνικό. Παρά τη βροχή, για 1 1/2 ώρα διαβάζαμε και μοιράζαμε το κείμενο που καλεί στην πορεία, αναρτήσαμε πανό, κολλήσαμε αφίσες και πετάξαμε τρικάκια. Η μικροφωνική πλαισιώθηκε από 20+ συντρόφισσες/συντρόφους.

Την Κυριακή 14/4 πραγματοποιήσαμε προβολή στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο της αντιπολεμικής ταινίας Μανταρίνια (Tangerines) ενώ πριν ενημερώσαμε τον κόσμο που είχε έρθει για το σκεπτικό της κίνησης μας.

Τις επόμενες μέρες αφισοκόλλησαμε δρόμους σε Ελληνικό, Τερψιθέα και Αργυρούπολη και μοιράσαμε κείμενα ενώ αναρτήσαμε και κάποια πανό.

Κανένα έθνος δεν μας ενώνει, κανένα όνομα δεν μας χωρίζει

ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ – ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ – 12ΜΜ

αναρχική συλλογικότητα parekura – http://parekura.espivblogs.net

Σάββατο 20 Απριλίου | Μοναστηράκι, 12μμ | Πορεία ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό, τον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων

Σάββατο 20 Απριλίου | Μοναστηράκι, 12μμ | Πορεία ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό, τον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων

Προπαγανδιστικές δράσεις στις γειτονιές μας
Σάββατο 13/4 – 17:00, Μικροφωνική Στ. Μετρό Ελληνικό
Κυριακή 14/4 – 20:00, Προβολή της ταινίας “Μανταρίνια” στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο

Κείμενο σε PDF

Ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό

Ενάντια στον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων

Λίγοι μήνες έχουν περάσει από τα θλιβερά γαλανόλευκα καρναβάλια για την «μακεδονία ξακουστή» και τον εθνικό παροξυσμό. Ένα συνονθύλευμα από δεξιούς, ψεκασμένους, ελληνόψυχους, παπαδαριό, ναζί, (παρα)στρατιωτικούς και αριστερούς πατριώτες, που έχυσαν τόνους εθνικιστικού-ρατσιστικού-σεξιστικού δηλητηρίου, προσπάθησε να σπείρει το σκοτάδι του «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» και έστρωσε τον δρόμο στις κάθε λογής φασιστικές και ναζιστικές γκρούπες να ξαναβγούν στον δημόσιο χώρο και με τις πλάτες των αστυνομικών δυνάμεων να επιτεθούν σε κατειλημμένους χώρους, σε μετανάστριες-ες και αγωνιστές-τριες. Οι «γραφικοί» μακεδονομάχοι «νταντεύτηκαν» από όλο το καθεστωτικό φάσμα (κόμματα, ΜΜΕ κτλ.). Τροφοδοτήθηκαν από τον διάχυτο δημόσιο λόγο εθνικισμού, ρατσισμού, μιλιταρισμού˙ από τις ιαχές για τις «μάχες των υδρογονανθράκων» στο Αιγαίο, από την πριμοδότηση του πατριωτισμού ως «υγιούς ιδεολογίας» από την κυβερνώσα αριστερά, από τη διαρκή ρητορεία για «εθνική ενότητα και ανάπτυξη», την Ελλάδα «ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια».

Σχετικά με τη  λεγόμενη «συμφωνία των Πρεσπών», αυτή αποτέλεσε στην πραγματικότητα (πέρα από τις κραυγές των προδομένων ελληνόψυχων) μια επιβεβαίωση της «νέας» εθνικής στρατηγικής για ισχυροποίηση της θέσης της Ελλάδας στο πλαίσιο κρατικών ανταγωνισμών και συγκέντρωσης κεφαλαίων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων. Η υπερπαραγωγή πατριωτικών λόγων για  «εθνική ενότητα» και «εθνική ανάπτυξη» είναι η βάση μιας επιθετικής στρατηγικής που εδώ και χρόνια στήνεται με: περαιτέρω αύξηση του διαχρονικά διογκωμένου προϋπολογισμού των ενόπλων δυνάμεων (3,32 δισ. ευρώ για το 2019), ενίσχυση των περιφερειακών συμμαχιών και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τα στρατοκρατούμενα κράτη του Ισραήλ και της Αιγύπτου, δαπανηρές αναβαθμίσεις των F-16 και παραγγελίες νέων φρεγατών για το πολεμικό ναυτικό, εντατικότερη στρατιωτικοποίηση για τις ΑΟΖ σε Κύπρο και Αιγαίο, με διασφάλιση εμπορικών συμφωνιών με ενεργειακούς κολοσσούς (TOTAL, MOBILκτλ). Ταυτόχρονα, αναβαθμίζεται ο ρόλος του ελληνικού κράτους στον ΝΑΤΟϊκό μηχανισμό (ΝΑΤΟϊκά drones στη Λάρισα, εγκατάσταση πυρηνικών στον Άραξο, μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά ελικόπτερα στο Άκτιο και το Στεφανοβίκειο, εγκατάσταση της Frontex στο Τυμπάκι της Κρήτης, ΝΑΤΟϊκό λιμάνι στην Αλεξανδρούπολη, ενίσχυση της βάση της Σούδας κ.ά.)  Παράλληλα, το ελληνικό κράτος αποτελεί το προκεχωρημένο φυλάκιο της «Ευρώπης Φρούριο», διεξάγοντας έναν αιματηρό πόλεμο κατά των μεταναστριών/ων στα σύνορα του Έβρου και στο Αιγαίο, στα στρατόπεδα και τα κέντρα «φιλοξενίας», στα κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων, στους δρόμους των πόλεων: είτε γιατί οι ζωές και οι τόποι τους λεηλατήθηκαν από τον πόλεμο είτε γιατί λεηλατήθηκαν από την ειρήνη του καπιταλιστικού κόσμου.

