ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ [Τα Κορίτσια της Βροχής] – Κυρ. 12/11 19:00

νοσταλγοί του δόγματος τάξη και ασφάλεια και φασισταριά όλων των ειδών ουρλιάζουν σε κάθε ευκαιρία “ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται” και “δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο”.

διάφοροι ανιστόρητοι ξεφτίλες επισημαίνουν ότι φτιάχτηκαν δρόμοι, δεν υπήρχε χρέος και ότι κοιμόντουσαν με τις πόρτες ανοιχτές.

καταρτισμένοι ακαδημαϊκοί προσθέτουν την απαραίτητη δόση δήθεν αντικειμενικότητας ξαναγράφοντας την σύγχρονη ιστορία και ξεπλένουν δικτατορίες χαρακτηρίζοντας τες “μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία”.

Απέναντι σε όλους αυτούς, εμείς δεν ξεχνάμε, την περιστολή κάθε έννοιας ελευθερίας, τους βασανισμούς, τις εξορίες, τους νεκρούς.

Δεν λησμονούμε την εξέγερση, τις αντιστάσεις μικρές ή μεγάλες.

Κρατάμε το μίσος για τους χαφιέδες, τους δυνάστες, τους μπάτσους, το κράτος και το κεφάλαιο.

Η παραχάραξη και η λήθη είναι τα όπλα της εξουσίας.

Η συλλογική μνήμη είναι εφόδιο για τους αγώνες του μέλλοντος.


Στα πλαίσια των ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ ξεκινάμε με το ντοκιμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου, Κορίτσια στη Βροχή του 2012. Το ντοκιμαντέρ αποτελείται από βιωματικές αφηγήσεις γυναικών που έζησαν διώξεις και βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

Μετά το ντοκιμαντέρ θα ακολουθήσει κουβέντα και μπαρ. Στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο

Κάλεσμα από την αναρχική συλλογικότητα parekura στην αντιφασιστική πορεία στην Δάφνη | Τρ. 7/11, 6μμ, πλ. Καλογήρων – Μετρό Δάφνης

 

ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΘΑ ΚΟΒΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΖΑ

O 11χρονος Αμίρ από το Αφγανιστάν κληρώθηκε σημαιοφόρος του 6ου Δημοτικού σχολείου Δάφνης για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Ο Διευθυντής του σχολείου σε μια απροκάλυπτα ρατσιστική κίνηση απαγόρευσε στον Αμίρ να είναι ο σημαιοφόρος και έδωσε την σημαία σε άλλο παιδί. Παράλληλα, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων στήριξε την επιλογή του διευθυντή με ανακοίνωση του. Πάνω σε αυτό το ήδη διαμορφωμένο εθνικιστικό και ξενοφοβικό κλίμα πάτησε η φασιστική επίθεση που πραγματοποιήθηκε με πέτρες και μπουκάλια στο σπίτι του Αμίρ τα ξημερώματα της Παρασκευής 3/11.

Η επίθεση των ασπόνδυλων στο σπίτι της οικογένειας του Αφγανού μετανάστη με σκοπό την τρομοκράτηση και την επιβολή κυριαρχίας δεν μπορεί να ειδωθεί ξέχωρα από τον θεσμό των παρελάσεων, την ετήσια ιστορία με την σημαία και ποιος θα την κρατήσει και την καθημερινή φασιστοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Εδώ, η πράξη του διευθυντή και η στήριξη του από τους γονείς δεν συνοδεύτηκαν από αγκυλωτούς σταυρούς και μαιάνδρους αλλά παρόλαυτα έκαναν μια χαρά τη δουλειά τους. Στιγμάτισαν και περιθωριοποίησαν ένα μικρό προσφυγόπουλο και την οικογένεια του, προστάτεψαν το εθνικοχριστιανικό λάβαρο από τα χέρια ενός μουσουλμάνου και έκλεισαν το μάτι στους καθαρόαιμους φασίστες ώστε να ολοκληρώσουν τη δουλειά.