Το δίπολο περί «αγνού» πατριωτισμού και «ακραίου» εθνικισμού είναι ψευδεπίγραφο καθώς και τα δύο χρησιμοποιούνται από την κυρίαρχη αφήγηση για να ενισχυθεί η εθνική συνείδηση, προκειμένου να αποκρυφτούν οι ταξικοί, ρατσιστικοί και έμφυλοι διαχωρισμοί και ιεραρχήσεις. Από το σχολείο και την εκκλησία, μέχρι τα ΜΜΕ και τον στρατό, από τα πρώτα βήματά μας επιχειρούν να μας εμποτίσουν με το εθνικιστικό δηλητήριο. Κάθε κράτος  επιδιώκει να δημιουργήσει στο φαντασιακό των υπηκόων του μια «κοινών συμφερόντων εθνική κοινότητα» την οποία οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε. Γιατί είναι απαραίτητη ώστε να αποσιωπούνται οι μορφές καταπίεσης και εκμετάλλευσης και να αφομοιώνονται τα ριζοσπαστικά κινήματα. Και γιατί χωρίς μια  εθνική (και άρα διαταξική) συνείδηση δεν θα ήταν δυνατή η πολιτική συγκρότηση σε εθνικά κράτη, ούτε η νομιμοποίηση και εδραίωση των νέων ολοκληρωτισμών, μέσω της επέκτασης του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης και της στρατιωτικοποίησης των κοινωνιών, με τρόπο που να συμβαδίζει με τις ανάγκες του καπιταλισμού.

Η αριστερή διαχείριση ενισχύει την εθνική αφήγηση. Ήδη από το 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ προτάσσει την ταύτιση των εθνικών και ταξικών συμφερόντων με την εθνικιστική προμετωπίδα του «αριστερού πατριωτισμού». Οι περιβόητες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015 αποτέλεσαν βασικό μηχανισμό εθνικοποίησης συνειδήσεων, επιβεβαίωση της ανάθεσης στους κρατικούς διαχειριστές  και μετατροπής κινημάτων σε συνοδοιπόρους των κρατικών πολιτικών στο όνομα της «μάχης ενάντια στους ξένους δανειστές για τη διάσωση της εθνικής οικονομίας και την αποκατάσταση της εθνικής υπερηφάνειας και αξιοπρέπειας».

Ο «αριστερός πατριωτισμός» και ο «δεξιός εθνικισμός» είναι όψεις της κυρίαρχης αφήγησης που έχει επιβληθεί: του έθνους-κράτους ως μοναδικής δυνατότητας κοινωνικής συγκρότησης. Του έθνους-κράτους που στη μεγάλη του αγκαλιά θα χωρέσουν όλες εκείνες οι ανταγωνιστικές σχέσεις, οι συγκρούσεις ανάμεσα στους καταπιεστές και τους καταπιεζόμενους/ες, τους εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευόμενους/ες, για να μπορεί διαρκώς  η «κανονικότητα» να θριαμβεύει.  Δολοφονίες στα σύνορα,  στρατόπεδα συγκέντρωσης, εντατικοποίηση της μισθωτής σκλαβιάς και της τρομοκρατίας της ανεργίας, αποκλεισμός/τιμωρία κάθε άλλης ταυτότητας που «ντροπιάζει» την αρρενωπότητα του έθνους, έλεγχος και καταστολή όλων αυτών που θα ονομαστούν περιττοί/ές (μετανάστες/τριες, τοξικοεξαρτημένοι/ες, άστεγοι/ες κτλ), καταστολή όλων αυτών που στέκονται απέναντι σε αυτήν την «κανονικότητα» της ταξικής και κοινωνικής ειρήνης, που δεν θα φάνε το κουτόχορτο των «κοινωνικών και εθνικών συμβολαίων». Είτε αριστερός είτε δεξιός, ο πατριωτισμός στρώνει το έδαφος και συμβάλλει στην προώθηση του κοινωνικού εκφασισμού και της αιματοβαμμένης εθνικής ενότητας. Τα παραδείγματα των σχολείων στα οποία πραγματοποιήθηκαν καταλήψεις με εθνικιστικό περιεχόμενο, των φασιστικών πογκρόμ στην Κόνιτσα και τα Βίλια, της άρνησης των γονιών να στείλουν τα παιδιά τους σε σχολείο της Σάμου, στο οποίο θα παρακολουθούσαν μαθήματα παιδιά μεταναστών είναι χαρακτηριστικά φαινόμενα της περιόδου.