Η περίπτωση της Δάφνης δεν είναι μοναδική. Θυμόμαστε τους αντίστοιχους γονείς σε Πέραμα, σε Ωραιόκαστρο και αλλού που αρνούνταν να δεχτούν προσφυγόπουλα στα σχολεία. Θυμόμαστε τον ρατσιστικό όχλο σε μια σειρά από περιπτώσεις όπου σε αγαστή συνεργασία με τους Χρυσαυγίτες (Μενίδι, Χίος, Άγιος Παντελεήμονας) επέβαλλαν την τάξη και την ασφάλεια. Παράλληλα, οι μιλιταριστικές/εθνικιστικές παρελάσεις υπάρχουν μόνο για να να τονώνουν το πατριωτικό αίσθημα των πληβείων και να σπέρνουν διαχωρισμούς. Δεν θα αφήσουμε στις γειτονιές μας που έχουν ιστορία προσφυγική να κυριαρχήσει ο φόβος και η μισαλλοδοξία. Μετανάστες/στριες και ντόπιοι/ες ας στείλουμε τους φασίστες και τους ρατσιστές μαζί με τις παρελάσεις τους και τα εθνικά τους σύμβολα στον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας.

ΞΕΦΤΙΛΕΣ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ
ΠΛ. ΚΑΛΟΓΗΡΩΝ, ΔΑΦΝΗ
7/11/2017 – 18:00

 

“…σκούζουν και σφάζονται για ένα καλύτερο χθες

μα οι σημαίες τους ανεμίζουν βρωμερές και ηττημένες”

Οι γειτονιές της νότιας Αθήνας, όπως και τόσες γειτονιές αυτής της πόλης, κουβαλάνε ένα μεγάλο ιστορικό βάρος.

Ήταν η Δάφνη (το Κατσιπόδι κατά την τότε ονομασία του) που στις 9 Αυγούστου 1944 οι ναζί, συνεπικουρούμενοι από τους έλληνες γερμανοτσολιάδες συνεργάτες τους, το περικύκλωσαν μαζί με το Δουργούτι (που και αυτό στους “εξελληνισμένους” καιρούς μας έχει πάρει την “ευγενή” ονομασία Νέος Κόσμος). Στο μπλόκο του Δουργουτίου-Κατσιποδίου, οι έλληνες κουκουλοφόροι ρουφιάνοι υποδείκνυαν τους αντιφασίστες αγωνιστές, οδηγώντας 112 απ’ αυτούς στην εκτέλεση.

Ήταν ο Υμηττός, στο μικρό σπίτι της οδού Αγραίων που στις 28 Απρίλη 1944, τρεις μαχητές της ΕΠΟΝ κράτησαν επί επτά ώρες τις ορδές των γερμανοτσολιάδων, αρνούμενοι να παραδοθούν και πέφτοντας μέχρι ενός.

73 χρόνια μετά, εκεί ακριβώς στο όριο Δάφνης και Υμηττού, στο 6ο δημοτικό που βρίσκεται στη γωνία Γυμναστηρίου και Καλύμνου, έφτασε ο εντεκάχρονος Αμίρ, διωγμένος από τη χώρα του εξαιτίας του πολέμου και της φτώχειας που σπέρνουν οι κυρίαρχοι του πλανήτη.

Βρέθηκε σ’ ένα σχολείο όπου τα παιδιά εξακολουθούν να παρατάσσονται και να βαδίζουν συντεταγμένα, για να τιμήσουν τις έννοιες του έθνους και ενός πολέμου 70 χρόνια πριν, ενός πολέμου ωστόσο που το διακύβευμά του για τους λαούς ήταν να ανακόψουν τη λαίλαπα του ναζισμού.

Ο εντεκάχρονος Αμίρ κρίθηκε από παιδαγωγούς, “γονείς και κηδεμόνες”, τον φασίζοντα συνοικιακό περίγυρο, ως “ανάξιος” να σηκώσει ένα γαλανόλευκο πανί. Το ίδιο πανί που ανεμίζει πάνω από φυλακές, στρατόπεδα, camp “φιλοξενίας” προσφύγων. Το πανί που μπήκε μπροστά για να οδηγήσει σε αλληλοσφαγές με γειτονικούς λαούς. Κι ο Αμίρ κράτησε μια ταμπέλα που ανέφερε το σχολείο του.