Το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και τα απολύτως υλικά αποτελέσματα που είχε για τις δυτικές κοινωνίες συνέβαλαν στη γιγάντωση του εθνικισμού, ο οποίος αποτελεί δοκιμασμένο εργαλείο διαχείρισης τέτοιων κρίσεων και ταυτόχρονα αντίβαρο σε μια πιθανή συνολική αμφισβήτηση του κρατικού-καπιταλιστικού οικοδομήματος. Αποτελεί βασικό κομμάτι του παγκόσμιου παζλ, το οποίο συνθέτουν στρατιωτικές επεμβάσεις, οικονομικές επενδύσεις, συμμαχίες και ανταγωνισμοί μεταξύ κρατών και μπλοκ εξουσίας. Η επανεμφάνιση του στρατού στις δυτικές μητροπόλεις και η στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας, ο  μιλιταρισμός ως κοινωνική μορφή οργάνωσης, οι χιλιάδες νεκροί, εκτοπισμένοι και έγκλειστοι μετανάστες και μετανάστριες μάς θυμίζουν ότι η «ειρήνη» των κυρίαρχων είναι η συνέχεια του πολέμου τους με άλλα μέσα. Η εμφάνιση «εξωτερικών εχθρών» και η απειλή ενός πολέμου, χρησιμοποιείται για την τρομοκράτηση της κοινωνίας και τη συσπείρωση και σύνταξή της γύρω από το κράτος. Αποτελεί μια τεχνική κοινωνικού ελέγχου, συνήθως όταν η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των κυρίαρχων, πολιτικά και οικονομικά, προκαλεί ή πρόκειται να προκαλέσει έντονες αναταραχές στο εσωτερικό ενός κράτους.

Και, ναι μεν, ο «πόλεμος» διαφέρει ως προς την υλικότητα της στρατιωτικής σύγκρουσης και των θυμάτων από την «ειρήνη», αλλά είναι σε αυτήν την «ειρήνη» που βαθαίνουν και οξύνονται οι σχέσεις ιεραρχίας, πειθαρχίας, ανισότητας, εκμετάλλευσης, καταπίεσης και επιβολής διαχωρισμών. Οι σχέσεις, δηλαδή, που κάνουν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ της «ειρήνης» και του «πολέμου» ώστε να συνεχίσουν να διαιωνίζονται απρόσκοπτα η ιεραρχία, η επιβολή, τα προνόμια και η αύξηση του πλούτου των κυρίαρχων και η διαρκής εξαθλίωση και υποτίμηση της ζωής των «από κάτω».

Για τους καταπιεσμένους/ες και τους εκμεταλλευόμενους/ες αυτού του κόσμου δεν αποτελεί λύση η εθνική συστράτευση, ούτε η επιλογή κάποιου επίδοξου «εθνοσωτήρα» δεξιού ή αριστερού. Δεν αποτελεί λύση η ανάθεση, η ψήφος και η συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες και ψευτοδιλήμματα. Απέναντι στην εχθρότητα, την αλληλοεξόντωση, τον ανταγωνισμό μεταξύ των καταπιεσμένων, μοναδική διέξοδο αποτελεί ο αγώνας για την συνολική καταστροφή του κόσμου της εξουσίας, της εκμετάλλευσης και της υποταγής. Να σταθούμε ο ένας δίπλα στην άλλη, να οργανωθούμε μέσα από οριζόντιες, αντιιεραρχικές, αυτοοργανωμένες διαδικασίες και να παλέψουμε για την καταστροφή του κράτους, του καπιταλισμού, της πατριαρχίας.

Κανένα έθνος δεν μας ενώνει, κανένα όνομα δεν μας χωρίζει

Σύγκρουση με κράτος, αφεντικά, φασίστες

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Αγώνας για την κοινωνική επανάσταση, την κοινωνική απελευθέρωση

Πορεία Σάββατο 20 Απριλίου, Μοναστηράκι, 12μμ

Αναρχικές συλλογικότητες, στέκια, καταλήψεις, συντρόφισσες, σύντροφοι

 

Για την ακύρωση της ομιλίας του Βελόπουλου στον Υμηττό

Την Πέμπτη 28/3 στις 18:00, στο παλαιό δημαρχείο Υμηττού είχε προγραμματιστεί προεκλογική εκδήλωση του κόμματος της “Ελληνικής Λύσης” με ομιλητή τον αρχηγό της Κυριάκο Βελόπουλο. Σημείωνεται ότι μέσα σε διάστημα 4 μηνών η αίθουσα αυτή έχει παραχωρηθεί, με ευθύνη του δημάρχου Δάφνης-Υμηττού Μ. Σταυριανουδάκη, 3 φορές για εκδήλωσεις εθνικιστικών και ακροδεξιών μορφωμάτων. Και στις 3 περιπτώσεις βρήκαν τον αγωνιζόμενο κόσμο απέναντί τους ακυρώνοντας και σαμποτάροντας αυτές τις εκδηλώσεις.

Η “Ελληνική Λύση” είναι ένα ακροδεξιό κόμμα με ανοιχτά εθνικιστικές, ρατσιστικές και ομοφοβικές θέσεις που δηλώνει πίστη στις ειδικές δυνάμεις και την αστυνομία. Ο Βελόπουλος είναι μια καρικατούρα πολιτικού, πρώην στέλεχος/βουλευτής του ΛΑΟΣ, τηλεπωλητής στα πρότυπα του Γεωργιάδη και γενικά άλλος ένας λαοπλάνος καραγκιόζης που λόγω του πανηγυριού που λέγεται εκλογές και του θάρρους που πήρε όλος ο πατριωτικός οχετός με το Μακεδονικό βγήκε παγανιά να μαζέψει ψήφους και να διαδώσει τις ξενοφοβικές και σκοταδιστικές ιδέες του.