Όμως ούτε αυτό ήταν αρκετό. Σε ένα βρυκολάκιασμα της Ιστορίας, οι καταδότες του ’44 έβαλαν πάλι τις κουκούλες τους. Όχι για να υποδείξουν κάποιον αντιφασίστα αγωνιστή αλλά ένα σπιτάκι που μια προσφυγική οικογένεια ήρθε να στεγάσει τον κατατρεγμό της. Σκατόψυχοι φασίστες έκριναν ως ένδοξη πράξη το να πετάξουν κοτρόνια μέσα από τα παράθυρα ενός σπιτιού όπου κοιμόταν μια μητέρα και δυο μικρά παιδιά. Και σίγουρα δεν ήταν μόνοι τους. Είχαν μαζί τους τον “κύριο διευθυντή” του 6ου δημοτικού. Είχαν μαζί τους τους δάσκαλους που δεν αντέδρασαν. Είχαν μαζί τους “γονείς και κηδεμόνες”. Είχαν μαζί τους το ξενοφοβικό φασισταριό της γειτονιάς.

Το ξανάπαμε. Αυτές οι γειτονιές έχουν Ιστορία. Κι όχι μονάχα μια ιστορία μακρινή και σίγουρα ηρωική. Αλλά και μια ιστορία πρόσφατη, μικρών καθημερινών πράξεων. Στις νότιες συνοικίες της Αθήνας τα τελευταία χρόνια δώσαμε καθημερινές, μικρές και μεγάλες μάχες για να μην αφήσουμε χώρο να σταθεί η φασιστική πανούκλα της Χρυσής Αυγής και λοιπών φασιστικών εξαμβλωμάτων. Και σε μεγάλο βαθμό τα καταφέραμε. Η Χρυσή Αυγή στα Νότια μπορεί απλώς να περιφέρει πλέον κάποιους γραφικούς τύπους. Η φασίζουσα σαπίλα ωστόσο υποβόσκει. Η Χρυσή Αυγή, έχοντας λουφάξει και αποψιλωθεί από στελεχιακό δυναμικό τα τελευταία χρόνια, φαίνεται σαν να επιχειρεί να ανασυγκροτήσει τον επιχειρησιακό της βραχίονα. Είμαστε εδώ για να τον κόψουμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ

αντιφασίστες-αντιφασίστριες από τα νότια

 

Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης Υποστέγου στην Κατάληψη Δερβενίων 56 | Σάβ. 4/11 – 21:00

ΠΟΡΕΙΑ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 12:00, ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ, DNA, ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ…

Σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η κυριαρχία προσπαθεί ν’ αναπληρώσει τη χαμένη της νομιμοποίηση εντατικοποιώντας το καθεστώς εξαίρεσης. Ανακυκλώνοντας το ιδεολόγημα του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», το κράτος έχει εξαπολύσει κυνηγητό με στόχο την καταστολή των αντιστάσεων, την απο­μόνωση του ανταγωνιστικού κινή­ματος και την τρομοκ­ράτηση της κοινωνίας. Εργαλεία του, η «αντι»τρομοκρατική νομοθεσία, που εφαρμόζεται σε όλο και ευρύτερες κοινωνικές ομάδες, η χρήση του DNA, η οποία στο όνομα της «αδιάσειστης» επιστημονικής «αυθεντίας» αναδεικνύεται ως το νέο υπερ-όπλο των αστυν­ομικών-δικαστικών αρχών, και η ποινικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων -στη λογική « να προ­σέχεις με ποιους συν­αναστρέφεσαι, αλλιώς μπορεί να βρεθείς κι εσύ μπλεγμένη/ος». Την ίδια στιγμή, η αριστερή διαχείριση, παρά τις δακρύβρεχτες επικλήσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα, συντηρεί και αναπαράγει το παραπάνω θεσμικό πλαίσιο (τρομονόμος, DNA).