Μαθαίνοντας για την μάζωξη τους, η δική μας απάντηση, αναρχικών & αντιφασιστών/αντιφασιστριών από εγχειρήματα των νότιων & ανατολικών καθώς και άλλων συντροφισσών/συντρόφων ήταν άμεση, αποφασίζοντας να προβούμε σε κατάληψη του δημαρχείου και της αίθουσας κάποιες ώρες πριν ώστε να αποτρέψουμε την διεξαγωγή της εκδήλωσης. Οι Βελόπουλοι έχοντας πάρει το μάθημα τους σε Αγία Παρασκευή και Νίκαια όπου οι εκεί αντιφασίστες/στριες απέτρεψαν τις ομιλίες τους, είχαν πιάσει την αίθουσα από το πρωί ενώ είχαν καλέσει και την αστυνομία για προστασία. Έτσι στις 3 η ώρα, βρήκαμε κλεισμένα μέσα στην αίθουσα λίγα στελέχη και μερικούς μπράβους ενώ με την εμφανισή μας διμοιρίες ΜΑΤ κατεύθασαν ώστε να τους προστατεύσουν.

Παρά την εξέλιξη αυτή (οι φασίστες κλειδωμένοι μέσα με διμοιρία μπλε να τους φυλάει και την πράσινη να καραδοκεί) εμείναμε στην απόφασή μας να ακυρώσουμε την εκδήλωση τους σε δημοτικό χώρο και δημόσια να πραγματοποιηθεί μόνο η αντιφασιστική/αντιεθνικιστική συγκέντρωση από τον κόσμο του αγώνα. Έτσι προβήκαμε σε κατάληψη του κεντρικού χώρου του δημαρχείου (όπου το μάθημα του παιδικού σταθμού εκεί συνεχίστηκε απρόσκοπτα), βάλαμε μικροφωνική, ανοίξαμε πανό, μοιράσαμε κείμενα στους περαστικούς και τους εργαζόμενους του δήμου και πετάξαμε τρικάκια.

Οι μπάτσοι είχαν εντολές να προστατέψουν την εκδήλωση και να βάλουν τον κόσμο από την πλαινή πόρτα της αίθουσας όπως και έγινε τηρώντας την ομόφωνη απόφαση του δήμου να δωθεί ο χώρος. Η παρουσία μας στον χώρο της εκδήλωσης έγινε πιο πιεστική ενώ αριθμητικά είχαμε φτάσει τα 90-100 άτομα δηλώνοντας ότι δεν θα φύγουμε αν δεν φύγουν οι φασίστες, αναγκάζοντας τον δήμαρχο να πάρει πίσω την άδεια διεξαγωγής της εκδήλωσης. Παρόλαυτα ο Βελόπουλος, τα αρχιστελέχη, οι μπράβοι, 20 γραφικά χουντογερόντια και μερικοί ΜΑΤατζήδες(!) κάτσαν για 15 λεπτά σε μια αίθουσα χωρίς φως και μικροφωνική για να βγάλουν τα απαραίτητα βίντεο, φωτογραφίες και να φωνάξουν “τι είμαστε; ΕΛΛΗΝΕΣ!” ενώ η διμοιρία έξω από τον χώρο προκαλούσε συνεχώς τους/τις αντιφασίστες/αντιφασίστριες. Τελικά το σόου έληξε βεβιασμένα στις 18 παρά 5 πριν την επίσημη έναρξη του, με τους παρευρισκομένους να φυγαδεύονται από την πίσω πλευρά του δημαρχείου με την συνοδεία των μπάτσων και αντιφασιστικών συνθημάτων και γιουχαρισμάτων.

Στην συνέχεια και αφού διασφαλίσαμε ότι η αίθουσα κλειδώθηκε και η εκδήλωση ακυρώθηκε επιστρέψαμε στο κατειλημμένο δημαρχείο και αποφασίσαμε να κινηθούμε σε μορφή διαδήλωσης στη γειτονιά του Υμηττού κάνοντας σαφές πως στις γειτονιές μας δεν θα δώσουμε σπιθαμή δημόσιου χώρου και λόγου σε φασίστες, εθνικιστές, ρατσιστές.

Οι γειτονιές μας είναι και θα παραμείνουν αντιφασιστικές

Ούτε στον Υμηττό ούτε και πουθενά – τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ/ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ/ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ

από τα νότια και ανατολικά

Υ.Γ. Εδώ και χρόνια, ζούμε, κατοικούμε και αγωνιζόμαστε σ’αυτές τις περιοχές και όλοι και όλες γνωρίζουν τα πρόσωπά μας. Απλώς δεν είμαστε τηλεμαϊντανοί σαν το Βελόπουλο ούτε κομματικές προσωπικότητες που ζητάν ψήφους για να βγαίνουμε φωτό. Έχουμε κρατήσει και εμείς ενθύμια από τους μπράβους του Βελόπουλου που θα φροντίσουμε να αξιοποιήσουμε για την δική μας αυτοάμυνα και όχι για την δική τους προβολή. Θα παραμείνουμε άσημοι, παρόλα αυτά προσηλωμένοι/ες στο στόχο μας.