Όσο για τις συνέπειες: προσαγωγές– απαγωγές και εισβολές σε σπίτια, αλλεπάλληλες δικογρ­αφίες και εξοντωτικές ποινές σε βάρος αγωνιστών ολόκληρα χωριά, όπως στις Σκουριές, να αντιμετωπίζονται σαν εγκληματικές οργανώσεις, αγωνιστές/τριες να φυλακίζονται με βάση το αίολο στοιχείο του DNA (περιπτώσεις Τάσου Θεοφίλου και Μπάμπη Τσιλιανίδη), και συγγενείς κρατουμένων να βαφτ­ίζονται μέλη ενόπλων οργανώσεων (περιπτώσεις Εύης Στατήρη και Αθηνάς Τσάκαλου, κ.α.).

Στις περιπτώσεις αυτές έρχονται να προστεθούν η Ηριαννα και ο Περικλής, οι οποίοι με βάση τις προσωπικές και τις κοινωνικές τους σχέσεις καταδικάστηκαν σαν μέλη της ε.ο. ΣΠΦ σε 13 χρόνια φυλακή. Δείγματα DNA που η αστυνομία δεν επιτρέπει να επανεξεταστούν γιατί τελείωσαν (sic). Ανύπαρκτοι μάρτυρες που εξαφανίστηκαν. Αποτυπώματα σε κινητά αντικείμενα και άλλα «αδιάσειστα» στοιχεία ήταν ικανά να τους στείλουν στη φυλακή χωρίς αναστολή. Την Δευτέρα 16/10 δικάζεται η δεύτερη αίτηση αποφυλάκισής τους.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟ­ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣ­ΤΑΛΤΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕ­ΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ DNA

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΆΒΗΣΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝ­ΝΑ Β.Λ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ­ΚΛΗ Μ.

Πορεία 14 Οκτωβρίου 12:00 Μοναστηράκι

αναρχικοί/ες σύντροφοι/ες στέκια, συλλογικότητες

 

Προβολή ντοκιμαντέρ «13th» | Κυριακή 24/9, 20:30 | Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο

Την Κυριακή 24/9 στις 20:30 – Προβολή του Ντοκιμαντέρ 13th: από την δουλεία στο έγκλημα με μία τροπολογία (Ava DuVernay) στον κήπο του στεκιού. Από την αναρχική συλλογικότητα parekura.

H αστική δικαιοσύνη είναι τυφλή. Μα, πάνω από όλα είναι ταξική, σχεδιασμένη ώστε να θωρακίζει τα συμφέροντα των κυρίαρχων.
Η αστική δικαιοσύνη συμπυκνώνει βασικά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού όπως οι ακραίες ταξικές ανισότητες, ο θεσμικός φυλετικός ρατσισμός, η συνεχής προσπάθεια να φιμωθούν οι ανατρεπτικές φωνές.
Στις ΗΠΑ η Εγκληματοποίηση ολόκληρων πληθυσμών και μειονοτήτων, ο σχεδιασμός του νομικού οπλοστασίου από τα ίδια τα αφεντικά, η κερδοφορία όλοκληρων κλάδων από τη λειτουργία των φυλακών και η τζάμπα εργασία των φυλακισμένων για πολυεθνικές αποτελούν την πιο εξελιγμένη μορφή αυτού που ονομάζουμε βιομηχανία εγκλεισμού.
Και συναντάται σε όλο τον κόσμο…

Παρέμβαση Αλληλεγγύης στους 8 Διωκόμενους Μετανάστες | 21/7, 19:00 | Διεύθυνση Αλλοδαπών Πέτρου Ράλλη

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ 8:
Οι κάμερες αποδεικνύουν τη στημένη δικογραφία

 

Στις 31 Μαΐου, οκτώ κρατούμενοι μετανάστες στην Π.Ράλλη δέχονται επίθεση από τους μπάτσους και μεταφέρονται στο νοσοκομείο βαριά χτυπημένοι (σπασμένα χέρια και ανοιγμένα κεφάλια), γιατί ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι.

Για την συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, οι μπάτσοι αμέσως έστησαν δικογραφία εναντίον τους:τους οδήγησαν στον ανακριτή (με συνοδεία μπάτσων με τατουάζ μαιάνδρους) κατηγορούμενους για το κακούργημα της στάσης κρατουμένου και όσο για τους τραυματισμούς,  δήλωσαν ότι οι μετανάστες «γλίστρησαν».

Με μοναδικές αποδείξεις τις μαρτυρίες των μπάτσων,οι μετανάστες κρίθηκαν προφυλακιστέοι και τους διασκόρπισαν σε φυλακές σε όλη την Ελλάδα, χωρίς το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας να έχει προσκομιστεί,αν και είχε ζητηθεί από την πρώτη στιγμή.

Πλέον, το βίντεο από τις κάμερες άνοιξε και αποκαλύπτεται ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους.Ο,τιδήποτε έχουν καταθέσει οι μπάτσοι στις μαρτυρίες τους είναι απολύτως ψευδές και, επομένως, η στημένη δικογραφία ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση για τη συγκάλυψη τη βίας που άσκησαν στου μετανάστες.

Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει την ασυλία που χαίρουν οι μπάτσοι στην Π.Ράλλη. Έχουν το ελεύθερο, από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, να διαχειρίζονται τον πληθυσμό των κρατουμένων ασκώντας καθημερινά βία,η οποία στοχεύει στο να καταστείλει εκ των προτέρων κάθε διαμαρτυρία και αμφισβήτηση του καθεστώτος.

Τα βασανιστήρια κάθε είδους είναι δομικό κομμάτι αυτή της διαχείρισης και οι τραυματισμοί που προκαλούνται από αυτά συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες,όπου οι βασανισθέντες παρουσιάζονται ως επιτιθέμενοι.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, οι μπάτσοι εκτέθηκαν καθώς το βίντεο είναι πλέον μέρος της δικογραφίας και το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι η παύση της ποινικής δίωξης των οκτώ μεταναστών, για την οποία πρέπει να αποφασίσει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών.

( Για την μαύρη τρύπα που λέγεται Π. Ράλλη) παραπέμπουμε σε κείμενο με      βίντεο από κρατούμενο   http://ssaekk.espivblogs.net/

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 8 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ

 

Συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης

http://ssaekk.espivblogs.net/

 

Παρέμβαση-Μοίρασμα για την Ηριάννα

Την Τετάρτη 12/7 πραγματοποιήθηκε μοίρασμα κειμένων για την υπόθεση της Ηριάννας σε σταθμούς του μετρό της κόκκινης γραμμής (Ελληνικό, Άγιος Δημήτριος, Δάφνη) με τη συμμετοχή συντρόφων από τα νότια και ανατολικά.

το κείμενο που μοιράστηκε σε pdf

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ
ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

 

Η Ηριάννα Β.Λ από τη 1η Ιουνίου 2017 έχει καταδικαστεί σε 13 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή βάσει των επιβαρυντικών διατάξεων του Τρομονόμου 187Α και από τότε βρίσκεται κρατούμενη στις φυλακές της Θήβας. Με αφορμή ένα αμφιλεγόμενο, μικρής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA, κατασκευάζεται από την Αντιτρομοκρατική ένα αυθαίρετο σενάριο καταδίκης, που ουσιαστικά ποινικοποιεί τη σχέση της Ηριάννας με έναν αμετάκλητα αθώο (Κωνσταντίνος Π.), ο οποίος παλαιότερα είχε επίσης κατηγορηθεί για τη δήθεν συμμετοχή του στην επαναστατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων Της Φωτιάς λόγω φιλικών σχέσεων με κάποια από τα μέλη της οργάνωσης. Μαζί με την Ηριάννα την ίδια μέρα καταδικάστηκε με 13 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή και ο Περικλής Μ. με τα ίδια αμφίβολα στοιχεία δηλαδή ένα και μοναδικό μείγμα DNA.