Ανάρτηση πανό για τη γυναικοκτονία στο Ελληνικό

Την Πέμπτη 21/03 μία γυναίκα δολοφονείται έξω από το σπίτι της στο Ελληνικό από το σύζυγό της. Ο άντρας της, την πυροβολεί κι εκείνη τραυματισμένη προσπαθεί να διαφύγει μπαίνοντας σε ένα ταξί. Ο ταξιτζής της λέει να βγεί έξω «για να μη του λερώσει το ταξί». Βρισκόμενη έξω από το ταξί, δέχεται τη χαριστική βολή.

Τα ΜΜΕ, χωρίς να χάσουν την ευκαιρία, έστησαν ένα πανηγύρι πάνω στο γεγονός μετατρέποντας το σε ένα ακόμα κουτσομπολιό τύπου “πρωινάδικου” οπού η είδηση της γυναικοκτονίας έγινε ακόμα μια ευκαιρία να χτυπήσουν νούμερα τηλεθέασης, με τον ταξιτζή να βγαίνει στα κανάλια κάνοντας δηλώσεις ατάραχος και τους νοικοκυραίους να παρακολουθούν απαθείς πίσω απο τους δέκτες τους σαν να είναι μια ακόμα μέρα όπως οι άλλες. Προσπαθώντας ακόμα μία φορά να δικαιολογηθεί μία δολοφονία γυναίκας από την πατριαρχία, οι δημοσιογράφοι ανέδειξαν το “κοινωνικά αποδεκτό” προφίλ του δράστη. Οικογενειάρχης, πρώην αξιωματικός της αεροπορίας και ευυπόληπτος πολίτης. Από την άλλη και χωρίς να μας προκαλεί καμία εντύπωση, αποδείχτηκε το ότι ο ταξιτζής με την κανιβαλιστική συμπεριφορά είναι ακροδεξιός φασίστας, όπως διαπιστώθηκε αργότερα από το προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η δολοφονημένη μετανάστρια από τη Βουλγαρία δούλευε στό σπίτι του θύτη-συζύγου της ως οικιακή εργάτρια πρίν παντρευτούν. Ένα σενάριο πολύ σύνηθες και γνωστό πια σε αυτόν τον χώρο εργασίας που είναι κυρίως αδήλωτος, δεν έχει ωράριο, έχει χαμηλό μισθό, ελάχιστα ρεπό και αφήνει λιγοστό προσωπικό χρόνο και χώρο, ενώ τα ίδια τα καθήκοντα είναι εξαιρετικά κουραστικά. Πολλές φορές γυναίκες οικιακές εργάτριες κάτω από τέτοιες συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης αναγκάζονται να παντρευτούν το αφεντικό τους για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να παραμείνουν στη χώρα. Οι λαμπρές σελίδες της Ελλάδας της ανάπτυξης της δεκαετίας του 90-00 είναι γεμάτες από ιστορίες γυναικών από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ που είχαν υποστεί εργασιακή εκμετάλλευση, εξαναγκασμούς, ενδοοικογενειακή βία, βιασμούς και δολοφονίες.

Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά περιστατικά όπου μία γυναίκα εκτελείται από άντρα στο κοντινό της περιβάλλον. Η Ελένη Τοπαλούδη δολοφονήθηκε με άγριο τρόπο από τους βιαστές της γιατί αρνήθηκε να υποκύψει στις προσταγές τους. Η νεαρή στην Κέρκυρα δολοφονήθηκε από τον ίδιο της τον πατέρα επειδή είχε σχέση με έναν αλλοδαπό, ενώ το σώμα της παρέμεινε θαμμένο στον κήπο του πατρικού της σαν να μην συνέβει τίποτα. Τώρα η γυναίκα αυτή, δολοφονείται εν ψυχρώ από το σύζυγο – αφεντικό της, ενώ η απάθεια της κοινωνίας θυμίζει το επίσης πρόσφατο περιστατικό του ξυλοδαρμού και δολοφονίας του Ζακ τον περασμένο Σεπτέμβρη.

Από τη μία η ελληνική κοινωνία είναι μια πατριαρχική κοινωνία όπου τα περιστατικά έμφυλης βίας, βιασμών και δολοφονιών προκύπτουν, δικαιολογούνται και αποσιωπούνται ενώ οι θεσμοί της, τυπικοί (Δικαστήρια, Αστυνομία) και άτυποι (ΜΜΕ), νομιμοποιούν και ξεπλένουν αυτόν που χτυπάει ή ακόμα και σκοτώνει όποια αντιστέκεται και υπερασπίζεται τα αυτονόητα. Από την άλλη έχει ανάγει τον ατομικισμό, την απάθεια, την αδιαφορία, και την ιδιοκτησία, σε βασικές αξίες της, οδηγώντας πολύ συχνά στην κανονικοποίηση κανιβαλιστικών κοινωνικών συμπεριφορών.

ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΠΑΘΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΣΥΖΥΓΟΥΣ, ΠΑΤΕΡΕΣ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ.

 

Αναρχική συλλογικότητα parekura

Παρουσίαση του μαθητικού εντύπου “εκτός ύλης” & Προβολή ταινίας | Κυριακή 10/2 – 18:00

H αφίσα που κολλιέται σε σχολεία των περιοχών μας:
Μέσα στο εθνικιστικό παραλήρημα του τελευταίου καιρού, βλέπουμε συλλαλητήρια για το μακεδονικό και αποτυχημένες φασιστοκαταλήψεις με ανούσιο περιεχόμενο σε σχολεία. Θυμίσου ποιοί κρύβονται πίσω απ´ όλα αυτά..