Στο σύνηθες αυτό θέατρο του δικαστικού παραλόγου έρχεται να προστεθεί ένα ακόμη καλά σκηνοθετημένο έργο όπου το κράτος επιδιώκει να τιμωρήσει παραδειγματικά όχι μόνο αυτούς που αντιστέκονται και πολεμούν το σύστημά τους αλλά και αυτούς που συνδέονται μαζί τους με δεσμούς οικογενειακούς ή κοινωνικούς. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κράτος, προσπαθώντας να τρομοκρατήσει και να εκδικηθεί τους αγωνιστές, χτυπάει τον περιγυρό τους, τους συντρόφους, τους συγγενείς και τους φίλους τους. Τα παραδείγματα πολλά. Μπορούμε να θυμηθούμε την σύλληψη και φυλάκιση της μητέρας των μέλων της Σ.Π.Φ , Χ. Τσάκαλου και Γ. Τσάκαλου, όπως και της συζύγου του τελευταίου Ε. Στατήρη. Μπορούμε να θυμηθούμε την απαγωγή του 6χρονου παιδιού των αναρχικών Π. Ρούπα και Ν.Μαζιώτη, μελών της ένοπλης οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας, μετά τη σύλληψη της Π. Ρούπα. Όλα αυτά και άλλα πολλά συνθέτουν το ψηφιδωτό μίας πάγιας τακτικής του κράτους, αυτή του εκφοβισμού και της εκδικητικότητας ενάντια σε όσους ορθώνουν το ανάστημά τους και επιλέγουν να αντισταθούν.

Η υπόθεση της Ηριάννας δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Ο κανόνας της αστικής δικαιοσύνης προς όσους αγωνίζονται και αντιστέκονται. Προς όσους ακόμα τολμούν να συνάπτουν σχέσεις με αναρχικούς και επιλέγουν να είναι κοντά τους. Η καταδίκη της Ηριάννας είναι η κραυγαλέα περίπτωση αυτού του κανόνα αλλά δεν ήρθε από το πουθενά. Αποτελεί κομμάτι της συνολικής κατασταλτικής στρατηγικής του κράτους απέναντι στους αγωνιστές. Το κράτος εκδικέιται και χτυπά όσους τολμούν να σηκώσουν κεφάλι, “χαρίζει” χρόνια φυλάκισης, ποινικοποιέι τις κοινωνικές και συντροφικές σχέσεις, επιβάλλει εξοντωτικές ποινές σε αγωνιστές, μέλη επαναστατικών οργανώσεων και όσους τολμούν να υπερασπιστούν την πολιτική τους ταυτότητα και θέση στον αγώνα ενάντια σε κεφάλαιο και κράτος. Τα παραδείγματα και εδώ είναι πολλά -Τάσος Θεοφίλου: 5 χρόνια φυλακή για την πολιτική του ταυτότητα, Μάριος Σεϊσίδης: 36 χρόνια εκδικητική κάθειρξη κ.a.-. Η υπόθεση της Ηριάννας είναι καθαρά πολιτική και εμπεριέχεται στο σύνολο των προσπαθειών του κράτους, εξόντωσης των αγωνιστών και των οικείων τους, όπως και τρομοκράτησης προς αποτροπή οποιασδήποτε επαναστάτικής διαδικασίας, καθώς αποτελεί και ένα ξεκάθαρο μήνυμα πως όποιος αγωνίζεται και αντιστέκεται, όποιος πολεμάει το καπιταλιστικό σύστημα θα έχει την ίδια κατάληξη.

Η αστική δικαιοσύνη με την σκληρότητα που λειτουργεί παράλληλα με ένα συνεχώς αναβαθμιζόμενο οπλοστάσιο δημιουργεί επιμελώς, ένα καθεστώς τρομοκρατίας, που με περίσσια προσπάθεια θέλει να χτίσει μία κανονικότητα, μία κοινωνική αποδοχή πως όποιος τολμά να τα βάλει με τους κυρίαρχους θα αντιμετωπίζεται με μία συγκεκριμένη τακτική εξόντωσης. Εμείς αποτελώντας κομμάτι των κινηματικών ομάδων που προτάσσουν την ενότητα και την αλληλεγγύη, που αντιστέκονται στο κυρίαρχο ιδεολόγημα, που δημιουργούν εστίες ελευθερίας και μάχονται για τις διεκδικήσεις τους προτάσουμε τις δικές μας σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης. Η επιδίωξη τους να μας ισοπεδώσουν δεν πρόκειται να ευόδωθεί. Απέναντι στους υποτιθέμενους θεσμούς δικαίου στεκόμαστε δίπλα στην Ηριάννα και σε κάθε Ηριάννα.