Αυταρχικοί καθηγητές, τραμπούκοι συμμαθητές, χρυσαυγίτες γονείς, μπάτσοι, και κάθε είδους φασιστικό κατακάθι. Όλοι αυτοί που ανέκαθεν ήταν ενάντια σε κάθε είδους διεκδίκηση και αγώνα για τις πραγματικές μας ανάγκες, ενάντια στην αλληλεγγύη, την ισότητα και την ελευθερία.

Στην πραγματικότητα οι εθνικοί διαχωρισμοί που το κράτος δημιουργεί και αναπαράγει, υπηρετούν στο να ξεχάσουμε την καθημερινή μας εκμετάλλευση και καταπίεση ως μαθητές/τριες και μελλοντικοί/ες εργαζόμενοι/ες. Ταυτότητες που όλοι/ες έχουμε ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, θρησκείας και σεξουαλικότητας.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ κοινότητες αγώνα μέσα και έξω από τα σχολεία
ΠΟΛΕΜΟΣ σε κράτος-φασίστες-αφεντικά

Την Κυριακή 10/2 στις 18:00 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38, Αργυρούπολη) παρουσίαση του μαθητικού εντύπου εκτός ύλης και προβολή της ταινίας This is England.

To έντυπο είναι μια διασυλλογική προσπάθεια του Συντονισμού Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα στα νότια-ανατολικά της Αθήνας [ΣΑΚΑΝΑ]

Το έντυπο σε ηλεκτρονική μορφή – https://parekura.espivblogs.net/files/2019/01/teuxos-2_web.pdf

Αναρχική Συλλογικότητα parekura | parekura@espiv.net | http://parekura.espivblogs.net

Τετάρτη 30/1 | Κάλεσμα για συγκέντρωση στην Πέτρου Ράλλη

Καλούμε σε συγκέντρωση έξω από το κολαστήριο την Τετάρτη 30/1/19 στις 6
το απόγευμα με προσυγκέντρωση στη εκκλησία της αγίας Άννης.

ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ/ΩΝ

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου στις 5 το πρωί, έξι μετανάστες-κρατούμενοι, στη διεύθυνση αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη δραπετεύουν χρησιμοποιώντας σεντόνια και κουβέρτες, βγαίνουν στο προαύλιο και πηδούν την περίφραξη της φυλακής. Μετά από καταδίωξη, οι πέντε διαφεύγουν, ενώ ο ένας ξυλοκοπείται και συλλαμβάνεται. Η απόδραση αυτή αποτελεί απάντηση στην κράτησή τους, η οποία χαρακτηρίζεται από άθλιες συνθήκες εγκλεισμού και τη συνεχή καταστολή κάθε μορφής διεκδίκησής τους.

Παρόλο που τα φώτα της δημοσιότητας έχουν πέσει στην απόδραση από το κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη, παρουσιάζοντας του δραπέτες ως εγκληματίες επικίνδυνους για τη δημόσια ασφάλεια, δεν είναι λίγες οι πράξεις αντίστασης και διεκδίκησης μέσα από τα τείχη. Όλοι αυτοί οι αγώνες παρέμειναν στην αφάνεια και απαντήθηκαν από το κράτος με περισσότερη καταστολή και βία. Στην πιο κοντινή μνήμη μας, έχουμε την περίπτωση των οχτώ Αλγερινών, οι οποίοι απαίτησαν να δουν το διοικητή της Πέτρου Ράλλη και ως απάντηση οι μπάτσοι τους έσπασαν τα κόκκαλα, του συνέλαβαν και τους έστησαν δικογραφία, με αποτέλεσμα να εκτίσουν ένα χρόνο προφυλάκιση. Στη συνέχεια, το δικαστήριο δικαίωσε τους μπάτσους, καταδικάζοντας τελικά τους μετανάστες σε τριετή φυλάκιση με αναστολή.

Από την άλλη, το καλοκαίρι, κρατούμενες και κρατούμενοι έβαλαν φωτιά στα κελιά τους, βγάζοντας ακόμα μία κραυγή για τις τραγικές συνθήκες κράτησης και διεκδικώντας την απελευθέρωσή τους. Το Νοέμβριο πραγματοποιήθηκε απεργία πείνας, η οποία καταπνίχθηκε βίαια και πάλι από τους μπάτσους. Η Πέτρου Ράλλη, ως διεύθυνση Αλλοδαπών αττικής, αποτελεί κομβικό σημείο στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής . Σε συνεννόηση με την πολιτική εξουσία, εκδίδει εσωτερικές οδηγίες προς τα αστυνομικά τμήματα της αττικής καθορίζοντας έτσι την πρακτική της αστυνομίας απέναντι στις/στους μετανάστριες-ες και ευθυγραμμίζοντάς την με τις εκάστοτε πολιτικές επιδιώξεις. Ταυτόχρονα, είναι ένα από τα κέντρα κράτησης κολαστήρια του ελληνικού κράτους και της ευρώπης φρούριο.

Η διαχείριση των μεταναστριών-ων γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών : Από τη μια άθλιες συνθήκες διαβίωσης που έχουν οδηγήσει σε θανάτους, βρωμιά, κοριοί, ασθένειες, έλλειψη ιατρικού προσωπικού, άθλιο φαγητό. Από την άλλη, απομόνωση, αορατότητα, καθημερινοί εξευτελισμοί από τους μπάτσους, κανονισμοί που ουσιαστικά αποτρέπουν τα επισκεπτήρια και την επικοινωνία με τον έξω κόσμο, άγνοια της διάρκειας του εγκλεισμού, βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για οποιαδήποτε αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό.
Εμείς όλο αυτό το διάστημα βρισκόμαστε δίπλα στις/στους έγκλειστες/ους και σπάμε την επιβαλλόμενη αορατοποίηση στηρίζοντας τους αγώνες τους, δημοσιοποιώντας τις συνθήκες και το καθεστώς κράτησης τους και φέρνοντας στην επιφάνεια τις φωνές τους. Η προσπάθεια για την κατάκτηση της ελευθερίας τους έστω και προσωρινά μέσω μιας απόδρασης, σπάει έναν κρίκο της αλυσίδας της μεταναστευτικής πολιτικής. Της μεταναστευτικής πολιτικής που με όποιο προσωπείο και αν πλασάρεται οδηγεί στην υποτίμηση και τον εκμηδενισμό της ανθρώπινης ύπαρξης.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΑΠΕΤΕΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΕΣ-ΟΥΣ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΚΡΑΤΗΣΗΣ
ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΡΑ

Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων ενάντια στα Κέντρα Κράτησης
ssaekk@espiv.net

Ανάρτηση αντιεθνικιστικού πανό

Χτες, Κυριακή 20/1, ημέρα του εθνικιστικού συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα κρεμάσαμε πανό ως μια ελάχιστη ένδειξη αντιεθνικιστικής παρουσίας και λόγου στις γειτονιές μας.

Εχθροί μας δεν είναι οι γειτονικοί λαοί αλλά το κράτος, το κεφάλαιο, οι φασίστες και η πατριαρχία
Ενάντια στην εθνική ενότητα – αγώνες ταξικοί, αδιαμεσολάβητοι, αντιεραρχικοί

Μαθητικό Έντυπο “εκτός ύλης” #1

Ως Συντονισμός Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα νότιας – ανατολικής Αθήνας τις τελευταίες εβδομάδες μοιράζουμε το 2ο τεύχος του εντύπου “εκτός ύλης” σε σχολεία των γειτονιών μας με σκοπό την διάχυση των αναρχικών προταγμάτων στα σχολεία και την δημιουργία σχέσεων με τις κοινότητες των μαθητών σε ισότιμη βάση.

Το editorial του 2ου τεύχους (#1) 

To εντυπάκι που κρατάτε στα χέρια σας δεν πουλιέται και δεν αγοράζεται. Μοιράζεται χέρι με χέρι σε σχολεία, πλατείες, σε αυτοοργανωμένους χώρους και καταλήψεις των νοτίων και ανατολικών γειτονιών της Αθήνας. Το κόστος για την έκδοση του το επωμιζόμαστε εμείς από την συλλογική μας ελεύθερη συνεισφορά χωρίς να παρεμβάλλονται χορηγοί, διαφημίσεις και εργοδότες.

Εκτός ύλης λοιπόν, γιατί τα όσα γράφονται εδώ δεν θα τα βρείτε σε κανένα σχολικό βιβλίο, σε κανένα mainstream site ή σελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Μια συλλογική δουλειά με ενημερώσεις, αναλύσεις και σκέψεις με ανατρεπτικό περιεχόμενο ενάντια σε αυθεντίες, κομματόσκυλα και ιεραρχίες, ενάντια σε πλαστούς διαχωρισμούς (με βάση το φύλο, τη φυλή, τη σεξουαλική προτίμηση, τη σωματική διάπλαση) και κάθε είδους εξουσιαστές και εκμεταλλευτές.

Ένα έντυπο αντιπληροφόρησης που φιλοδοξούμε να αποτελέσει γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ αυτών που βρίσκονται στις αίθουσες της πλήξης και όσων επιβίωσαν από αυτές και τώρα είναι φοιτητές/εργαζόμενες/άνεργοι, βιώνουν στην πράξη όσα φοβόντουσαν κάποτε και αγωνίζονται εναντίον τους.

Στο δεύτερο τεύχος διπλά στα κείμενα μας, συνυπάρχουν με ξεχωριστή υπογραφή κείμενα μαθητριών από σχολεία των γειτονιών μας, στα οποία μοιράστηκε το προηγούμενο έντυπο και μας προσέγγισαν. Σε επόμενες προσπάθειες θα θέλαμε να δούμε σκέψεις, ανησυχίες, συνθήματα, κόμιξ, stencils από όσους/ες θεωρούν σημαντική μια τέτοια προσπάθεια, από όσους βαρεθήκαν την ρουτίνα σχολείο-φροντιστήριο-σπίτι, από όσες δεν γουστάρουν κουμάντο στη ζωή τους να κάνουν φασισταριά, μπάτσοι και σεξιστές, από όσους/ες ονειρεύονται έναν κόσμο ελευθερίας και ισότητας.