Εμείς επιλέγουμε με ποιους θα ζήσουμε
Άμεση απελευθέρωση της Ηριάννας Β. Λ. και του Περικλή Μ.
Ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο να οργανώσουμε την δική μας αντεπίθεση

Καλέσματα: Παρασκευή 19:00 πλ Συντάγματος
Δευτέρα 9:00 Εφετείο

 


 

 

Ελεύθερες Μετακινήσεις για όλες και όλους

Αφίσα του Συντονισμού Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα νότιας-ανατολικής Αθήνας που κολλάμε αυτή την περίοδο στις γειτονιές μας

Ενάντια σε μπάρες, ελεγκτές, νέα ηλεκτρονικά εισιτήρια/φακέλωμα και κάμερες σε μετρό και λεωφορεία.
Μπλοκάρουμε κάθε μεθόδευση αποκλεισμού μας από τις βασικές μας ανάγκες.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΤΣΟΥΣ
Αλληλεγγύη μεταξύ των επιβατών.
Κανένας και καμία μόνος/η απέναντι σε εξευτελισμούς και πρόστιμα.

[23.06.17]Aνταπόκριση από την Ανοικτή παρέμβαση έξω από την Πέτρου Ράλλη

αναδημοσίευση από ssaekk.espiblogs.net

Tην Παρασκευή 23/6 πραγματοποιήθηκε καλεσμένη συγκέντρωση από τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στην Διεύθυνση Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη. Περίπου 200 άτομα για πάνω από μιάμιση ώρα φωνάξαμε συνθήματα αλληλεγγύης στους/στις μετανάστες/στριες και ενάντια στην μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους, πετάξαμε τρικάκια και μοιράσαμε κείμενα στους διερχόμενους οδηγούς.

Στην παρουσίακαι τις φωνές μας ανταποκρίθηκαν οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/στριες φωνάζοντας συνθήματα και πετώντας αντικείμενα από τα παράθυρα τους. Η λέξη ελευθερία αντήχησε σε πολλές γλώσσες μέσα από τα κελιά και απαντήθηκε με συνθήματα αλληλεγγύης και μια προσπάθεια επικοινωνίας. Στην συνέχεια κινηθήκαμε συντεταγμένα με μορφή διαδήλωσης πάνω στην Πέτρου Ράλλη όπου και διαλυθήκαμε. Οι φωνές των έγκλειστων μεταναστών/στριών χωρίς χαρτιά θα ακουστούν. Στους αγώνες τους θα είμαστε δίπλα.

Να διευρύνουμε τις κινήσεις αλληλεγγύης, το χτίσιμο ισότιμων και αδιαμεσολάβητων σχέσεων, τη διασύνδεση των αγώνων των από τα κάτω. Να προκαλέσουμε ρωγμές στην κανονικότητα της παραίτησης, του φόβου, των διαχωρισμών Να δημιουργήσουμε εστίες αγώνα , μέχρι το γκρέμισμα όλων των κέντρων κράτησης και όλων των φυλακών, κόντρα στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

 

Για έναν κόσμο χωρίς εξουσίες και εκμετάλλευση, σύνορα και φράχτες, καταπιεστές και καταπιεσμένους

 

 

Σχετικά με το κέντρο κράτησης μεταναστών/στριών της Π.Ράλλη

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στον οποίο συμμετέχουμε καλεί σε:

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ το Σάββατο 17/6 στη 13:00 στην Πλατεία Βικτωρίας

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ την Παρασκευή 23/6 στις 19:00 στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής στην Πέτρου Ράλλη

 

η αφίσα που κολλιέται στις γειτονιές μας και στο κέντρο της Αθήνας και το κείμενο που μοιράζεται:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε pdf