Το παρόν έντυπο στοχεύει στην αφύπνιση των συνειδήσεων που με κάθε τρόπο οι σχολικές αίθουσες προσπαθούν να τιθασεύσουν, στην έκφραση της ανησυχίας καθενός/μιας που δεν χωράει στις αίθουσες της πλήξης, και έτσι στη δημιουργία αυτόνομων αυτοοργανωμένων μαθητικών πυρήνων/ομάδων που θα εκφράζουν συλλογικά τις σκέψεις τους αλλά και θα δρούν συλλογικά για την υπεράσπιση τους.

Εκτός Ύλης τεύχος #1 σε μορφή pdf

Κρέμασμα πανό για Ελένη Τ. και Petrit Z.

Στις 25/11 δολοφονείται σε χωριό της Κέρκυρας, ο Αλβανός εργάτης γης Petrit Zilfe από τον Έλληνα φασίστα (τοπικό στέλεχος της χρυσής αυγής) Δημήτρη Κουρή. Η δολοφονία συνέβη λίγες ώρες μετά από λεκτικό διαπληκτισμό που είχαν μεταξύ τους σε καφενείο του χωριού σχετικά με το ζήτημα του ονόματος της Μακεδονίας. Πρόκειται για μια ακόμη ρατσιστική δολοφονία. Μια από τις λίγες που έρχεται στο φως της δημοσιότητας μιας και τα γεγονότα ήταν τόσο ξεκάθαρα εν αντιθέσει με αυτές που αφορούν μετανάστες/στριες χωρίς χαρτιά, τους/τις αόρατους/ες αυτής της κοινωνίας.

Στις 28/11 στη Ρόδο δολοφονείται η φοιτήτρια Ελένη Τοπαλούδη από δύο άνδρες, αφού η ίδια αντιστάθηκε στην προσπάθεια να τη βιάσουν. Τη βίασαν και εν συνεχεία τη δολοφόνησαν. Ο βιασμός φαίνεται να “συγκλονίζει” την ελληνική κοινωνία και τα ΜΜΕ κυρίως για το γεγονός ότι ο βιασμός κατέληξε σε δολοφονία. Τα περιστατικά βιασμών, αν και αποτελούν καθημερινότητα παραμένουν στην αφάνεια ή υποβαθμίζονται από τις τοπικές κοινωνίες και τα ΜΜΕ μέχρι να συμβεί κάτι τόσο τρανταχτό. Χαρακτηριστικό είναι ότι η κοπέλα είχε ξαναβιαστεί ένα χρόνο πριν αλλά η αστυνομία και η τοπική κοινωνία είχε σιωπήσει και συγκαλύψει το γεγονός.

Τα 2 αυτά γεγονότα, στις 2 άκρες του ελλαδικού χώρου δείχνουν ότι ο ρατσισμός, η πατριαρχία, ο εθνικισμός είναι μια πραγματικότητα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Λίγους μήνες πριν ήταν η δολοφονία του Ζακ από αφεντικά και αστυνομία, η συγκάλυψη και η δικαιολόγηση αυτής από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και ο κανιβαλισμός των ΜΜΕ.Εδώ και πολλούς μήνες είναι το γενικότερο κλίμα έξαρσης του εθνικισμού με αφορμή το Μακεδονικό, τον Κατσίφα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις που δίνει λόγο και δημόσιο χώρο σε κάθε λογής φασίστες να ξεράσουν το σκοταδιστικό μίσος τους.

Σε αυτήν την δυστοπία ολοκληρωτισμού που ανατέλλει έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα όλο και αυξανόμενα περιστατικά σεξιστικών συμπεριφορών και έμφυλης βίας που είτε εμφανίζονται είτε αποκρύπτονται, την καθημερινή όλο και πιο επιθετική στάση των τοπικών κοινωνιών απέναντι στους μετανάστες, την κρατική διαχείριση εγκλεισμού και αποκλεισμού των μεταναστών σε hotspots και κέντρα κράτησης, τις εργοδοτικές δολοφονίες που βαφτίζονται ατυχήματα και τις μαφιόζικες τακτικές απέναντι σε εργαζόμενους/ες που διεκδικούν.

Όλα αυτά και πολλά παραπάνω μας φέρνουν αντιμέτωπες/ους με μια άβολη αλήθεια.

Τη διαδικασία εκφασισμού της κοινωνίας.Από τα όχι των γυναικών στις ορέξεις των αντρών μέχρι την αποδόμηση των σεξιστικών αντιλήψεων, τους συλλογικούς μας αγώνες ενάντια στην πατριαρχία.Από τις μετανάστριες/ες που σηκώνουν ανάστημα στους ντόπιους ρατσιστές, μέχρι τις προσπάθειες για κοινούς αγώνες ντόπιων μεταναστών. Από τους αντιφασίστες μαθητές που στάθηκαν εμπόδιο σε κάθε λογής εθνίκι στις πρόσφατες καταλήψεις και από κει στους αδιαμεσολάβητους από τα κάτω εργατικούς αγώνες βλέπουμε τις πτυχές ενός αγώνα ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

Να μη συνηθίσουμε τις έμφυλες καταπιέσεις, τον εθνικιστικό λόγο, τη ρατσιστική βία, την εργοδοτική τρομοκρατία. Να μη συνηθίσουμε τον θάνατο.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ , ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ , ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ

να μη ξεχάσουμε την Ελένη – να μη ξεχάσουμε τον Petrit

[τα πανό κρεμάστηκαν σε Ελληνικό και Αργυρούπολη]

Αναρχική Συλλογικότητα Parekura

parekura.espivblogs.net